Spis treści:
- Drzewo w ogrodzie – zalety i wady
- Jakich drzew nie sadzić obok domu? Uważaj, będą problemy
- W jakiej odległości od domu sadzić drzewa?
Drzewo w ogrodzie – zalety i wady
Wypielęgnowane rabatki kwiatowe, równo, jak od linijki przystrzyżone żywopłoty lub swobodnie rozrastające się krzewy i otulające ich dolne pędy trawy pampasowe – to wszystko i jeszcze więcej możemy oglądać w przydomowych ogrodach. Różnią się one od siebie stylem, sposobem prowadzenia, wielkością i wieloma innymi cechami, które świadczą o ich unikalności. Jednym z naturalnych elementów aranżacji przestrzeni wokół domu są drzewa, zarówno liściaste, jak i iglaste, które dodają jej charakteru. Tworzą zaciszne kąciki wprost idealne do odpoczynku, zapewniają cień i jednocześnie dekorują ogród, nie kradnąc miejsca.
Wśród wielu gatunków i odmian drzew, jakie możemy spotkać w ogrodach, na czele listy znajdują się dęby, brzozy, różne odmiany sosny, a także klony, buki, olchy, topole, graby, jabłonie czy czeremchy. Wiele z nich zaliczanych jest do najstarszych rodzimych gatunków, często porastających działki jeszcze zanim cokolwiek zostanie na nich wybudowane. Przejmując teren ze starodrzewem, zobowiązani jesteśmy zadbać o jego los i jak najlepsze utrzymanie. Jednak mając do dyspozycji pustą działkę, możemy sami zdecydować, jakie gatunki i odmiany zasadzimy a jakich nie – co ciekawe, ma to duże znaczenie użytkowe, ponieważ wśród najbardziej popularnych drzew są prawdziwie problematyczne okazy.
Nietrudno odpowiedzieć na pytanie, dlaczego warto sadzić drzewa w ogrodzie – zalety wykorzystania dużych roślin w aranżacji przestrzeni zewnętrznej są bowiem jasne:
- drzewa pozwalają urozmaicić niskie kompozycje,
- wybrane gatunki, naturalnie gęste i wytrzymałe, tworzą barierę dla wiatru,
- gęste rośliny liściaste i iglaste zapewniają schronienie różnym gatunkom ptaków, a także stanowią źródło ich głównego pożywienia,
- z opadających igieł, liści oraz resztek organicznych zebranych np. jesienią lub na wiosnę można produkować domowe nawozy, kompost oraz specjalną ziemię o określonych parametrach biochemicznych,
- zapewniają cień i pozwalają schronić się w nim w upalne, letnie dni.
Jednak ostatnia z wymienionych będzie zaletą wyłącznie wtedy, gdy zadbamy o prawidłowe formowanie i regularne przycinanie drzewa. Olbrzymie, rozłożyste korony pozostawione bez kontroli potrafią niemalże całkowicie odciąć dopływ naturalnego światła do roślin rosnących pod nimi, pogarszając tym samym warunki ich wzrostu, kwitnienia czy owocowania.
Drzewo w ogrodzie ma więc swoje wady – można wymienić jeszcze nadmierne zakwaszenie gleby (w przypadku opadających igieł sosnowych), obowiązek grabienia opadłych liści (np. dęby) czy konieczność pilnowania terminów przycinki. Ale to nie wszystko. Zasadzone okazy potrafią zaburzać równowagę przestrzeni ogrodowej, niszcząc wiele jej elementów, a my możemy zauważyć to dopiero po fakcie. Dlatego świadomy wybór gatunków i odmian roślin, odpowiednie ich rozlokowanie według określonego planu przestrzennego oraz umiejętna pielęgnacja w okresie wzrostu są tak ważne.
Jakich drzew nie sadzić obok domu? Uważaj, będą problemy
Obserwowanie, jak zdrowo i imponująco rosną samodzielnie zasadzone drzewa, daje wiele satysfakcji. Jednak nie każdy okaz w praktyce poprawia krajobraz wokół domu. Wyeliminuj z listy roślin do posadzenia te, które, zamiast w naturalny sposób dekorować przestrzeń, będą ją niszczyć. Spore wymiary, do których w krótkim czasie dorasta wiele odmian drzew liściastych oraz iglastych, wymagają uwzględnienia w planie przestrzennym.
Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której dojrzałe drzewo uszkodzi konstrukcję budynku, napierając na ścianę, dach, rynny lub inne jego część. Pamiętajmy, że istotne jest nie tylko to, co widzimy – dojrzałe drzewa o masywnych konarach i rozłożystej koronie mają zwykle silny, stale rozrastający się system korzeniowy. On z kolei może być zagrożeniem dla fundamentów budynku oraz pociągniętych w ziemi instalacji np. rur kanalizacji.
Jakich drzew lepiej nie sadzić obok domu? Oto okazy, z których powinniśmy zrezygnować.
- Wierzba płacząca – jej kaskadowo opadające gałęzie stanowią wyjątkową, naturalną ozdobę, jednak nie możemy zapomnieć o tym, że słynie ona z szybkiego tempa wzrostu oraz rozbudowanego systemu korzeniowego, który potrafi rozwijać się do wartości bliskiej trzykrotności wielkości drzewa.
- Dąb – niezależnie od wybranej odmiany dęby pochłaniają olbrzymie ilości wody z podłoża, a dojrzałe drzewa potrafią sięgać nawet do 30 metrów wysokości, tworząc drogę dostępu na dach domu np. wiewiórkom, a rozbudowany system korzeniowy może wyrządzić spore szkody w obrębie fundamentów budynku.
- Cyprysowiec Leylanda – to niezwykle szybko rosnące, wiecznie zielone drzewo iglaste o zwartej strukturze, które pozostawione bez kontroli potrafi górować nad dachami domów, na stałe zacieniając sporą część ogrodów (podobnie, jak cedr japoński, sosna biała czy świerk niebieski).
- Klon srebrny – to wysokie, szybko rosnące drzewo, które płytko pod ziemią rozwija bardzo agresywny system korzeniowy, będący zagrożeniem dla ciągłości chodników, ścieżek oraz pobliskich, ogrodowych aranżacji; wadą tego gatunku jest kruchość i łamliwość pędów, co dodatkowo zagraża pobliskim budynkom.
- Jesion – to dorodne, długowieczne drzewo, które rośnie wolno, ale dorasta nawet do 30 metrów wysokości, a jego system korzeniowy rozprzestrzenia się w poszukiwaniu stałych źródeł wody, dlatego należy unikać sadzenia go w pobliżu budynków, do których doprowadzono instalacje podziemne np. rury kanalizacyjne.
- Klon czerwony – to drzewo o intensywnym, ognistym wybarwieniu jest prawdziwą ozdobą ogrodu, jednak ma ono dość agresywnie rozrastający się system korzeniowy, który, rozłożony blisko powierzchni ziemi, potrafi podnosić i uszkadzać podjazdy, ścieżki, chodniki oraz inne elementy architektury ogrodowej.
Decydując się na drzewo w ogrodzie, rozważmy wszystkie jego cechy, w tym wartości takie, jak wysokość czy rozrost systemu korzeniowego osiągany w pełni dojrzałości. Jeśli zależy nam na efektownym zagospodarowaniu działki, zacienieniu jej części lub wprowadzeniu wyższych roślin zielonych i zimozielonych tam, gdzie ewidentnie brakuje naturalnych elementów aranżacji, weźmy pod uwagę przede wszystkim nieinwazyjnie rosnące gatunki.
W jakiej odległości od domu sadzić drzewa?
Wiele odmian atrakcyjnych krzewów, wyższych drzew owocowych czy egzotycznych gatunków ozdobnych, które doskonale adaptują się w naszym klimacie, nie rozrasta się tak agresywnie zarówno nad ziemią, jak i pod jej powierzchnią, a także stanowi ciekawą formę dekoracyjną. Ich wybór będzie z pewnością bezpieczniejszy niż posadzenie dębu, wierzby, topoli czy okazałych drzew iglastych.
Jeśli jednak zależy nam na konkretnych okazach, ponieważ z wielu powodów odpowiadają nam one najbardziej, pilnujmy bezpiecznej odległości zasadzenia od linii fundamentów oraz całej, widocznej konstrukcji budynku. Drzewo prawdopodobnie docelowo przerośnie wysokość 10 metrów? Wybierzmy dla niego stanowisko oddalone co najmniej 20 metrów od domu.
Zasada podwojenia wysokości stanowi dobry wyznacznik przy planowaniu przestrzennym. Stosując się do niej, nie będziemy musieli obawiać się z czasem przykrych niespodzianek takich, jak ruchy fundamentów, niszczenie ścieżek, pękanie płyt w obrębie niskich tarasów czy podjazdów. Co więcej, zapewnimy odpowiednie warunki dla innych roślin, które całkowicie zdominowane przez zielonych gigantów, mogłyby po prostu przestać rosnąć.
Dla dużych drzew zostawmy zawsze sporo wolnej przestrzeni wokoło, organizując tam np. zewnętrzną strefę odpoczynku – zrezygnujmy jednak z osadzania konstrukcji altan czy innej zabudowy na podziemnych fundamentach. Jeżeli tej przestrzeni nie mamy, wybierzmy mniejsze okazy w donicach. Ich wybór jest olbrzymi i nie można odmówić im uroku.
Źródło: deccoria.pl
