Spis treści:
- Pelargonia angielska – charakterystyka
- Jak rozpoznać pelargonię angielską?
- Pelargonia angielska — uprawa i pielęgnacja
- Pelargonia angielska – rozmnażanie
Pelargonia angielska – charakterystyka
Pelargonia angielska to dokładnie ta sama roślina, co pelargonia wielkokwiatowa (łac. Pelargonium grandiflorum, syn. P. x domesticum). Nie bez przyczyny roślina ta dostała też miano królowej domowych parapetów i balkonów.
Pelargonia wielkokwiatowa pochodzi z Afryki, chociaż często bywa nazywana również królewską lub angielską. Dlaczego? Ponieważ największą popularność zdobyła właśnie w Anglii. Już w XVIII wieku rozpoczęło się jej uszlachetnianie na skalę światową. Doprowadziło to do stworzenia licznych dekoracyjnych odmian. Dziś, niektóre z nich są już nieznane i zapomniane. Co więcej, rośliny te z czasem stawały się coraz bardziej wrażliwe i mniej odporne na czynniki zewnętrzne.
Ówczesne pelargonie wielkokwiatowe, które swój początek zawdzięczają Anglii, Francji, Niemczech i Holandii, mają duże, nawet 5 cm kwiaty (znacznie większe niż u innych pelargonii). Kwiaty te kształtem przypominają popularne bratki, niektórzy ludzie kojarzą je z kolorowymi motylami lub z bodziszkami, z którymi nawet są spokrewnione.
Angielska odmiana pelargonii kwitnie od maja do października. W czasie kwitnienia rośliny te są najbardziej okazałymi roślinami w mieszkaniach i ogrodach. Po okresie kwitnienia, z końcem sezonu, wcale nie trzeba się ich pozbywać. Co więcej, dobrze zaopiekowane można przetrzymać na kolejny rok. Są to bowiem rośliny wieloletnie. Po zimowaniu na chłodnym parapecie, wiosną ponownie budzą się do życia i zachwycają swoim urokiem.
Pelargonia angielska ma też swoją rodzinę, a jej wszystkim znane odmiany to:
- pelargonia rabatowa (P. zonale)
- pelargonia bluszczolistna (P. peltatum)
Te odmiany pelargonii królują przede wszystkim na balkonach i tarasach. Są one bardziej odporne na niesprzyjające warunki pogodowe, ale nie nadają się do uprawy w mieszkaniu. Zostawiając je zimą na parapecie będą cierpiały z powodu zbyt wysokiej temperatury. Traktowane są więc jako balkonowe, sezonowe rośliny jednoroczne.
Jak rozpoznać pelargonię angielską?
Pelargonia angielska wyróżnia się przede wszystkim wielkością kwiatów. Są one zazwyczaj dużo bardziej okazałe niż u innych odmian. Co ciekawe, charakteryzuje ją również mnogość barw. Pelargonie jawią się zróżnicowaną gamą kolorystyczną i mnogością odcieni. Kwiaty mogą być białe, różowe, czerwone, purpurowe czy bordo. Ponadto, występujące odmiany najczęściej przybierają różne barwy, nie ograniczają się do tej jednej. Dlatego często spotkać można kwiaty cieniowane lub ozdobione plamkami. Zdarza się nawet, że dwa górne płatki są większe i inaczej ubarwione niż trzy dolne.
Liście pelargonii są lekko pofałdowane, mocno powycinane i mają piłkowate (przypominające ząbki) krawędzie. Ich pokrój jest dość charakterystyczny, krzaczasty.
Pelargonie angielskie mierzą od 50 do 70 cm. Istnieją również odmiany miniaturowe, np. Angeleyes, które osiągają ok. 25 cm wielkości, a ich kwiaty i liście są odpowiednio drobniejsze.
Pelargonia angielska — uprawa i pielęgnacja
Pelargonia angielska kwitnie od maja do października. Kiedy przekwitnie, można ją postawić na chłodnym parapecie, aby przezimowała, gdyż jak zostało wspomniane, jest to roślina wieloletnia. Warto jednak zapewnić jej odpowiednią (niewysoką) temperaturę, w której mogłaby swobodnie przeczekać na nowy sezon. Ponadto, należy zwrócić uwagę na kilka kwestii w uprawie pelargonii, aby ich wzrost przebiegł prawidłowo.
- Stanowisko – dostęp do słońca jest kluczowym czynnikiem do zapewnienia obfitego kwitnienia. W tym celu należy ustawić roślinę w miejscu dobrze nasłonecznionym. Najlepiej sprawdzi się tu parapet okna południowego. Można także wynieść roślinę na taras. Miej na uwadze jednak fakt, że zbyt intensywne promienie słoneczne mogą przypalić wrażliwe części rośliny, np. liście. Jeżeli peralgonia spędzała zimę w domu, stopniowo przyzwyczajaj ją do słońca.
- Temperatura – pamiętaj, że pelargonia angielska jest dużo bardziej wrażliwa na zimno, niż inne odmiany pelargonii. W związku z tym wynieś ją na zewnątrz dopiero po ostatnich majowych przymrozkach. Zabierz ją do środka już w połowie października. Pelargonia angielska doskonale radzi sobie na ciepłym zimowym parapecie, chociaż najlepiej czuje się w temperaturze nieprzekraczającej 10-12 °C.
- Podlewanie – pamiętaj, że pelargonia bardzo lubi wodę. Nie zapomnij więc o częstym jej podlewaniu. Musi mieć ona bowiem stale wilgotne podłoże. Znosi co prawda krótkotrwałe susze, ale przez to może mieć problem z prawidłowym kwitnieniem. Bardzo źle natomiast znosi przelanie. Wówczas szybko gnije. Jej korzenie nie mogą za długo stać w wodzie, dlatego często sprawdzaj czy w podstawce lub osłonce nie zalega ciecz. Nie powinno się również zraszać liści pelargonii. Podczas deszczu przenieś ją w bezpieczne miejsce. Wilgoć wpływa negatywnie na te kwiaty i powoduje choroby pelargonii. Najczęściej spotykane są zakażenia grzybowe u roślin.
- Nawożenie – aby utrzymać bujne kwitnienie tych roślin, warto je często nawozić. Roślina bardzo szybko wchłania składniki pokarmowe zawarte w podłożu, a trzeba wiedzieć, że jest bardzo żarłoczna. Najlepszym nawozem będzie ten przeznaczony do pelargonii lub do roślin kwitnących, aby roślina nie przerwała kwitnienia. Podlewaj roślinę mieszanką nawozów z wodą przynajmniej raz w tygodniu.
- Kwitnienie i zimowanie – aby utrzymać prawidłowy wzrost rośliny, regularnie, szczególnie w okresie od maja do października, usuwaj przekwitłe kwiaty. Po sezonie postaw ją na widnym, ale dość chłodnym parapecie. Wtedy też nie zasilaj nawozami oraz ogranicz jej podlewanie.
Uprawa pelargonii angielskiej nie jest mocno skomplikowana, ale wymaga od ciebie systematyczności. Co zrobić, by pelargonia angielska długo kwitła? Stosując się do wszystkich wyżej wymienionych czynników, a zwłaszcza do regularnego podlewania i nawożenia, masz pewność, że roślina będzie lepiej wyglądała i dłużej kwitła. Jeśli zajmiesz się nią prawidłowo, powinna odpłacić się tym samym, wówczas zapewni ci piękne kwitnienie od wiosny do jesieni. Przycinaj pelargonię angielską na wiosnę, dzięki temu pobudzisz ją do rozwoju i kwitnienia. Pamiętaj także, aby nie dopuścić do jej nadmiernego rozrostu.
Pelargonia angielska – rozmnażanie
Rozmnażanie roślin należy rozpocząć pod koniec zimy. W tym celu wykorzystać należy pędowe sadzonki pelargonii angielskiej. Proces rozmnażania wygląda następująco: najpierw przenosi się kwiaty do jasnego i ciepłego pomieszczenia. Zaczną tam one wypuszczać pędy, które można bez trudu odciąć i wykorzystać do rozmnożenia. Podcięte pędy już po 2 tygodniach powinny się ukorzenić. Oczywiście, trzeba zapewnić roślinie odpowiednie warunki, prawidłową temperaturę i wilgotne podłoże. Najlepiej wstawić gałązkę do wody i przykryć folią. Co ciekawe, jeśli przy przycinaniu odetniesz pęd o długości 10 cm z parą lub dwiema parami liści, także będziesz w stanie go ukorzenić.
Królewska odmiana pelargonii bez wątpienia wymaga od ciebie zaangażowania i pracy, ale szybko się do niej przekonasz i z pewnością ją pokochasz. Przed zakupem rośliny, zastanów się tylko, czy będziesz w stanie zapewnić jej odpowiednie warunki pielęgnacyjne.
