Spis treści:
- Cebulica syberyjska — mało wymagająca bylina
- Sadzenie i pielęgnacja cebulicy
- FAQ — najczęściej zadawane pytania:
Cebulica syberyjska — mało wymagająca bylina
Cebulica syberyjska ( Scilla siberica) jest niewielką rośliną cebulową, która dorasta zazwyczaj do 15 cm wysokości. Pochodzi z Azji, chociaż nie z Syberii. Preferuje raczej tereny Kaukazu i Krymu. Największą wartość dekoracyjną ma, gdy zakwitnie — następuje to na przełomie marca i kwietnia. Wtedy obsypuje się białymi lub niebieskimi, pojedynczymi kwiatkami. Przypominają one nieco dzwoneczki, ale gdy się rozwiną, są podobne do gwiazdek.
To roślina delikatna, smukła i bardzo odporna na mrozy, dlatego sadzi się ją już jesienią, by mogła wcześnie zakwitnąć. Jej cebulki są niewielkie, mają ok. 1–2 cm długości, zazwyczaj o kształcie okrągłym lub jajowatym. Po zasadzeniu wyrastają z nich 2–4 listki odziomkowe. Później osiągają do 15 cm długości, stają się równowąskie, zielone i delikatnie błyszczące. Gdy cebulica przekwita, powoli zaczynają zanikać.
Na miejscu kwiatów pojawiają się torebki nasienne z czarnymi nasionami. Cebulica syberyjska na pierwszy rzut oka kojarzy się z fiołkami. Jej cebule potrafią przetrwać w ziemi przez wiele lat. W Polsce dostępne są dwie odmiany: biała 'Alba' i niebieska 'Spring Beauty'. To idealna bylina na niskie rabaty, skalniaki, a nawet do donicy.
Przeczytaj również
Sadzenie i pielęgnacja cebulicy
Największą zaletą cebulicy syberyjskiej są jej niewielkie wymagania. Poradzi sobie zarówno na stanowisku słonecznym, jak i w półcieniu, np. pod krzewami lub drzewami. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Co ciekawe, roślina nie wymaga podlewania, chyba że jest uprawiana w doniczce — wtedy warto ją delikatnie nawadniać.
Cebulica jest wysoko mrozoodporna, ale jednocześnie lubi ściółkowanie, szczególnie gdy nie ma śniegu. Warto podsypać ją nawozem dla roślin cebulowych, ale dopiero wtedy, gdy rozpocznie okres wegetacji lub przy zawiązywaniu pąków. Po zasadzeniu, na przełomie września i października, można podsypać ją kompostem.
Kupując cebulicę, zazwyczaj w opakowaniu znajduje się nawet kilkadziesiąt cebul. Jeśli po zakupie nie sadzisz ich od razu, otwórz opakowania, w których przyszły. Muszą mieć dostęp powietrza, żeby nie zaczęły gnić. Gdy zaczynasz sadzenie, pamiętaj, że cebule ozime trzeba zakopywać nieco głębiej — przeważnie na 10 —12 cm. Choć wiele zależy od gleby w twoim ogrodzie. Jeśli jest ona pulchna, cebule trzeba sadzić głębiej, natomiast gdy ziemia jest zbita — nieco płycej.
Nasza wskazówka: kupioną cebulkę możesz zmoczyć w wodzie, obsypać popiołem drzewnym, a następnie włożyć do gleby. To zabezpieczy ją przed szkodnikami.
Poczekaj nieco z sadzeniem cebulicy, by podłoże zdążyło się ochłodzić (do ok. 8°C), dzięki czemu nasiona nie zaczną wypuszczać pędów, które mogłyby zmarznąć. Możesz ją posadzić w rządkach lub w kręgu — to zależy od twoich preferencji.
Warto też zabezpieczyć się przed nornicami, szczególnie że cebulica syberyjska rośnie w tym samym miejscu przez lata. Niektórzy ogrodnicy zdecydowanie polecają specjalną siatkę na te szkodniki, którą wkłada się do przygotowanego dołka, a dopiero na niej umieszcza się cebulki i przysypuje ziemią. To nie przeszkadza w uprawie, a skutecznie zatrzymuje nornice.
Do ściółkowania cebulicy syberyjskiej możesz śmiało używać kory lub zrębków. Pędy bez problemu się przez nie przedrą. Warstwa powinna mieć ok. 10 cm grubości. Im będzie ona grubsza, tym kwiaty cebulowe będą wybudzać się wiosną później. Dlatego w marcu zaleca się, by ściółkę nieco odsunąć, co zwiększy temperaturę gleby.
FAQ — najczęściej zadawane pytania:
Kiedy sadzić cebulicę syberyjską?
Najlepszym terminem będzie końcówka września i początek października.
Czy cebulica jest wieloletnia?
Tak, może rosnąć w jednym miejscu przez lata.
Jak długo kwitnie cebulica syberyjska?
Zaczyna kwitnąć w marcu, a kończy nawet w maju.
Źródło: deccoria.pl
