Spis treści:
- Skimia japońska (Skimmia japonica) - zimozielony krzew do cienia
- Wymagania i pielęgnacja skimii japońskiej
- Gdzie i obok czego sadzić skimię japońską w ogrodzie?
Skimia japońska (Skimmia japonica) - zimozielony krzew do cienia
Czasem można odnieść wrażenie, że wszyscy sadzą w ogrodzie to samo. Wszędzie tuje, hortensje i rododendrony. Szukasz czegoś ciekawszego? Świat roślin jest niezwykle bogaty, więc wybór atrakcyjnych odmian jest niemal nieskończony. Zamiast wybierać popularne gatunki, warto zdecydować się na rzadziej uprawianą skimię japońską (Skimmia japonica).
Co to za roślina? Skimia japońska zaliczana jest do rodziny rutowatych (Rutaceae), podobnie jak czojsia trójlistkowa. Ma ze swoją meksykańską kuzynką wiele wspólnego - podobnie jak ona jest zimozielonym krzewem, który podczas kwitnienia roztacza wokół oszałamiający zapach. Kwiaty skimii japońskiej pachną intensywnie i bardzo słodko z wyczuwalną z daleka nutą dojrzałych cytrusów.
Kwitnienie skimii japońskiej przypada na wiosnę. W kwietniu i maju roślina wytwarza kremowobiałe kwiaty, które zebrane są w okazałe grona na szczytach pędów. Kwiatostany są atrakcyjne również przed rozwinięciem się kwiatów - zamknięte pąki wyglądają jak wiechy małych, najczęściej ciemnoróżowych owoców. Prawdziwe jagody w jaskrawoczerwonym kolorze krzew wytwarza w październiku (nie wolno ich jeść - są trujące podobnie jak wszystkie pozostałe części rośliny). Długo utrzymują się na pędach i wspaniale prezentują na tle skórzastych, zimozielonych liści.
Zobacz również:
Skimia japońska odznacza się gęstym pokrojem i wolnym tempem wzrostu. W zależności od odmiany osiąga od 40 cm ('Godrie's Dwarf', 'White Dwarf') do 150 cm wysokości ('White Globe', 'Foremani in. Veitchii'). Wszystkie najlepiej czują się w osłoniętych i częściowo zacienionych zakątkach ogrodu.
Gatunek ten jest dwupienny, dlatego w szkółkach oferowane są zarówno żeńskie, jak i męskie odmiany. Oba rodzaje wytwarzają kwiaty, ale owoce tylko odmiany żeńskie po zapyleniu. Aby do niego doszło, w ogrodzie musimy uprawiać równocześnie egzemplarz męski i żeński. Rzadziej spotykany w sprzedaży jest samopylny gatunek - skimia Reevesa (Skimmia reevesiana).
Wymagania i pielęgnacja skimii japońskiej
Skimia japońska może być uprawiana zarówno w donicy, jak i bezpośrednio w gruncie. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że nie jest rośliną w pełni mrozoodporną. Zimę w ogrodzie może przetrwać tylko w cieplejszych regionach kraju, gdy dobrze się ukorzeni i zostanie odpowiednio zabezpieczona (np. okryta agrowłókniną lub stroiszem). W praktyce w naszym klimacie roślinę tę wygodniej jest sadzić w pojemniku, który późną jesienią przenosi się do pomieszczenia.
Jakie wymagania ma skimia japońska? Oto najważniejsze wskazówki na temat uprawy i pielęgnacji tego zimozielonego krzewu:
- Gleba - powinna być przepuszczalna, żyzna, próchnicza i przede wszystkim kwaśna (pH 3,5-4,0) - taka, jak dla rododendronów;
- Stanowisko - najlepiej sprawdzi się miejsce zaciszne, osłonięte od wiatru i częściowo zacienione. Roślina ta nie lubi bezpośredniego nasłonecznienia, które powoduje u niej zwijanie się i przebarwianie liści;
- Podlewanie - skimia japońska oczekuje systematycznego podlewania - tak częstego, by podłoże było zawsze umiarkowanie wilgotne. Jest rośliną zimozieloną, dlatego o jej nawadnianiu trzeba pamiętać też zimą w czasie odwilży. Używajmy tylko miękkiej, odstanej wody - nie bezpośrednio z kranu;
- Nawożenie - od wiosny do lata krzewy zasilamy specjalnymi nawozami do roślin kwasolubnych (rododendronów, wrzosów czy magnolii). W sierpniu i we wrześniu możemy dokarmić je preparatem bogatym w fosfor oraz potas, dzięki czemu lepiej przezimują i będą obficiej kwitły w kolejnym roku;
- Ściółkowanie - podstawę krzewu można wyściółkować korą sosnową lub szyszkami, by ograniczyć parowanie wody z gleby;
- Cięcie - radykalne cięcie nie jest konieczne. Z krzewu warto usuwać jedynie przekwitłe kwiaty późną wiosną i w razie potrzeby pojedyncze uszkodzone pędy.
- Choroby i szkodniki - w zasadowej glebie skimia japońska jest podatna na chlorozę liści (pomocne w takiej sytuacji jest zakwaszenie ziemi podobnie jak pod borówką amerykańską). Zdarza się, że choruje też na plamistość liści i atakowana jest przez mszyce oraz przędziorki.
Zobacz również:
Gdzie i obok czego sadzić skimię japońską w ogrodzie?
Skimia japońska posadzona w dużej donicy jest niebanalną ozdobą balkonu i tarasu przez cały sezon. Z powodzeniem możemy uprawiać ją również na rabatach w ogrodzie, zwłaszcza gdy mieszkamy w cieplejszych rejonach kraju. Roślina ta dobrze się czuje w towarzystwie innych kwasolubnych gatunków, takich jak rododendrony, azalie, pierisy japońskie, magnolie, wrzosy oraz wrzośce.
Krzew ten preferuje częściowe zacienienie oraz bardzo kwaśną glebę, dlatego dobrze rośnie pod dużymi drzewami iglastymi. Warto zdecydować się na posadzenie zarówno żeńskiej, jak i męskiej odmiany skimii japońskiej obok siebie, by cieszyć się nie tylko widokiem kwiatów, ale również owoców. To możliwe także na niewielkich działkach, ponieważ rośliny te rosną wolno i są stosunkowo niskie.
Źródło: deccoria.pl
