Spis treści:
- Co to jest płaczące drzewo?
- Płaczące drzewo w ogrodzie – jakie wybrać?
- Czym się kierować podczas sadzenia drzewa i jego uprawy?
Co to jest płaczące drzewo?
Tym, co łączy ze sobą drzewa o płaczącym pokroju, są gałęzie tworzące kurtynę, za którą może kryć się prawdziwie tajemniczy ogród. Wiele z tych gatunków spotyka się w zagranicznych parkach w formie okazałych soliterów, ale coraz częściej są one wybierane do złożonych kompozycji zielonych, którym dodają charakteru i nutę nostalgii.
Drzewa, których pędy zwisają, chciałoby się powiedzieć smętnie, ku dołowi różnią się między sobą rozmiarem, formą oraz dekoracyjnością. Jedne zachwycają długimi nitkami, zapełnionymi po brzegi srebrzysto zielonymi liśćmi. Inne, długimi mackami okrytymi igłami leniwie dotykają ziemi.
Niektóre drzewa płaczące wprawiają wręcz w osłupienie, bo nie tylko okalają przestrzeń wieloma długimi pędami o filigranowych liściach, lecz także bajkowo kwitną. Wówczas gęsty parasol pokrywa się symetrycznymi, kolorowymi kwiatami, które wyglądają jak namalowane i nie sposób oderwać od nich wzroku.
Dlaczego wciąż tak mało jest drzew płaczących w ogrodach? Ich uprawa nie jest komplikowana, większość wytrzymuje skrajnie niekorzystne warunki, a długowieczność gatunków sprawia, że dekorując nimi ogród, wypełniamy przestrzeń na lata. Jeśli dotąd nie zastanawiałeś się nad zasadzeniem drzewa o płaczącym pokroju, rozważ taką możliwość. Pod rozłożystą koroną skryjesz strefę wyciszenia, a obok przylegających do pnia pędów, dających masę cienia, posadzisz rośliny, którym takie naturalne, stałe zacienienie będzie naprawdę służyć.
Płaczące drzewo w ogrodzie – jakie wybrać?
Szukając idealnego okazu, poznasz wiele gatunków, które zachwycą cię ulistnieniem, przybieranym wraz ze zmianami pór roku bogactwem barw oraz obfitym kwitnieniem. Ta cudowna różnorodność sprawia, że jeśli wciąż nie jesteś pewien, jakie płaczące drzewo do ogrodu wybrać, możesz zawsze zasadzić kilka, uzupełniając w ten sposób wyższe partie ogrodu w różnych jego strefach.
Oto najciekawsze propozycje drzew, których dramatyczna forma nadaje im niezwykłą moc aranżacji, kilka z nich mam nawet w swojej kolekcji.
Zimozielone drzewa płaczące
- Sosna wejmutka płacząca (Pinus strobus 'Pendula') – drzewo to ma szeroko rozłożyste pędy zwisające, które należy podwiązywać i podpierać, jeśli nie chcesz, aby pod ich ciężarem płożyło się i okrywało iglastymi gałęziami podłoże. To dobry wybór na stanowiska słoneczne. Roślinę da się przycinać i formować. Jest odporna na mróz i prezentuje się atrakcyjnie, dzięki swojej iglastej strukturze przez okrągły rok.
- Świerk biały płaczący (Picea glauca 'Pendula') – to ciekawa odmiana o budowie strzelistej i krótkich, ale zwisających ku dołowi pędach. Pokrój drzewa jest regularny, kolumnowy, doskonale wpasowuje się w wąskie przestrzenie, wypełniając je zieloną masą. Miejsce do wzrostu tej odmiany powinno być nasłonecznione i nieosłonięte. Walor dekoracyjny nadają mu niebieskozielone igły gęsto osadzone na pędach. Wyjątkowo odporne na mrozy.
- Świerk pospolity 'Pendula Major' (Picea abies 'Pendula Major') – to niezwykle mocne drzewo o twardych gałęziach, rosnące strzeliście, choć równie dobrze może przyjąć nieregularną, zwiniętą formę. Potrafi mocno się pokładać, jego pędy ciągną ku ziemi, dlatego warto w młodym wieku podeprzeć go i w ten sposób spionizować. Ostateczny kształt nadasz roślinie, poprzez regularne cięcie formujące. Ten świerk najlepiej rośnie na glebach średnio żyznych. Doskonale znosi mroźne zimy.
- Cyprysik nutkajski (Cupressus nootkatensis 'Pendula') – drzewo o zwisłych pędach, które w sprzyjających mu warunkach potrafi dorastać do nawet 20 m wysokości. Dobrze czuje się na stanowiskach słonecznych i półsłonecznych oraz w przeciętnej jakości glebie. Dorosłe drzewo przyjmuje kształt piramidy, choć ogrodnicy zauważają, że znacznie bardziej przypomina ono fantastyczne chochoły. Zwróć uwagę na to, że odmiana Pendula rośnie wolno, dlatego na efekt wzniesionego drzewa o wyraźnie zwieszonych, igiełkowatych pędach będziesz musiał poczekać.
- Choina kanadyjska (Tsuga canadensis 'Pendula') – najlepsza roślina do niewielkich przestrzeni. To karłowaty iglak, którego gałęzie gęsto porośnięte igłami spływają kaskadami do ziemi, tworząc zwartą kotarę. To, jak ostatecznie będzie wyglądać, zależy głównie od tego, w jaki sposób poprowadzisz ją i przytniej w młodych wieku. Doskonale rośnie na przeciętnych glebach, zarówno w słońcu, jak i w półcieniu.
- Cedr atlaski (Cedrus atlantica 'Glauca') - wyjątkowy okaz, dorastający do nawet 15 metrów wysokości, którego skupiska niebieskich igieł zachwycają już z daleka. Ułożone są w niewielkie kępki, na długich, rozpiętych gałęziach. Najciekawszą formę przyjmuje po latach, gdy jego najstarsze pędy opadną ku ziemi, przypominając ciężką, niebieskawą kotarę.
Liściaste drzewa płaczące
- Brzoza brodawkowata 'Youngii' – jako dojrzałe drzewo osiąga nie więcej niż 6 m wysokości, a jej gęste pędy rozwieszone są na wszystkie strony, jak czesana wiatrem, gęsta grzywa. Brzozę dekorują zielone, łezkowate liście, które jesienią ciekawie się złocą. Ma biały pień, który kontrastując z koroną dodaje jej uroku. To doskonały soliter do ogrodów na stanowiska nasłonecznione albo półcieniste. Wiosną pokrywają ją ledwie dostrzegalne, żółte bazie. Warto prowadzić ją w parasolowej, skróconej formie.
- Grujecznik japoński 'Pendula' (Cercidiphyllum japonicum 'Pendula')– osiąga średnie rozmiary, ale jego korona jest gęsta i tworzy zwartą, zieloną zasłonę. Płaczące pędy układają się jeden przy drugim, jak w baldachimie a poprowadzone w zwieszonej formie drzewo przypomina trochę wielkiego, kudłatego psa. Atrakcyjności dodają mu liście, które w zależności od pory roku cieszą oczy inną skalą barw od brunatnej czerwieni, przez niebieskawe odcienie po żywo żółte tony. Jeśli lubisz przechadzać się po ogrodzie, chłonąc wyjątkowe zapachy, musisz wiedzieć, że grujecznik japoński roztacza wokół siebie ciepły, karmelowy aromat.
- Buk pospolity płaczący (Fagus sylvatica Pendula)– jego rozpiętość zaskakuje, a zwisające pędy zamykają przestrzeń wokoło szczelną kotarą. Pod tym drzewem z powodzeniem można stworzyć ogrodową strefę wyciszenia lub ukryte miejsce zabaw dla najmłodszych. Odmiana pochodzi z Europy. Wykształciła mocny, pionowy, centralnie umiejscowiony pień, od którego odrasta szeroko rozłożysta korona.
- Klon zwyczajny 'Crimson King' (Acer palmatum var. dissectum Crimson King)– rośnie w taki sposób, że jego forma przypomina zielony kopiec. Łukowato wygięte gałęzie bez trudu dotykają ziemi, a ich największą dekoracją są spore, ząbkowane liście w bordowym kolorze. W naszym klimacie najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych z lekko rozproszonym światłem. Dla uzyskania najpiękniejszej formy klon warto przycinać.
Wśród ciekawych drzew płaczących, które dekorują barwne liście, warte uwagi są wierzba biała 'Tristis' oraz modrzew płaczący. Wierzbę posadź tam, gdzie jest naprawdę wilgotno, jednak pamiętaj, że potrzebuje ona naprawdę dużo miejsca. Najlepiej wygląda samotnie zdobiąca krajobraz, dodając mu tajemniczości, wnosząc nieco nostalgii i „ wygładzając ” krajobraz. Z kolei modrzew to kompromis pomiędzy drzewem liściastym, a iglakiem. Z łatwością go uformujesz, a jego „ miękki” wygląd dopełni subtelną kompozycję zieleni w twoim ogrodzie.
Jeżeli chcesz, aby zieleniejące tło przełamał okaz o bajecznym kwitnieniu, wybierz drzewo płaczące, które wiosną przybiera żywe kolory i wybija się na tle innych gatunków. Wyjątkową propozycją jest wiśnia piłkowana, płaczące drzewo pełne różowych kwiatów, zebranych w gęste pęczki. Rośnie tam, gdzie nie dociera wiatr, ale za to dużo jest słońca. Woli ona gleby wilgotne od suchych i żyzne od jałowych. Ma spore wymagania, ale warto próbować im sprostać, bo kwitnie tak, że nie sposób oderwać od niej oczu.
Inny pokrój, ale równie efektowny wygląd prezentuje judaszowiec kanadyjski 'Ruby Falls', dorastający raptem do 2,5 m, jednak skąpany w odcieniach purpury i różu. To niezwykle dekoracyjny okaz, któremy wystarczy odrobina miejsca, by stworzył jedyną w swoim rodzaju dekorację.
Z pewnością ciekawym akcentem w centrum ogrodu będzie też kwitnąca karagana syberyjska, drzewo ozdobne o jasnozielonych liściach, gęsto zwisających w dół. Tworzy naturalną kryjówkę, zieloną ścianę altany, pod którą aż chce się chować. W maju na drzewie pojawiają się niezwykłe, żółte kwiaty, które sprawiają, że inne rośliny w kompozycji chwilowo przestają mieć znaczenie.
Czym się kierować podczas sadzenia drzewa i jego uprawy?
Podstawowym kryterium wyboru drzewa do ogrodu jest dostępna przestrzeń, ponieważ zasadzony okaz, gdy po latach przybierze pokaźną formę i rozłożysty pokrój, ma dekorować przestrzeń, nie ją dominować i przepełniać. Dlatego warto zawsze rozważyć gatunki, które rozmiarem będą odpowiednie do danego miejsca – sprawdź, jak duże rosną, jak reagują na cięcie oraz w jaki sposób da się je prowadzić, by nie popsuć całej kompozycji.
Drzewa płaczące zwykle przybierają formę rozłożystego parasola, dotykając elastycznymi nitkami ziemi. Z takim obrazem je kojarzymy. Jednak to nie jedyna możliwość. Roślina może również mieć pokrój kolumnowy lub kulisty, a jej niski wzrost lub niewielka skłonność do rozkrzewiania pozwoli wprowadzić ją do mniejszego ogrodu bez szkody dla innych gatunków.
Zimą niektóre płaczące drzewa zwieszają zimozielone pędy, a wokół nich krajobraz niewiele się zmienia. Jednak równie dobrze możesz sięgnąć po okazy, które zimą tracą ozdobne liście, a niezwykły efekt i tajemniczą scenerię budują wówczas ich szkieletowe pędy.
Co ciekawe, pokrój płaczący, a więc charakterystyczne zwieszanie się pędów ku ziemi nie jest naturalną cechą roślin, a przynajmniej nie wszystkich. Wiele gatunków, które można teraz sadzić w ogrodach, powstało poprzez szczepienie, przypadkową mutację genetyczną lub poprzez celową hodowlę oraz selekcję pod kątem tej, wskazanej cechy wzrostu i budowy. Niezależnie od tego, jak powstał gatunek drzewa, które skradło twoje serce, okaz ten wniesie do ogrodowej aranżacji pewien niewidoczny dotąd dramatyzm, jakby natura pragnęła zwróć uwagę na to, jak bardzo jest ci potrzebna.
Źródło: deccoria.pl
