Spis treści:
- Jak wygląda epimedium i dlaczego nazywa się je kwiatem elfów?
- Wymagania uprawowe: dlaczego epimedium świetnie rośnie w cieniu i pod brzozami
- Kiedy i jak sadzić epimedium w ogrodzie?
- Najważniejsze zasady pielęgnacji i przycinania
W każdym ogrodzie znajdzie się miejsce, w którym trawnik marnieje, a większość kwiatów nie chce rosnąć m.in. głęboki cień pod rozłożystymi koronami drzew. W takim stanowisku idealnie odnajdzie się kwiat elfów. Epimedium to niezwykle wytrzymała, a przy tym zjawiskowo delikatna bylina o sercowatych liściach i finezyjnych kwiatach, które wyglądają jak wyjęte z baśni.
Jak wygląda epimedium i dlaczego nazywa się je kwiatem elfów?
Epimedium (Epimedium) to niska, kępiasta bylina o wysokości 20-50 cm (w zależności od gatunku) i szerokości 30-40 cm, tworząca zwarte kępy na mocnych kłączach. Wiosną ponad liśćmi wyrastają sztywne, rozgałęzione łodyżki zwieńczone pojedynczymi, białymi lub różowymi kwiatami przypominającymi nieco storczyki oraz orliki ogrodowe.
Wyróżnia się ulistnieniem, ma sercowate, trójlistkowe liście na długich, rozgałęzionych ogonkach, układające się w miarę wzrostu dachówkowato. Na ich brzegach widoczne są ząbki, a barwa - zależnie od odmiany - może być zielona, purpurowa, wielobarwna, z purpurową obwódką lub czerwonawo nabiegła.
Często nazywany jest kwiatem elfów ze względu na swój wyjątkowy, delikatny kształt. Kwiaty wyglądają jak wyjęte z finezyjnego lasu elfów i kojarzą się ze światami tworzonymi przez najpopularniejszych pisarzy.
Wymagania uprawowe: dlaczego epimedium świetnie rośnie w cieniu i pod brzozami
Epimedium, otwiera się w nowym oknie to roślina wyjątkowo wdzięczna w uprawie. W przeciwieństwie do wielu bylin kwitnących, epimedium nie potrzebuje pełnego słońca - wręcz przeciwnie, jest stworzone na stanowiska w półcieniu i cieniu pod koronami dużych drzew. Wynika to głównie z tego, że roślina wytwarza mocne kłącza, dzięki którym potrafi konkurować o miejsce i wodę w strefie korzeniowej drzew. Idealnie sprawdzi się pod płytko korzeniącymi się brzozami, gdzie większość roślin marnieje, a epimedium daje sobie radę.
Poza tym epimedium bardzo lubi stanowiska, z których nie usuwa się liści opadłych z drzew. Tworzą one dla niego naturalną osłonę chroniącą przed mrozem zimą, a rozkładając się, dostarczają próchnicy, którą ta roślina uwielbia. Dodatkowo jest odporne na choroby i szkodniki. Ponadto niedobór światła czy przejściowy brak wody nie przeszkadzają jej w bujnym wzroście i kwitnieniu.
Preferuje podłoże przeciętne lub żyzne, próchnicze i lekko wilgotne, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego (pH 6,5-7). Nie ma bardzo wygórowanych wymagań, ale źle znosi zbyt kwaśną ziemię, wtedy liście są słabo wybarwione, korzenie gorzej się rozwijają i ma mało pąków.
Dużą zaletą jest bardzo dobra wytrzymałość na mróz. Przy czym dotyczy to zwłaszcza epimedium wielkokwiatowego - inne gatunki mają zróżnicowaną odporność, ale nawet jeśli uszkodzą je wiosenne przymrozki, zwykle dobrze się regenerują.
Kiedy i jak sadzić epimedium w ogrodzie?
Epimedium najlepiej sadzić w gruncie wiosną oraz wczesną jesienią. Przed umieszczeniem jej w gruncie usuń chwasty oraz kamienie ze stanowiska, w którym chcesz ją umieścić. Wykop dołek dwukrotnie szerszy i nieco głębszy niż bryła korzeniowa rośliny. Ziemię z dołka wymieszaj z kompostem, ziemią liściową lub próchnicą. Umieść sadzonkę w dołku na takiej samej głębokości, na jakiej rosła w doniczce. Zachowaj odstęp 30-40 cm między kolejnymi sadzonkami, epimedium stosunkowo szybko rozrasta się w gęste kępy.
Po posadzeniu lekko ugnieć ziemię wokół rośliny, obficie podlej, a powierzchnię wyściółkuj kompostem, otwiera się w nowym oknie, rozdrobnioną korą lub opadłymi liśćmi, aby zatrzymać wilgoć w glebie. Epimedium nie wymaga regularnego przesadzania, z wiekiem rośnie coraz bujniej i lepiej zakrywa glebę.

Jeśli zachodzi konieczność przeniesienia rośliny w inne miejsce lub gdy kępa po wielu latach nadmiernie się zagęści, najlepiej zrobić to w maju, tuż po kwitnieniu, ewentualnie wczesną jesienią. Roślinę wykopuje się z możliwie dużą bryłą ziemi, przy okazji można ją podzielić na mniejsze kępy ostrym szpadlem lub nożem, a następnie posadzić w nowe miejsce.
Najważniejsze zasady pielęgnacji i przycinania
Przycinanie epimedium należy przeprowadzić wiosną. Stare liście trzeba ściąć przy ziemi. Robi się to po to, aby odsłonić i zrobić miejsce rozwijającym się młodym pąkom. Poza tym, jeśli roślina rozrasta się zbyt mocno, jej rozłogi można przycinać niezależnie od pory roku - epimedium bardzo dobrze i szybko się po takim zabiegu regeneruje.
W przypadku regularnej pielęgnacji nie jest ona nadmiernie wymagająca. Jedynie w okresie suszy trzeba zadbać o dostarczanie jej wody, ponieważ preferuje lekko wilgotne podłoże. Wiosną można ją zasilić nawozem, aby lepiej rosła, ale nie jest to wymagane.
Choć epimedium jest z natury odporne, sporadycznie mogą pojawić się choroby grzybowe takie jak plamistość liści, otwiera się w nowym oknie oraz rdza, które w razie wystąpienia zwalcza się fungicydami do roślin ozdobnych. Młode sadzonki mogą być również nieco bardziej narażone na przymrozki, ale zazwyczaj nawet jeśli przymarzną, to nie obumierają, mogą jedynie nieco gorzej kwitnąć.
Źródło: deccoria.pl











