Spis treści:
- Pielęgnacja trawnika przed zimą – najważniejsze zasady
- Kiedy ostatnie koszenie trawy?
- Nawożenie trawnika jesienią
- Czy można robić dosiewki jesienią?
Pielęgnacja trawnika przed zimą – najważniejsze zasady
Jesień decyduje o tym, jak murawa ruszy w marcu: liczą się terminy, kolejność i dobór zabiegów. Najpierw usuwa się filc i poprawia napowietrzenie gleby, później porządkuje powierzchnię z liści, a na końcu zamyka sezon koszeniem i nawożeniem o składzie dopasowanym do zbliżających się chłodów. Dobrze ustawiony harmonogram ogranicza ryzyko pleśni śniegowej, ubytków darni i wiosennych opóźnień we wzroście.
5 kluczowych etapów pielęgnacji trawnika przed zimą:
- Wertykulacja (wrzesień) – płytkie nacięcie i wyczesanie filcu; poprawia dostęp powietrza do węzła krzewienia i usuwa warstwę sprzyjającą chorobom.
- Aeracja i lekkie piaskowanie (do końca września) – nakłuwanie darni i wprowadzenie drobnego piasku w otwory; ogranicza zaskorupianie, ułatwia wsiąkanie wody zimą i poprawia warunki dla korzeni.
- Systematyczne grabienie liści (koniec września – do pierwszych przymrozków) – regularne usuwanie opadłych liści; zapobiega tworzeniu wilgotnego kożucha odcinającego światło i tlen.
- Nawożenie jesienne, bez azotu (II połowa września – połowa października) – wykorzystujemy gotową mieszankę z przewagą potasu i fosforu; stosujemy na suchą, skoszoną murawę i nawadniamy ją po aplikacji.
- Ostatnie koszenie (druga połowa października; przy ciepłej jesieni do ok. 5 listopada) – pozostawiamy wysokość ok. 4 cm; zbyt niskie cięcie zwiększa uszkodzenia mrozowe, zbyt wysokie sprzyja pleśni śniegowej.
Przed wykonaniem jesiennych zabiegów warto zbadać pH gleby za pomocą prostego testera ogrodniczego – za optymalną uznajemy wartość w granicach 6,0-7,0. Jeśli odczyn jest zbyt kwaśny, wapnowanie najlepiej zaplanować dopiero kilka tygodni po nawożeniu mineralnym lub przenieść je na przedwiośnie. Trawniki regularnie koszone kosiarką z koszem tracą część materii organicznej, dlatego raz na trzy-cztery lata, po pierwszych przymrozkach w listopadzie, można rozłożyć bardzo cienką warstwę (0,5-1 cm) dobrze przekompostowanego obornika. Konsekwentne trzymanie się harmonogramu zadecyduje o szybkim, równym starcie murawy po zimie.
Kiedy ostatnie koszenie trawy?
Ostatnie koszenie najlepiej zaplanować między 15 a 31 października, a w przypadku wyjątkowo ciepłej jesieni można przesunąć je maksymalnie do pierwszego tygodnia listopada (pod warunkiem, że nocne temperatury nie spadają stale w okolice 0°C). Po zabiegu trawa powinna mieć wysokość około 4 cm, co chroni węzeł krzewienia przed mrozem i ogranicza ryzyko pleśni śniegowej. Koszenia nie wykonuje się na mokrej darni ani w dniu zapowiadanych przymrozków, a noże kosiarki muszą być ostre, aby zapobiec strzępieniu się źdźbeł. Jeśli po koszeniu w październiku nastąpi przedłużone ocieplenie i trawa ponownie urośnie powyżej 6 cm, dopuszczalne jest krótkie cięcie korygujące przed ochłodzeniem.
Nie należy ścinać trawy zbyt nisko (poniżej 3 cm), ponieważ zwiększa to ryzyko przemarzania i opóźnia start wegetacji wiosną, natomiast pozostawienie darni wyższej niż 6-7 cm sprzyja chorobom grzybowym podczas odwilży i prowadzi do załamywania się źdźbeł pod śniegiem. Ostatnie koszenie warto poprzedzić dokładnym zebraniem resztek z wcześniejszych zabiegów – warstwa filcu zatrzymuje wilgoć i ogranicza dostęp tlenu do korzeni. Na niewielkich trawnikach, przy suchej i stabilnej glebie, po koszeniu można lekko zwalcować darń, aby ją wyrównać i docisnąć do podłoża. Jeśli ziemia jest mokra lub gliniasta, lepiej z tego zrezygnować, ponieważ zbyt mocne ubicie sprzyja powstawaniu chorób grzybowych.
Nawożenie trawnika jesienią
Jesienne nawożenie mineralne najlepiej przeprowadzić między drugą połową września a połową października, kiedy gleba utrzymuje temperaturę powyżej 8-10°C i trawa wciąż rośnie, choć jej tempo wegetacji stopniowo spada. W tym okresie stosuje się wyłącznie nawozy jesienne, czyli mieszanki o minimalnej zawartości azotu oraz zwiększonej ilości potasu i fosforu, które wzmacniają system korzeniowy i zwiększają odporność darni na niskie temperatury. Wiele gotowych preparatów zawiera również magnez oraz inne mikroelementy wspierające zimowanie trawnika.
Usuwanie mchu wymaga kilkuetapowego podejścia i nie ogranicza się do zastosowania preparatu chemicznego. Najpierw należy usunąć filc poprzez wertykulację lub dokładne wyczesywanie, a następnie wykonać punktową aerację, aby poprawić dostęp powietrza do korzeni i zatrzymać nadmierną wilgoć w górnej warstwie gleby. Dopiero po tych zabiegach stosuje się preparaty zawierające siarczan żelaza, które osłabiają struktury mchu. Aby problem nie powracał, konieczne jest podniesienie pH gleby do zakresu 6,0-7,0, regularne piaskowanie podłoża oraz zmniejszenie zacienienia darni.
Czy można robić dosiewki jesienią?
Dosiewki są skuteczne przede wszystkim od końca sierpnia do połowy września, gdy gleba nadal utrzymuje temperaturę powyżej 10°C, a wilgotność sprzyja kiełkowaniu. W cieplejszych regionach kraju można uzupełniać darń do początków października, ale późniejszy termin staje się już zbyt ryzykowny – spadek temperatury gleby do poziomu 8°C lub niżej znacząco spowalnia wschody, a młode siewki mogą wejść w zimę niedostatecznie rozkrzewione. W efekcie część z nich przemarza, co prowadzi do powstawania pustych przestrzeni na wiosnę i konieczności ponownej regeneracji.
W trakcie planowania dosiewek zawsze trzeba wziąć pod uwagę zgodność barwy, gęstości i tempa wzrostu, ponieważ źle dobrana mieszanka stworzy widoczne łaty. Pamiętajmy też, że młodych roślin nie należy deptać aż do osiągnięcia przez nie wysokości około 6-7 cm i dobrego zakorzenienia; pierwsze koszenie wykonuje się wysokim ustawieniem noża. Jeśli optymalne warunki temperaturowe minęły (październik/listopad), rozsądniej będzie przesunąć dosiewki na wiosnę lub, w sytuacjach wymagających szybkiego efektu, rozważyć ułożenie gotowej darni z rolki.
Źródło: deccoria.pl
