Spis treści:
- Gailardia oścista – ogniste mini słoneczniki
- Najlepsze odmiany gailardii ościstej
- Uprawa gailardii ościstej
- Gailardia oścista – właściwości i zastosowanie
Gailardia oścista – ogniste mini słoneczniki
Niby słoneczniki, dzianwy, powszechnie znane pod nazwą gailardie ościste to krótkowieczne byliny zakwitające latem. Należą do rośliny astrowatych, a dotarły do nas z Ameryki Północnej. Są wyjątkowo dekoracyjne zarówno na rabatach mieszanych, w mniejszych pojemnikach, jak i większych donicach.
Odpowiednio pielęgnowane gailardie ościste tworzą w ogrodach bujną masę zielonych liści, nad którymi wznoszą się w barwnej kępie tarczowate kwiaty. Energetyczne połączenie intensywnej czerwieni i ognistej pomarańczy na długich płatkach sprawia, że płaskie, otwarte ku niebu kwiaty widać już z daleka. Tym bardziej że roślina nie należy do najniższych na rabacie, dobrze odżywiona dorasta do nawet 80 cm, przewyższając wiele popularnych, letnich kwiatów „o głowę”.
Rozmaite odmiany gailardii ościstej uprawiane są niemalże w każdym zakątku świata, gdzie panują korzystne warunki, choć pod tym względem rośliny nie są zbytnio wymagające. Możesz umieścić je w pełnym słońcu lub w półcieniu, poradzą sobie z suszą, nawet mróz im niestraszny. Dla obfitego kwitnienia potrzebują twojej opieki – regularnie nawożone utrzymują długo swoją atrakcyjną formę. Musisz tylko wiedzieć, jak im w tym pomóc.
Najlepsze odmiany gailardii ościstej
Ze wszystkich gatunków roślin kwitnących z rodzaju Gaillardia, w Polsce za najpopularniejszą uchodzi gailardia oścista. Wybieramy ją częściej niż siostrzane gatunki gailardię wielokwiatową, ogrodową czy nadobną. Wyrasta ponad niższe warstwy rabaty, osiągając nawet 80 cm wysokości, dzięki sztywnym, wyprostowanym pędom. Zwieńczeniem wielu z nich są koszyczkowate kwiaty na wydłużonych szypułkach, z których większość ze swoją średnicą 10 cm z trudem chowa się w dłoni.
Według oficjalnych źródeł ogrodniczych gailardia oścista w naszym klimacie kwitnie od lipca do września. Jednak w praktyce czas, gdy kępa udekorowana jest gęsto osadzonymi kwiatami, można wydłużyć. Wówczas cieszy oko już nawet od połowy czerwca. Choć uważana jest, jak wszystkie krótko żyjące byliny, za rozwiązanie tymczasowe w ogrodzie, z powodzeniem może rosnąć dłużej niż 2-3 lata – u mojej babci gailardia rosła aż 6 lat, dzięki wiosennemu, odmładzającemu dzieleniu starszych kęp i mądrej pielęgnacji.
Gdy postanowiłam zasadzić tę roślinę u siebie, znajoma ogrodniczka, która doradzała rozmaite odmiany mojej babci, podpowiedziała mi, abym wybrała na początek jedną z poniższych propozycji. Oto najlepsze odmiany gailardii ościstej, które doskonale nadają się do wszystkich typów ogrodów:
- gailardie niższe np. 'Kobold', 'Flamenco Bicolor', 'Mesa Yellow';
- gailardie wyższe np. 'Arizona Sun', 'Amber Wheels', 'Burgunder'.
W zależności od tego, jaką kompozycję pragniesz stworzyć, możesz sięgnąć po odmiany jednobarwne lub dwubarwne: bordowo-żółte, czerwono-żółte, szkarłatno-żółte, żółto-brązowe, purpurowe. Część z nich nadaje się do uprawy mieszanej na rabatach, jak odmiany 'Burgunder', 'Amber Wheels' czy 'Arizona Sun'. Z kolei okazy 'Kobold', 'Flamenco Bicolor' lub 'Mesa Yellow' wyrosną gęste i zakwitną pełnymi, dużymi kwiatami w pojemnikach oraz większych donicach.
Uprawa gailardii ościstej
Ogniste niby słoneczniki, gailardie ościste należą do grona roślin idealnych dla początkujących ogrodników. Mają niewiele wymagań, dobrze znoszą suszę oraz mroźne zimy. Jeżeli zapewnisz im odpowiednie stanowisko oraz zadbasz o przygotowanie podłoża przed posadzeniem, odwdzięczą się naprawdę bujnym kwitnieniem. Jakie wymagania uprawowe mają gailardie? Liczy się przede wszystkim:
- słoneczne stanowisko – miejsce, gdzie zasadzisz byliny, powinno być osłonięte od wiatru, słoneczne i dość ciepłe, bo gailardie nie urosną w cieniu; bezwzględne minimum wynosi ok.5 godzin bezpośredniego nasłonecznienia lub 7-8 godzin delikatnie rozproszonego światła;
- żyzne podłoże o określonym pH – gleba powinna być przepuszczalna i zawsze umiarkowanie wilgotna, wzbogacona próchnicą, o odczynie lekko zasadowym lub obojętnym, ale roślina poradzi sobie również w środowisku suchym i kamienistym;
- pielęgnacja kwiatostanów w czasie kwitnienia – z uwagi na duży rozmiar, a co za tym idzie ciężar kwiatostanów, warto podeprzeć łodyżki rośliny, aby nie kładły się na rabacie, nie łamały pod wpływem wiatru oraz nie trafiły estetycznej formy;
- pielęgnacja kwiatostanów po kwitnieniu – w uprawie gailardii ważne jest oczyszczanie kęp z przekwitniętych kwiatostanów (przycinanie pędów z kwiatem o ¼ długości), zanim pojawią się w nich zawiązki nasion, aby dłużej utrzymać atrakcyjność rośliny;
- przycinanie po pierwszym kwitnieniu – zasada ta dotyczy gatunków wieloletnich, dlatego w przypadku gailardii można, ale nie trzeba jej stosować, za to warto przyciąć pędy kwiatów przed każdą zimą, co poprawi jej rozkrzewienie i zwiększy kwitnienie w kolejnym sezonie;
- sumienne podlewanie – temu zabiegowi należy poświęcić nieco więcej uwagi, ponieważ rośliny fatalnie znoszą stanie w wodzie, za to dobrze radzą sobie z przesychaniem, co oznacza, że lepiej podlewać ostrożniej niż przelewać podłoże; jedynie młode rośliny wymagają nieco większej podaży wody do momentu, aż dobrze się ukorzenią;
- ściółkowanie – dla utrzymania odpowiedniej wilgotności i parametrów gleby warto stosować ściółkowanie np. ściętą trawą lub kompostem, co ograniczy parowanie, a przy tym sprawi, że ziemia nie stanie się zbitą skorupą;
- nawożenie – nie jest niezbędne, ale warto wspomóc rośliny nawozem mineralnym, gdy zauważymy, że nawet w sprzyjających warunkach niezbyt mocno kwitną; jeżeli zauważymy, że zamiast kwiatów pojawiają się dziesiątki nowych liści, warto zrezygnować z nawożenia związkami azotowymi;
- zimowanie – gailardie ościste bez trudu wytrzymują zimę, jednak warto poprawić kondycję roślin i zwiększyć ich odporność, przycinając we wrześniu wszystkie kwiaty ponad liśćmi, a w obliczu surowej zimy okryć kępy np. drobno zmieloną korą.
Gailardia oścista – właściwości i zastosowanie
W zależności od wielkości wybranej odmiany możesz wykorzystać ją w ogrodzie jako roślinę pierwszego planu lub tło dla niższych bylin. Gailardia przy odpowiedniej pielęgnacji potrafi tworzyć bardzo gęste, rozrośnięte kępy, które zestawione ze sobą kolorystycznie lub na zasadzie kontrastów z innymi gatunkami mogą tworzyć obramowania ścieżek, alejek i chodników, linie graniczne, bariery dla określonych stref czy części ogrodu, obwódki większych rabat.
Wiele odmian nadaje się do kształtowania kwiatowych dywanów i zarastania pustych punktów i luk powstałych na rabatach np. po innych kwiatach. Sam zdecyduj, czy chcesz obsadzić nimi niższe, czy wyższe piętra rabaty. Zastanawiasz się, obok czego posadzić gailardie? Bujne, zielone kępy z ognistą koroną z kwiatów ciekawe zaprezentują się w zaplanowanej monokulturze.
Możesz też rozłożyć je nieregularnie na większej rabacie w towarzystwie innych bylin, w tym: dzwonków karpackich, ostróżek, pysznogłówek, astrów, jeżówek, złocieni wielkich, fiołków rogatych oraz wielu innych roślin, które najlepiej czują się, wystawiając kolorowe główki ku słońcu.
Niektóre z kwiatowych połączeń będą naprawdę oryginalną dekoracją, odchodzącą od klasycznych kompozycji, których trzymały się nasze babcie, sadząc kwiaty na wiosnę, a wydłużające się kwitnienie gailardii sprawi, że ogród na długo pozostanie pełen życia i kolorów jak z bajki.
Źródło: deccoria.pl
