Spis treści:
- Chwasty w ogrodzie
- Najlepsze rośliny okrywowe, które zapobiegają chwastom
Chwasty w ogrodzie
Dużą wagę przywiązujemy do zielonych oraz kwitnących roślin ozdobnych, które wznoszą się dumnie ponad rabatami i już z daleka przyciągają wzrok. Planując ogród, uważnie dobieramy gatunki na żywopłoty, pnącza do okrycia ścian i drewnianych przepierzeń, kwiaty dekoracyjne oraz widowiskowe solitery, będące perłą ogrodu jeszcze zanim w pełni się rozwiną.
Dbamy o trawnik, obwódki ścieżek, skalniaki czy zielone, żywe ściany maskujące brzydkie ogrodzenie, zapominając często o tym, że tuż przy ziemi też przydałaby się warstwa zieleni, która okryje ją szczelną, liściastą powłoką. Po co? Między innymi po to, aby ukryć nieciekawą przestrzeń, wypełnić luki pomiędzy innymi gatunkami rosnącymi wysoko lub tych, które dekoracyjne stają się dopiero np. od połowy wysokości.
To nie jedyne uzasadnienie dla roślin okrywowych w twoim ogrodzie. Mają one jeszcze jedną, olbrzymią zaletę, która nie tylko przekłada się na wizualną odsłonę całej kompozycji roślin, lecz także wywiera ważny wpływ na stan podłoża oraz zmniejsza liczbę zadań do wykonania w ogrodzie. Właściwie te niewielkie, często bardzo niepozornie wyglądające rośliny posadzone w odpowiedni sposób sprawiają, że niektórych prac w ogóle nie musisz już wykonywać. W końcu tworząc zwarte, zielone pokrycie podłoża, wypełniają one tę przestrzeń, którą chętnie przejęłyby chwasty.
W ogrodzie pozostawionym bez kontroli najniższej warstwy, czyli podłoża, wśród pięknych okazów ozdobnych bardzo szybko rozwijają się dzikie rośliny, które konkurują o wodę, przestrzeń, światło i składniki odżywcze. Dominują nawet najsilniejsze gatunki kwiatów, krzewów i drzew, pogarszając ich kondycję, a przy tym niszczą całe twoje wyobrażenie o czystej, estetycznej kompozycji kolorów i zapachów. Wykorzystując rośliny okrywowe do pokrycia podłoża atrakcyjnymi liśćmi i kwiatami, pozbędziesz się niechcianych chwastów i odzyskasz masę czasu, który dotąd pochłaniało pielenie.
Najlepsze rośliny okrywowe, które zapobiegają chwastom
Rośliny okrywowe cenione są w ogrodnictwie ze względu na zdolność tworzenia gęstego dywanu. Często z łatwością rozrastają się w tych miejscach, gdzie wiele innych gatunków nie byłoby w stanie przetrwać. Porastają miejsca w pełnym słońcu i w całkowitym zacienieniu, tam, gdzie gleba momentalnie wysycha i tam, gdzie jest ona stale wilgotna. Na liście moich ulubionych roślin okrywowych znalazło się 7 okazów, które doskonale zadarniają i chronią ogród przed chwastami, a przy tym prezentują się naprawdę oryginalnie zarówno w monokulturze, jak i na mieszanych rabatach. Oto najlepsze rośliny okrywowe, które dotychczas wykorzystałam:
- Czyściec wełnisty (Stachys byzantina)
Doskonale nadaje się do nasłonecznionych ogrodów, jak i do stref półcienistych. Nie ma wysokich wymagań glebowych, dlatego da się za jego pomocą stworzyć gęstą, srebrzystą matę okrywową nawet na suchym, żwirowym podłożu. Jego srebrzyste liście odcinają się wyraźnie na tle innych, zielonych gatunków, a fakt, jak gęsto rosną, sprawia, że czyściec jest skuteczną barierą dla chwastów.
Toleruje długo utrzymujące się okresy suszy i gorąca, co sprawia, że zmiany warunków pogodowych, które zaszły w ostatnich latach w miesiącach letnich we wszystkich rejonach kraju, nie są mu straszne. Tak czy inaczej, pięknie się rozrośnie, wytworzy dywan srebrzystych liści i sprawdzi się jako uzupełnienie rabat kwiatowych, dobrze komponując się ze wszystkimi możliwymi kolorami.
- Runianka japońska 'Green Carpet' (Pachysandra terminalis)
Ta roślina należy do wiecznie zielonych gatunków okrywowych i wykazuje wysoką odporność na brak słońca. Doskonale rośnie w cieniu i półcieniu, a wystawiona na nadmierne działanie promieni słonecznych żółknie na liściach i traci wiele ze swojego uroku. Rośnie w niziutkich, ciekawie uformowanych kępach, które nie przekraczają 20 cm wysokości.
Po posadzeniu w wybranej strefie ogrodu runianka japońska powoli się ukorzenia, ale gdy już zaadaptuje się do danego środowiska, w ciągu roku jest w stanie utworzyć wiecznie zielony, gęsty dywan. Jej złożona sieć korzeni skutecznie odcina chwastom drogę na powierzchnię, dzięki czemu twój ogród chroniony jest jeszcze lepiej przed niechcianymi, dzikimi zaroślami. Wielu z nas kojarzy runiankę jedynie z zieloną okrywą, którą tworzą wielosezonowe, ułożone w równe rozety liści. Jeśli jednak będzie jej dobrze w ogrodzie, na końcach pędów może wypuścić wiosną mnóstwo drobniutkich, lekkich jak chmurka białych kwiatków.
- Solejrolia rozesłana (Soleirolia soleirolii)
Gdy na nią spojrzeć, mała sadzonka solejrolii do złudzenia przypomina rzeżuchę. Ta delikatna roślina, której dekoracyjną warstwę tworzą drobne, zaokrąglone liście na cienkich, nitkowatych pędach. Zasadzona w doniczce samoistnie uformuje idealną kulę, przewieszając pędy po ściankach pojemnika. Posadzona w ogrodzie stworzy gęstą poduchę, miękką i sprężystą w dotyku, a przy tym żywo zieloną i niezwykle dekoracyjną.
To doskonała roślina do uzupełniania przestrzeni pomiędzy schodami, wypełniania rozmaitych wnęk i pustych przestrzeni, porastania nasypów i rabat tarasowych, a także obsadzania kamiennych pojemników oraz linii ścieżek. Ciekawe wygląda, gdy otula pnie pojedynczo rosnących, wysokich drzew, których korona góruje nad ogrodem, a pierwsze pędy wyrastają na boki dopiero na pewnej wysokości. Masz kilka ciemniejszych miejsc na podwórku lub planujesz rośliny do leśnego ogrodu? Solejrolia rozesłana pasuje tam jak ulał.
- Pospornica japońska (Pittosporum tobira)
Jest zielona, gęsta i mięsista, dlatego doskonale sprawdza się, jako mini żywopłot, zielony murek oddzielający poszczególne strefy w ogrodzie oraz wypełnienie długich donic. To ciekawy akcent w ogrodzie, w którym planujesz kolorowe, kwiatowe rabaty – pomoże zachować wizualną równowagę, stworzy widoczne z daleka tło, a przy tym sprawi, że krajobraz nie straci uroku, gdy kwiaty innych gatunków przekwitną.
Jeśli posadzisz ją samą, pospornica japońska urośnie większa i przyjmie formę krzewu, podobnego do bukszpanu, z kolei posadzona w grupie utworzy grubą warstwę ochronną, przez którą nie przebiją się żadne chwasty.
- Żeleźniak Russela (Phlomis russeliana)
To jedna z ciekawszych roślin śródziemnomorskich, które można z powodzeniem uprawiać w naszym klimacie. Jest bardzo wszechstronnym, ciekawym dodatkiem do ogrodowych kompozycji - może być główną dekoracją wysokiej rabaty lub sposobem na zasłonięcie większej powierzchniowo, nieciekawej części ogrodu. Nazywana też szałwią jerozolimską roślina ta kwitnie piętrowo, a jej cytrynowo żółte kwiatostany, wyrastające wysoko ponad wiecznie zielone liście skutecznie rozjaśnią każdy zakątek.
Liście mają charakterystyczny kształt serc, rosną gęsto i na wielu poziomach, co sprawia, że sadząc żeleźniaki w większych grupach, z łatwością tworzysz gęstą okrywę, niedostępną dla chwastów. Chcesz, aby dywan naturalnie się rozrastał? Pozwól roślinom na swobodną produkcję nasion, a rozsieją się i jeszcze efektowniej zagęszczą pokrój, zajmując całą dostępną pustą przestrzeń.
- Dąbrówka rozłogowa (Bugleherb)
Ta delikatnie prezentująca się roślina dodaje koloru, wypuszczając spośród ciemnych liści intensywnie wybarwione, fioletowe kwiaty. Doskonale nadaje się do przydomowych ogrodów, bo nie rośnie nadmiernie wysoka, ale przyjmuje za to efektowną, kępiastą formę. Odznacza się nią nawet wtedy, gdy rośnie w gęstych grupach, tworząc zwartą okrywę.
Tę roślinę wykorzystałam do otoczenia kamiennych płyt ścieżki, pozwalając jej rozrastać się swobodnie. Dzięki pięknym, wiosennym kwiatostanom w ogrodzie pełno jest trzmieli, pszczół oraz ciekawych motyli. Dobrze rośnie w półcieniu, a najlepiej rozwija się tam, gdzie dociera poranne słońce, które po niedługim czasie oddaje podium popołudniowemu zacienieniu.
- Dereń kanadyjski (Cornus canadensis)
To jeden z nielicznych tak nisko rosnących gatunków dereni, który pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie naturalnie występuje w chłodniejszych rejonach leśnych. Najlepiej rośnie w warunkach podobnych do naturalnych, dlatego musisz zapewnić mu stanowisko cieniste i stale wilgotne. W podziękowaniu roślina w mgnieniu oka zadomowi się i zacznie gęsto rozrastać we wszystkie strony, tworząc zielony dywan. Jesienią roślina traci ulistnienie, jednak zanim tak się stanie, przebarwia się i wydaje ozdobne, koralikowe owoce. Za to na wiosnę zdobi się symetrycznie rozłożonymi, kieliszkowatymi kwiatami o satynowych płatkach w odcieniu śnieżnej bieli.
Jej wzrost nie jest może najszybszy, ale efekt, jaki daje, z pewnością wzbudzi powszechne uznanie. Dereniowy dywan z białymi, kwiatowymi perełkami będzie niewątpliwie ciekawym elementem dekoracyjnym, a przy tym nie dopuści do głosu naturalnych wrogów kwiatowych kompozycji, czyli niechcianych tu chwastów.
Wiele z tych roślin możesz ze sobą efektownie łączyć, inne najlepiej zaprezentują się w swoim własnym towarzystwie. Jakbyś ich nie połączył, zamierzony skutek bez trudu uda ci się osiągnąć, chwasty wśród liściastej gęstwiny roślin okrywowych z pewnością nie wyrosną. A to oznacza, że zyskasz czas, aby jeszcze lepiej zaplanować wolną przestrzeń w ogrodzie, komponując kolejne, piękne rabaty, zarówno te skąpane w słońcu, jak i te, subtelnie wybijające się z cienia.
Źródło: deccoria.pl
