Spis treści:
- Prusznik niebieski – charakterystyka gatunku
- Najciekawsze odmiany prusznika
- Jak uprawiać prusznik?
- Czy prusznik trzeba przycinać?
- Rozmnażanie prusznika
Prusznik niebieski – charakterystyka gatunku
Roślina ta nazywana jest również kalifornijskim bzem – ze względu na swoje pochodzenie, a także wygląd kwiatów zbliżony do popularnego w naszym kraju lilaka. Prusznik niebieski ( Ceanothus impressus), naturalnie występujący w zachodniej części Ameryki Północnej, lubi ciepły klimat i jest słabo odporny na mrozy.
Niska mrozoodporność nie powinna jednak zniechęcać nas do posadzenia tej rośliny w przydomowym ogrodzie, ponieważ z pewnością wynagradza to niezwykle efektownym wyglądem w ciepłych miesiącach roku. Prusznik niebieski jest bujnym krzewem, który dorasta nawet do 3 m wysokości (są też odmiany płożące). Charakteryzuje się gładkimi liśćmi w ciemnozielonym kolorze. W zależności od odmiany mogą być one pokryte od spodu delikatnym, miękkim w dotyku kutnerem. Na rynku spotkamy zarówno odmiany zimozielone, jak i te zrzucające liście późną jesienią. Właśnie te ostatnie są dużo bardziej odporne na działanie niskiej temperatury i lepiej sprawdzą się w polskich ogrodach.
Tym, za co szczególnie cenimy prusznik niebieski, są jego spektakularne kwiaty. Gatunek ten kwitnie obficie, rodząc mnóstwo drobnych, zebranych w wiechy miododajnych kwiatów o uwodzicielskim zapachu. Jest on przyjemny nie tylko dla nas, ale również pożytecznych owadów, które znajdują na krzewie źródło odżywczego pokarmu. Zawiązujące się na wzniesionych pędach kwiatostany na ogół są błękitno-szafirowe, ale czasem białe lub o barwie pastelowego różu.Kwitnienie prusznika niebieskiego trwa naprawdę długo – rozpoczyna się późną wiosną, a kończy się latem lub nawet wczesną jesienią.
Najciekawsze odmiany prusznika
Gatunek ten ma wiele odmian, które możemy podzielić na dwie duże grupy: zimozielone i zrzucające liście na zimę.
Wśród odmian prusznika zrzucającego liście na zimę godne uwagi są zwłaszcza:
- 'Edinburgh' – okazy tej odmiany są wysokie (dorastają do 3 m), mają zwarty pokrój i kwitną na kolor fioletowoniebieski.
- 'Topaze' – to również odmiana prusznika niebieskiego o zwartym pokroju. Dorasta do 1,5 m wysokości.
- 'Gloire de Versailles' – zaliczamy do odmian średnio wysokich (osiąga 1,5-1,8 m). Wyróżnia się jasnobłękitnymi kwiatami, które pojawiają się na przełomie lipca i sierpnia.
Natomiast najbardziej interesujące zimozielone odmiany prusznika to:
- 'Blue Mound' – jedna z niższych odmian – okazy dorastają do 1 m wysokości. Charakterystyczny pokrój sprawia, że świetnie sprawdza się w uprawie pojemnikowej.
- 'Autumnal Blue' – osiąga 2 m wysokości i kwitnie na jasnoniebiesko.
- 'Concha' – jest odmianą pnącą, dlatego okaz warto posadzić przy murze lub na kratce. Wspaniale prezentujący się prusznik 'Concha' pnie się na wysokość ok. 3 m, zachwycając ogromną liczbą niebieskich kwiatów.
- 'Victoria' – wyróżnia się licznymi kwiatami w niespotykanym, ciemnoniebieskim kolorze. Odmiana ta charakteryzuje się rozłożystym pokrojem i średnią wysokością (dorasta do 1,5 m).
- 'Skylark' – zdumiewa błękitnymi kwiatami o oszałamiającym zapachu. Okazy zwykle można zakupić w formie roślin szczepionych na pniu.
- 'Burkwoodii' – to odmiana o gęstym pokroju i wysokości do 2 m. Doceniania jest za stosunkowo dobrą mrozoodporność, a także wyjątkowo piękny, jasnofioletowy kolor kwiatów.
Jak uprawiać prusznik?
Sadzonki prusznika umieszczamy w glebie wiosną, najlepiej na słonecznym i osłoniętym od wiatru stanowisku. Zadbajmy o to, by podłoże dla krzewu było bogate w próchnicę oraz miało odczyn lekko kwaśny. Rośliny nawadniajmy regularnie, szczególnie w początkowej fazie wzrostu, ale nie przelewajmy – prusznik niebieski nie lubi przesadnego podlewania. Okazów nie trzeba nawozić, choć w okresie intensywnego zawiązywania kwiatów możemy zasilić je nawozem dla roślin kwitnących.
Czy prusznik trzeba przycinać?
Prusznik niebieski nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Uprawiając ten gatunek, warto pamiętać, że nie powinno się ich często i intensywnie przycinać. Krzewy zrzucające liście na zimę przycinamy jedynie wczesną wiosną, zaś odmiany zimozielone po zakończeniu okresu kwitnienia. Cięcie wykonujemy na wysokość ok. 30 cm od ziemi. Latem oraz w pierwszych miesiącach jesieni wycinajmy wyłącznie przekwitłe pędy, aby nie osłabić wytwarzającej kwiatostany rośliny.
Rozmnażanie prusznika
Sposób rozmnażania prusznika zależy od jego odmiany. W przypadku zimozielonych odmian pobieramy, ukorzeniamy i umieszczamy w podłożu sadzonki półzdrewniałe. Natomiast okazy zrzucające liście na zimę wymagają pobrania świeżych pędów rośliny matecznej. Sadzonki zielne po ukorzenieniu są gotowe do przesadzenia w docelowe miejsce.
Źródło: Deccoria.pl
