Spis treści:
- Mazus płożący (Mazus reptans) – niezwykła roślina zadarniająca
- Jak uprawiać mazusa rozłogowego?
- Gdzie sadzić mazusa rozłogowego – zastosowania w ogrodzie
Mazus płożący (Mazus reptans) – niezwykła roślina zadarniająca
Mazus płożący ( Mazus reptans), który określany jest również rozłogowym, to niezwykle ciekawa roślina zadarniająca charakteryzująca się silnym wzrostem. W optymalnych warunkach błyskawicznie zakrywa nawet dużą przestrzeń, tworząc zwarty, gęsty dywan z liści, pędów i kwiatów. Ze względu na zdolność tworzenia rozległych kobierców doskonale tłumi chwasty. Na dodatek tej pięknej i wytrzymałej roślinie okrywowej nic się nie stanie, jeśli od czasu do czasu będziemy po niej deptać. Znosi także koszenie i może zostać zastosowana jako zamiennik trawnika.
Zadarniający mazus płożący świetnie nadaje się do obsadzania szczelin między płytami chodnikowymi, mniej uczęszczanych ogrodowych ścieżek, skalniaków, wyłomów w murach czy schodków. Kobierzec przetrwa nawet wymagające warunki, choć trzeba pamiętać, że jest tylko częściowo mrozoodporny. Jeśli mazus rozłogowy uprawiany jest w najchłodniejszych regionach kraju lub zima jest bezśnieżna i wyjątkowo mroźna, może wymagać dodatkowego okrycia. Bywa uszkadzany przez niską temperaturę, ale szybko się regeneruje i kolejnej wiosny wznawia wzrost.
Roślina ta osiąga zaledwie 5 cm wysokości. Jest drobna i subtelna, lecz niezwykle piękna. Pojedyncze pędy mogą rozrosnąć się na szerokość ok. 30 cm, czasem większą. Gęsto porastają je częściowo zimozielone, wąskie i niewielkie liście. Najciekawsze jednak są kwiaty mazusa płożącego, pojawiające się na szczytach krótkich, wzniesionych pędów. Choć są maleńkie (mają ok. 2 cm), wyglądają niezwykle efektownie. Dwuwargowe, wyglądem przypominające storczyki kwiaty w zależności od odmiany mogą mieć kolor lawendowy, czysto biały, ciemnofioletowy lub różowy. Na dolnej, większej wardze kwiatów widoczne są cętki albo kropki barwy żółtej bądź purpurowej.
To właśnie niecodzienne kwiaty sprawiły, że mazus rozłogowy bywa nazywany płożącą orchideą. Tworzony przez niego malowniczy dywan błyskawicznie zakrywa trudno dostępne lub nieco brzydsze miejsca w ogrodzie. Obfitego kwitnienia tej rośliny możemy się spodziewać od drugiej połowy maja do lipca lub nawet końca lata. Jako bylina mazus płożący co roku zakwita na działce na nowo.
Jak uprawiać mazusa rozłogowego?
W optymalnych warunkach mazus płożący szybko się rozrasta oraz obficie i długotrwale kwitnie. Warto mu je zapewnić, co nie jest szczególnie trudne. Z rośliną tą poradzą sobie zarówno doświadczeni, jak i początkujący ogrodnicy. Jak uprawiać mazusa rozłogowego? Poniżej podpowiadamy, na co warto zwrócić uwagę.
- Sadzenie – pojedyncze sadzonki mazusa płożącego rozrastają się na szerokość 30-35 cm. Jeśli chcemy utworzyć z nich gęsty dywan, posadźmy 9 sztuk na każdy metr kwadratowy wybranego stanowiska.
- Gleba – mazus rozłogowy najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej. Może być żyzna, choć nawet w ubogim lub przeciętym podłożu świetnie da sobie radę. Ziemia może mieć odczyn obojętny lub lekko kwaśny, sprawdzi się np. mieszanka próchniczno-torfowa.
- Stanowisko – roślinę tę poleca się uprawiać w słonecznych lub częściowo zacienionych miejscach. Na ciepłych i mocno nasłonecznionych stanowiskach wymaga uważniejszej pielęgnacji, a zwłaszcza częstszego podlewania. W lekko zacienionych i osłoniętych od wiatru miejscach mazus najlepiej zimuje.
- Podlewanie – mazus rozłogowy wymaga umiarkowanego podlewania. Nie lubi zalewania, dlatego dostarczajmy mu wodę niewielkimi porcjami w taki sposób, aby ziemia była stale lekko wilgotna. W okresach bezdeszczowych i upalnych, gdy susza się przedłuża, warto zwiększyć częstotliwość podlewania. Mazus płożący wymaga nawadniania również zimą (w czasie odwilży), ponieważ jako roślina częściowo zimozielona jest narażony na wystąpienie tzw. suszy fizjologicznej.
- Nawożenie – roślina ta nie jest szczególnie wymagająca pod względem nawożenia. Wczesną wiosną możemy zasilić ją mineralnym nawozem wieloskładnikowym, np. uniwersalnym. Dobrym pomysłem jest także rozłożenie wokół mazusa płożącego warstwy kompostu.
- Przycinanie – bylina ta nie wymaga systematycznego przycinania. Jeśli chcemy, możemy ją skosić – najlepiej po zakończeniu kwitnienia.
- Zimowanie – mazus płożący jest wrażliwy wyłącznie na bardzo silne mrozy i wysuszające zimowe wiatry. Późną jesienią kępy możemy okryć gałązkami iglaków lub agrowłókniną, aby zabezpieczyć je przed chłodem.
- Rozmnażanie – jeśli chcemy uzyskać nowe rośliny, najłatwiej zrobimy to, dzieląc dorosłą kępę mazusa rozłogowego na kilka mniejszych fragmentów. Najlepszym terminem na ten zabieg jest początek jesieni, więc po zakończeniu kwitnienia. Otrzymane sadzonki od razu sadzimy na wybranych stanowiskach w ogrodzie.
- Choroby i szkodniki – roślina ta jest odporna na powszechne w ogrodach choroby i ataki szkodników.
Gdzie sadzić mazusa rozłogowego – zastosowania w ogrodzie
Mazus rozłogowy jest rośliną zadarniającą, którą z powodzeniem możemy zastosować zamiast trawnika. Równie dobrze sprawdzi się jako element kompozycji na kwietnej rabacie. Mazus płożący świetnie wygląda w zestawieniu z innymi gatunkami okrywowymi, takimi jak ubiorek wiecznie zielony, macierzanka piaskowa czy floks szydlasty. Warto łączyć go też z kwitnącymi wiosną roślinami cebulowymi, np. tulipanami, hiacyntami oraz krokusami, które dodadzą mu uroku, zanim rozpocznie kwitnienie.
Piękny mazus rozłogowy nadaje się do obsadzania ścieżek i chodników w ogrodzie. Można też uprawiać go w pobliżu oczek wodnych oraz na brzegu rabaty jako jej naturalna granica. Ze względu na niski pokrój i niezbyt wygórowane wymagania, świetnie sprawdzi się również na skalniaku. Obojętnie, gdzie posadzimy mazusa płożącego, będzie tłumił chwasty i obficie kwitł, tworząc dywan utkany maleńkimi storczykami.
Źródło: deccoria.pl
