Spis treści:
- Tawuła szara, zwana norweską
- Ciekawe odmiany tawuły szarej
- Jak uprawiać tawułę szarą?
- Zastosowanie tawuły szarej
Tawuła szara, zwana norweską
Tawuła szara (Spiraea cinerea), zwana także pod nazwą tawuła norweska, to najpopularniejszy gatunek z tej grupy. Należy do rodziny różowatych, pochodzi z Norwegii i dorasta do 1,5-2 m wysokości (osiąga też podobną szerokość). Posiada szeroki, rozłożysty pokrój, a jej liczne, cienkie i długie pędy zwisają aż do samej ziemi. Są one gęsto pokryte małymi, lancetowatymi i lekko owłosionymi liśćmi w kolorze szarozielonym. Jesienią przebarwiają się one na żółto i stają się barwnym akcentem ogrodu, po czym opadają.
Najbardziej efektownie tawuła szara wygląda w okresie intensywnego kwitnienia. Choć nie jest ono zbyt długie, gdyż trwa od kwietnia do maja, nie pozostawi nikogo obojętnym. Kwiaty pojawiają się na pędach zeszłorocznych (jeszcze przed rozwojem liści). Są one drobne, białe, ale bardzo liczne, dlatego niemal całkowicie pokrywają roślinę. Kwiaty zebrane są w niewielkie baldachogrona, co sprawia, że w okresie kwitnienia tawuła szara wygląda bardzo spektakularnie.
Ciekawe odmiany tawuły szarej
Różnorodność odmian tawuły szarej nie jest jeszcze zbyt duża. Do wyboru mamy kilka odmian, wśród których należy wymienić m.in.:
- ‘Grefsheim’ – jedna z najpopularniejszych odmian, która charakteryzuje się ładnym, gęstym i kulistym pokrojem. Dorasta do 2 m wysokości i osiąga podobną szerokość. Odmiana ta wykazuje dużą odporność na niskie temperatury. Adaptuje się niemal do każdych warunków, dlatego z powodzeniem możemy ją sadzić prawie wszędzie;
- ‘Kaziu’ – nowa, polska odmiana tawuły szarej, która wyróżnia się gęstym pokrojem i barwnymi liśćmi o kolorze żółtym. Osiąga 1,5 m wysokości i podobną szerokość, jest wytrzymała na niskie temperatury (nie wymaga zabezpieczania na zimę), a przy tym charakteryzuje się obfitym kwitnieniem.
Przeczytaj również
Jak uprawiać tawułę szarą?
Swoją popularność tawuła szara zawdzięcza nie tylko pięknemu wyglądowi, ale również niskim wymaganiom pielęgnacyjnym. Jak każda roślina ma swoje preferencje co do stanowiska czy poziomu wilgotności, mimo to jest jednym z najłatwiejszych w uprawie krzewów ogrodowych. Nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych, dobrze znosi suszę i zanieczyszczenie powietrza, a przy tym jest rośliną mrozoodporną. Sprawdź, jak uprawiać tawułę szarą, by na wiosnę obsypała się mnóstwem kwiatów.
- Sadzenie
Tawułę szarą można sadzić od kwietnia do października. Sklepy ogrodnicze często oferują sadzonki w pojemnikach, dzięki czemu szybko się przyjmują. Przed posadzeniem rośliny teren należy dokładnie odchwaścić. Wykopany dołek powinien być dwukrotnie większy od bryły korzeniowej. Ponadto warto zadbać o dodatkowy drenaż.
- Stanowisko i ziemia
Tawuła szara nie ma dużych wymagań, jeśli chodzi o stanowisko czy rodzaj gleby. Najlepiej rośnie i pięknie kwitnie w pełnym słońcu, ale z powodzeniem urośnie też w półcieniu (należy jednak zdawać sobie sprawę z tego, że kwitnienie może być nieco słabsze). Choć poradzi sobie na każdej, typowej glebie ogrodowej, preferuje podłoże żyzne, próchnicze i przepuszczalne. Odczyn pH może być od lekko kwaśnego do zasadowego. Nie lubi jednak gleby zbitej, która utrudnia ukorzenianie się i prawidłowy rozwój.
- Podlewanie i nawożenie
Tawuła szara nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Z racji tego, że dobrze znosi suszę, podlewania wymaga jedynie po posadzeniu oraz w okresie upałów. Lepiej znosi niedobór, niż nadmiar, który może spowodować zamieranie krzewu. Jeśli chodzi o nawożenie, powinno ono odbywać się raz w roku, najlepiej wczesną wiosną. W tym celu najlepiej sprawdzą się nawozy wieloskładnikowe do krzewów kwitnących (niezbyt bogatych w azot). Warto pamiętać, aby nie nawozić świeżo posadzonych roślin, gdyż może to opóźnić drewnienie pędów, przez co sadzonka nie przetrwa zimy.
- Przycinanie
Cięcie tawuły szarej wykonujemy po przekwitnięciu (najczęściej ma no miejsce pod koniec maja lub na początku czerwca), gdyż zawiązuje kwiaty na pędach zeszłorocznych. Przekwitłe gałązki skracamy o około 1/3 długości. W przypadku żywopłotu warto przyciąć je tak, by sięgały 15 cm nad ziemią. Pobudzi to wzrost i nieco zagęści rośliny. Na bieżąco usuwamy tylko stare i chore pędy.
- Rozmnażanie
Tawułę szarą można rozmnożyć za pomocą zielnych sadzonek pędowych. Pobieramy je po okresie kwitnienia, po czym ukorzeniamy w żyznej glebie. Gdy wytworzą korzenie, można je przesadzić na miejsce docelowe. Drugą metodą jest rozmnażanie tawuły szarej przez okłady, które polega na przycinaniu pędów w kierunku ziemi.
- Choroby i szkodniki
Tawuła norweska wykazuje dużą odporność na wszelkiego rodzaju choroby i szkodniki. Warto jednak pamiętać, że nadmiar wilgoci może prowadzić do wystąpienia infekcji grzybowych, takich jak szara pleśń czy rdza.
Zastosowanie tawuły szarej
Tawuła szara ma w ogrodzie wiele zastosowań. Można ją sadzić pojedynczo, jaki soliter – przepięknie prezentuje się na tle trawnika, ogrodzenia, ściany budynku czy altany. Sprawi się też jako roślina żywopłotowa (zarówno do tworzenia żywopłotów formowanych, jak i nieformowanych). Oprócz tego można ją posadzić na podwyższonych rabatach w towarzystwie innych roślin zdobnych, takich jak krzewuszki, irgi, forsycje, kaliny, pięciorniki krzewiaste czy inne gatunki tawuł. Ponadto będzie zjawiskowo wyglądać obok wiosennych kwiatów cebulowych, które kwitną w tym samym terminie (np. tulipanów, narcyzów czy hiacyntów). Posadzona w dużych donicach, tawuła szara może stać się piękną ozdobą balkonów i tarasów. Z racji tego, że jest odporna na warunki atmosferyczne i zanieczyszczenie powietrza, sprawdzi się nie tylko w prywatnych ogrodach, lecz także przestrzeni miejskiej.
Źródło: deccoria.pl
