Spis treści:
- Ściółkowanie - najskuteczniejsza metoda walki z chwastami
- Domowe sposoby na chwasty w ogrodzie
- Jak odróżnić siewki kwiatów od siewek chwastów?
Na metrze kwadratowym spulchnionej ziemi może znajdować się nawet kilka tysięcy nasion chwastów. Kiedy gleba się nagrzeje, kiełkują one masowo, i ten pierwszy wiosenny zryw decyduje o skali problemu na cały sezon. Siewki jednorocznych chwastów w ciągu kilku tygodni rozrastają się na tyle, że wyrwanie ich bez uszkodzenia pobliskich roślin staje się trudne.
Wieloletnie gatunki, takie jak perz czy ostrożeń, odrastają też z fragmentów kłączy pozostawionych w glebie - im dłużej rosną, tym głębiej i szerzej się rozrastają.
Usuń chwasty, zanim wykształcą kwiaty. To granica, po której przekroczeniu walka staje się znacznie trudniejsza - dojrzałe nasiona osypują się do gleby, więc następnego roku problem wraca ze zdwojoną siłą. Jeden egzemplarz komosy białej produkuje od 3 do 20 tysięcy nasion, a tasznik pospolity wytwarza je 2-4 razy w ciągu roku.
Zobacz również:
Regularne, krótkie sesje pielenia co 7-10 dni w kwietniu i maju to ułamek czasu w porównaniu z jednorazowym odchwaszczaniem zarośniętego ogrodu. Najlepszy moment na zabieg przypada dzień po deszczu, gdy gleba jest wilgotna - chwasty wychodzą wtedy z korzeniami bez oporu. Dlatego pielenie w kwietniu oszczędza nawet 80 proc. pracy latem - rośliny inwazyjne nie mają szansy się zakorzenić ani rozmnożyć.
Ściółkowanie - najskuteczniejsza metoda walki z chwastami
Ściółkowanie, nazywane też mulczowaniem, polega na pokryciu gleby warstwą materiału, który blokuje dostęp światła do nasion chwastów, otwiera się w nowym oknie. Bez światła rośliny, które już wzeszły, zamierają. Gruba, równomiernie rozłożona warstwa ściółki potrafi więc wyeliminować większość jednorocznych chwastów na rabatach i grządkach.
Do ściółkowania użyj kory sosnowej, zrębków drewnianych, skoszonej i podsuszonej trawy, słomy albo kompostu. Rozłóż wybrany materiał warstwą o grubości około 5 cm wokół roślin, zachowując kilka centymetrów odstępu od łodyg i pni. Zbyt gruba warstwa - powyżej 7 cm - może utrudniać dostęp wody do korzeni i hamować wzrost cebulowych roślin ozdobnych.
Ściółka organiczna ogranicza też parowanie wody z gleby, stabilizuje jej temperaturę, i w miarę rozkładu dostarcza składników pokarmowych. Kora sosnowa, otwiera się w nowym oknie najlepiej sprawdza się w przypadku roślin preferujących kwaśne podłoże - azalii, różaneczników czy borówek. Pod pozostałe rośliny lepiej stosować zrębki liściaste lub kompost.
Uzupełnij ściółkę raz lub dwa razy w sezonie, bo materiał organiczny z czasem się rozkłada. Przed nałożeniem nowej warstwy wyrwij chwasty, które zdołały się przebić, i podlej glebę - wilgotna ziemia pod świeżą warstwą dłużej zachowa odpowiedni poziom nawodnienia.
Domowe sposoby na chwasty w ogrodzie
Najprostszy domowy preparat to ocet spirytusowy o stężeniu 10 proc. Kwas octowy parzy liście i łodygi, przez co chwasty usychają w ciągu kilku dni. Wlej ocet do opryskiwacza ręcznego, dodaj kilka kropel płynu do naczyń (zwiększy on przyczepność do liści) i rozpyl mieszankę bezpośrednio na chwasty. Najlepsze efekty daje oprysk w słoneczny, bezdeszczowy dzień - słońce szybciej wysusza oparzoną tkankę roślinną.
Ocet ma jedną wadę - nie działa wybiórczo. Niszczy każdą roślinę, na którą trafi, i może zmieniać odczyn gleby. Dlatego ten domowy sposób na chwasty w ogrodzie zastosuj wyłącznie tam, gdzie nie rośnie nic ważnego - w szczelinach między kostką brukową, na żwirowych ścieżkach, wzdłuż krawężników.
Bezpieczniejszą alternatywą na rabatach jest wrzątek. Zalej chwasty gorącą wodą - wysoka temperatura uszkadza komórki roślinne i powoduje ich zamieranie. Ta metoda działa powierzchniowo i nie wpływa na skład chemiczny gleby, ale trzeba ją powtarzać, bo nie niszczy korzeni wieloletnich chwastów takich jak perz czy ostrożeń.
Zobacz również:
W sprzedaży dostępne są też gotowe, naturalne preparaty na bazie kwasu pelargonowego (nonanowego). Substancja ta pochodzi z olejku pozyskiwanego z pelargonii, otwiera się w nowym oknie, działa kontaktowo i rozkłada się w glebie, nie pozostawiając trwałych śladów. Efekty widać już po kilku dniach, ale - podobnie jak w przypadku octu - preparat niszczy każdą opryskaną roślinę, więc nanoś go punktowo.
Jak odróżnić siewki kwiatów od siewek chwastów?
Większość roślin ozdobnych i chwastów na wczesnym etapie wygląda podobnie - startuje z dwoma niewielkimi, okrągłymi lub owalnymi liścieniami, które wskazują na konkretny gatunek. Dopiero kolejne, właściwe liście zdradzają tożsamość rośliny.
Najprostszym sposobem na ich odróżnienie jest siew w równych rzędach. Wszystko, co wyrasta w linii, to najpewniej roślina, którą posiałeś, a to, co pojawia się między rzędami, to niemal na pewno chwast. Oznacz miejsce siewu etykietkami z nazwą gatunku, aby po kilku tygodniach nie zgadywać, co tam rośnie.
W przypadku nasion wolno kiełkujących - jak pietruszka, marchew, otwiera się w nowym oknie czy pasternak - dodaj do nich nasiona szybko wschodzących gatunków wskaźnikowych, na przykład rzodkiewki lub rzeżuchy. Siewki wskaźnikowe wyznaczą rząd, zanim główna roślina zdąży wzejść.
W razie wątpliwości, czy młoda roślina to chwast, czy nie - nie wyrywaj jej od razu. Poczekaj 2-3 dni. Właściwe liście pojawiają się szybko i zwykle już w fazie drugiej-trzeciej pary przypominają kształtem dorosłą roślinę. Porównaj wygląd siewki ze zdjęciem na opakowaniu nasion lub w atlasie roślin.
Warto też zapamiętać wygląd najczęstszych chwastów ogrodowych. Komosa biała ma romboidalne liście z charakterystycznym "mącznym" nalotem. Siewki gwiazdnicy pospolitej tworzą drobne, gęste kępki z jajowatymi listkami. Rdest ptasi rozpoznasz po wąskich, lancetowatych liściach wyrastających naprzemianlegle z łodygi. Gdy nabierzesz wprawy w rozpoznawaniu tych kilku gatunków, pielenie stanie się szybsze i pewniejsze.
Źródło: deccoria.pl
