Spis treści:
- Miodunka plamista - bylina do cienia
- Sadzenie miodunki
- Jak pielęgnować miodunkę, by długo kwitła
Miodunka plamista - bylina do cienia
Miodunka plamista (Pulmonaria officinalis L.) to bylina z gatunku ogórecznikowatych. Porasta bujnie całą Europę Środkową, więc w naszym klimacie czuje się jak ryba w wodzie. Choć z wyglądu przypomina nieco małą pokrzywę, ma z nią niewiele wspólnego. Osiąga do 15 do 30 cm wysokości, a jej największą ozdobą są epileptyczne liście, pokryte plamami i włoskami.
Kwiaty byliny są niewielkie, ale wyjątkowe. Pojawiają się bardzo wcześnie, bo już w marcu i w trakcie sezonu zmieniają kolor: najpierw są różowe lub czerwono‑fioletowe, a z czasem stają się niebieskie. Wynika to ze zmiany pH soków komórkowych w płatkach. Miodunka plamista nazwę zawdzięcza swoim najważniejszym cechom: plamistości liści i miododajności kwiatów. To jedne z pierwszych kwiatostanów pojawiających się wiosną i są dużą gratką dla wczesnych zapylaczy. Bylina zwana jest także płucnikiem, ponieważ jest ceniona w ziołolecznictwie za właściwości wykrztuśne.
Miodunka plamista jest idealną byliną do cienia, ponieważ naturalnie porasta lasy liściaste. Jako niewielka roślina musiała wykształcić w sobie umiejętność rozwoju w warunkach słabo naświetlonych. Dlatego poradzi sobie pod drzewami, krzewami czy pod północną ścianą budynków. Jest przy tym całkowicie mrozoodporna, wręcz stworzona do polskich warunków. Idealnie nadaje się do uprawy na działkach leśnych, które odwiedzamy okazyjnie i nie możemy sobie pozwolić na rośliny wymagające skomplikowanej pielęgnacji. Po przekwitnieniu miodunkę atrakcyjne, plamiste liście, które utrzymują się często do późnej jesieni. Co ważne, miodunka jest omijana przez ślimaki.
Sadzenie miodunki
Miodunka plamista ma jeszcze jedną zaletę, bardzo szybko adaptuje się w nowych miejscach. Wystarczy jej półcieniste lub cieniste stanowisko, poradzi sobie nawet w glebach piaszczystych lub gliniastych. Preferuje podłoże próchnicze, luźne, o lekko kwaśnym lub obojętnym odczynie.
Miodunkę najlepiej sadzić wiosną (marzec-kwiecień) lub późnym latem (przełom sierpnia i września). Wtedy ziemia jest naturalnie wilgotna, co sprzyja adaptacji rośliny. Stanowisko warto wcześniej odchwaścić i przekopać z humusem. Roślinę najlepiej sadzić w rozsadzie 25-30 cm, ponieważ rozrasta się w duże kępy, a później rozmnaża przez podziemne kłącza.
Miodunka plamista ma płytki system korzeniowy, wystarczy jej dołek o głębokości 5-7cm. Po posadzeniu korzenie przykrywamy ziemią i oklepujemy, po czym obficie podlewamy. W pierwszym roku warto bylinę podlewać regularnie, zanim na dobre zadomowi się w nowym miejscu. Ściółkowanie kompostem pomoże zatrzymać parowanie wody i utrzymać próchniczy charakter podłoża.

Jak pielęgnować miodunkę, by długo kwitła
W podtrzymywaniu kwitnienia miodunki plamistej najważniejszy jest wybór cienistego miejsca. W słońcu bylina nie zakwitnie lub wypuści rachityczne, blade kwiaty. Dlatego na rabatach dobrze sadzić ją w cieniu innych, wyższych okazów. Jak każda roślina, miodunka będzie kwitła piękniej i dłużej, jeśli uszczykuje się jej przekwitłe kwiatostany. Jej celem jest wytworzenie nasion, więc włoży dużo wysiłku w wytworzenie nowych kwiatów.
W czasie wytwarzania pąków i kwiatów warto bylinę wspomóc podlewaniem. Wtedy potrzebuje najwięcej składników odżywczych. Trzeba jednak przy tym sprawdzać wilgotność gleby, ponieważ przelana roślina zmarnieje. Płucnik rosnący w całkowitym cieniu czasem w ogóle nie wymaga podlewania, wystarczy mu porządne ściółkowanie, które zatrzyma naturalną wilgoć w podłożu.
Nawożenie byliny wystarczy przeprowadzić raz w roku, wiosną. Pomocny będzie nawóz wieloskładnikowy do roślin kwitnących o zmniejszonej zawartości azotu. Z naturalnych metod sprawdzi się humus lub kompost. Jesienią warto przyciąć roślinę na wysokość około 10 cm nad ziemią. To pomoże jej przetrwać zimę bez zagrożenia chorobami grzybowymi.
Starsze, kilkuletnie egzemplarze można odmłodzić przez podział bryły korzeniowej i przesadzenie do innej części ogrodu. To również najprostszy sposób na rozmnażanie byliny. Taki zabieg najlepiej przeprowadzić wczesną wiosną lub późną jesienią. Dobrze pielęgnowana miodunka plamista będzie obficie kwitła przez 2-3 miesiące, od marca do maja.
Źródło: deccoria.pl












