Spis treści:
- Nerina – kwiat do ogrodu i doniczki
- Uprawa neriny
- Zimowanie neriny
Nerina – kwiat do ogrodu i doniczki
Nerina to roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych, która pochodzi z Południowej Afryki. Osiąga 30-80 cm wysokości. Wytwarza zielone, płaskie i równowąskie liście o długości około 40 cm. Główną ozdobą neriny są kwiaty, które pojawiają się na szczytach nagich łodyg (po kilka na jednym pędzie). Są one lejkowate, jaskraworóżowe (czasem można też spotkać odmiany kwitnące na biało), z lekko pofalowanymi płatkami. Poza tym płatki kwiatowe są wygięte na końcach, przez co widoczne są również pręciki. Co więcej, kwiaty roztaczają wokół siebie przyjemny aromat.
Nerina zakwita pod koniec lata, kiedy większość roślin ogrodowych kończy już wegetację. Kwiaty utrzymują się na roślinie aż do przymrozków. Warto też wiedzieć, że roślinę tę można uprawiać nie tylko w ogrodzie, ale również w donicach na domowych parapetach, balkonie czy tarasie. W tym przypadku mogą cieszyć nasze oczy aż do grudnia. Co więcej, kwiaty neriny są często stosowane w bukietach i kompozycjach florystycznych.
Uprawa neriny
Nerina nie ma dużych wymagań, jeśli chodzi o jej uprawę. Aby jednak cieszyć się jej pięknem, warto zapewnić jej jak najlepsze warunki do wzrostu i kwitnienia. Jak uprawiać i pielęgnować nerinę? Poznaj najważniejsze zasady.
- Stanowisko
Zarówno na rabacie, jak i w uprawie doniczkowej nerina preferuje miejsca ciepłe i słoneczne (ewentualnie półcieniste). Posadzona w cieniu może mieć problemy z kwitnieniem. Warto też wiedzieć, że nerina jest wrażliwa na wiatr, dlatego stanowisko pod jej uprawę powinno być osłonięte przed silnymi podmuchami wiatru.
- Ziemia
Nerina preferuje żyzną, próchniczą, przepuszczalną glebę, bogatą w składniki odżywcze. Ważne jest, aby podłoże było lekkie, ponieważ roślina ta nie toleruje zastoju wody w korzeniach. Ponadto nie powinno ono być kwaśne (glebę o kwaśnym odczynie warto zwapnować). W przypadku uprawy doniczkowej należy zadbać o dobry drenaż, inaczej cebulki mogą zacząć gnić.
- Sadzenie
Cebule neriny sadzi się do gruntu pod koniec kwietnia lub w maju, ponieważ rośliny te są wrażliwe na przymrozki. Sadzimy je na taką głębokość, aby ich wierzchołki wystawały ponad powierzchnię. Przy sadzeniu w grupie warto zachować odstęp między roślinami (co najmniej 20 cm). Podczas sadzenia ważna jest też temperatura podłoża – nerina lubi ogrzaną ziemię do około 15 st. C (wtedy szybciej zakwita). Aby ochronić rośliny przed wiosennymi przymrozkami, posadzone cebule należy okrywać do połowy maja agrowłókniną.
Jeśli chodzi o uprawę w doniczkach, cebule można sadzić już w marcu. Konieczne jest też zapewnienie warstwy drenażowej. Warto wiedzieć, że nerina nie lubi zbyt dużych doniczek.
- Podlewanie i nawożenie
Nerina wymaga regularnego podlewania, szczególnie w okresie wegetacji. Z ilością wody nie można jednak przesadzać, aby uniknąć zalegania wody w korzeniach. Podlewamy wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża całkowicie przeschnie. W okresie spoczynku należy ograniczyć podlewanie rośliny, z kolei latem warto zapewnić jej dodatkową wilgotność powietrza poprzez spryskiwanie liści.
Nerina wymaga też regularnego nawożenia. W tym celu warto stosować nawozy wieloskładnikowe, dostosowane do potrzeb rośliny. Warto pamiętać, aby stosować je z umiarem.
- Przycinanie
Jeśli chodzi o przycinanie, po przekwitnięciu neriny należy usunąć jej kwiaty, a liście pozostawić do całkowitego uschnięcia.
- Rozmnażanie
Nerinę rozmnaża się z nasion, a także przez podział cebul przybyszowych. Nasiona wysiewamy krótko po zebraniu – po około miesiącu powinny pojawić się pierwsze siewki. Z kolei podział cebul najlepiej przeprowadzić wiosną lub jesienią. Dzięki temu roślina będzie miała możliwość magazynowania szkodników odżywczych w cebuli.
- Choroby i szkodniki
Nerina wykazuje dużą odporność na choroby i szkodniki, dlatego nie wymaga specjalnej ochrony przed nimi. Warto jednak uważać na przelanie, które może doprowadzić do pojawienia się szarej pleśni lub zgnilizny szyjki korzeniowej. W ogrodzie szkody mogą wyrządzić ślimaki, które zjadają świeże liście.
Zimowanie neriny
Ze względu na to, że w warunkach naturalnych nerina występuje na obszarze Południowej Afryki, w naszym klimacie nie zimuje w gruncie. W związku z tym przed jesiennymi przymrozkami należy wykopać cebule z ogrodu na zimę. Następnie należy je oczyścić z resztek roślinnych (nie obrywając korzeni). Po odrzuceniu cebul chorych i uszkodzonych układa się je poziomo, ciasno, po czym korzenie przysypuje korzeniami lub piaskiem. Przechowuje się je w temperaturze około 5 st. C do wiosny, a następnie sadzi się w kwietniu lub maju.
W przypadku uprawy neriny na balkonie czy tarasie późną jesienią przenosimy doniczki do domu. Następnie należy przenieść rośliny do chłodnego pomieszczenia (z temperaturą około 5 st. C, w tym okresie powinno się zaprzestać nawadniania.
Źródła: deccoria.pl
