Spis treści:
- Gailardia oścista - płonące słońce na rabacie
- Jak uprawiać gailardie, by długo kwitła?
- Gdzie sadzić gailardię?
Gailardia oścista - płonące słońce na rabacie
Gailardia oścista (Gaillardia aristata), nazywana też dzianwą, to ciekawa bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z suchych terenów Ameryki Północnej - głównie prerii i otwartych stanowisk trawiastych. Największą ozdobą rośliny są intensywnie wybarwione kwiaty o lekko postrzępionych końcach płatków - najczęściej dwubarwne, w różnych odcieniach czerwieni i żółci, przez co przypominają miniaturowe słońce. Koszyczki kwiatowe o średnicy 8-10 cm zdobią gailardię od czerwca do października. Roślina osiąga ok. 70-80 cm wysokości, tworząc gęste i zwarte kępy o długich, lancetowatych oraz lekko omszonych liściach.
Dzianwa to roślina miododajna, która intensywnie przyciąga pszczoły oraz inne owady zapylające, dzięki czemu sprzyja bioróżnorodności ogrodu. Długi okres kwitnienia jest naturalną adaptacją rośliny do trudnych warunków preriowych - znacznie zwiększa szansę na udane zapylenie. Jednak to nie wszystko - z uwagi na swoje pochodzenie gailardia wyjątkowo dobrze znosi trudne warunki, takie jak mocne słońce, wysoka temperatura, susza czy piaszczysta i jałowa gleba. Oprócz tego jest mrozoodporna, a jej szorstkie liście stanowią fizyczną barierę dla większości szkodników.
Zobacz również:
Jednak pomimo imponującej odporności i efektownego wyglądu gailardia jest rośliną raczej krótkowieczną o żywotności ok. 4-6 lat. Jednak warto wspomnieć, że łatwo odnawia się poprzez samosiew, dzięki czemu potrafi utrzymywać się w ogrodzie przez wiele sezonów. Dzianwa to przykład rośliny, która łączy wysoką dekoracyjność z ponadprzeciętną tolerancją na stres środowiskowy, przez co jest polecanym wyborem do ogrodów o charakterze naturalistycznym. W tego typu kompozycjach wykorzystuje się bowiem rośliny efektowne, a jednocześnie zdolne do praktycznie samodzielnego utrzymania.
Jak uprawiać gailardie, by długo kwitła?
Gailardia to roślina prosta w uprawie i mało wymagająca. Do pełni rozkwitu potrzebuje pełnego słońca przez min. 6 godzin dziennie i przewiewnego stanowiska - bez specjalnej ochrony przed wiatrem. Najlepiej rośnie na glebach lekkich i przepuszczalnych o umiarkowanej żyzności. Poradzi sobie także na słabszych i ubogich podłożach (nawet piaszczystych i kamienistych), ale nie toleruje ciężkich i mokrych ziem. Co ciekawe, dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza, dlatego z powodzeniem może być uprawiana w ogrodach miejskich.
W maju można wysiewać dzianwę bezpośrednio do gruntu - luźno rozsypując nasiona na powierzchni ziemi i przykrywając ok. 0,5 cm warstwą gleby. Zalecana rozstawa gailardii to 30 × 40 cm - dlatego, jeżeli rośliny rosną zbyt gęsto, należy je przerywać. Młode siewki wymagają regularnego podlewania do prawidłowego rozwoju systemu korzeniowego (co ok. 2-3 dni). Natomiast dorosłe kępy można nawadniać jedynie w czasie suszy - mniej więcej co 1-2 tygodnie. Gailardia nie ma wysokich wymagań pokarmowych, dlatego w zupełności wystarczy jej nawożenie kompostem wczesną wiosną. Aby wydłużyć kwitnienie i tym samym ograniczyć samosiew dzianwy, warto regularnie usuwać przekwitłe kwiatostany z całą łodygą - można je wykorzystać w kompozycjach florystycznych.
Gdzie sadzić gailardię?
Gailardia oścista świetnie sprawdza się na słonecznych rabatach bylinowych i w ogrodach naturalistycznych, a także jako roślina ozdobna w pojemnikach i donicach na tarasie czy balkonie. Może być sadzona w większych grupach, gdzie tworzy wyraziste plamy jaskrawych kolorów. Dobrze wygląda także w towarzystwie innych roślin preferujących słońce i lekkie podłoża, takich jak np.:
- złocień wielki (Leucanthemum maximum);
- fiołek rogaty (Viola cornuta);
- aster gawędka (Aster amellus);
- dzwonek karpacki (Campanula carpatica);
- jeżówki (Echinacea);
- rudbekie (Rudbeckia).
Źródło: deccoria.pl
