Spis treści:
- Dlaczego brzoza jest popularna w Norwegii?
- Brzoza na opał - kaloryczność, czas palenia i różnice względem twardych gatunków
Dlaczego brzoza jest popularna w Norwegii?
Do najpopularniejszych gatunków drewna na opał zalicza się dąb, buk czy grab, tymczasem, jak donosi portal Fajny Ogród, otwiera się w nowym oknie, Norwegowie preferują brzozę. Czy to faktycznie dobry wybór? Otóż okazuje się, że drewno bardzo szybko się rozpala, a później spala się równomiernie i stabilnie. Jego gęstość wynosi około 750-900 kg/m³ w przypadku drewna świeżo ściętego oraz 650 kg/m³ przy wilgotności na poziomie 15 proc.
Brzoza, żeby nadawała się do palenia w kominku, powinna mieć wilgotność poniżej 20 proc. Dlatego wcześniej należy poddać ją sezonowaniu. Zazwyczaj trwa ono 1-2 lata. Gatunek schnie dość szybko, wszystko ze względu na swoją porowatą budowę. Wystarczy składować go w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza.
Duże znaczenie przy spalaniu drewna w kominku ma również jego płomień. Brzoza pali się jasno i równomiernie. Tworzy w domu przytulny klimat, a do tego wytwarza przyjemny, dość wyrazisty aromat, który kojarzy się głównie z lasem. Dzięki temu drewno brzozowe stwarza w domu niezwykły klimat.
Brzoza na opał - kaloryczność, czas palenia i różnice względem twardych gatunków
Jak drewno z brzozy wypada na tle innych gatunków? Jej kaloryczność wynosi 15,5 MJ/kg, natomiast u grabu wartość ta sięga około 19,5 MJ/kg i jest jedną z najwyższych. Przy drewnie opałowym ogromne znaczenie ma też średnia wartość opałowa, która zależy od gatunku, a także poziomu wilgotności. Dla brzozy, otwiera się w nowym oknie wynosi ona 1900 kWh na metr przestrzenny drewna (kWh/mp) przy wilgotności na poziomie 15-18 proc. U grabu wartość opałowa sięga 2300 kWh/mp, u buka 2200 kWh/mp, a u jesionu 2100 kWh/mp.
Drewno brzozowe charakteryzuje się bardzo krótkim czasem spalania. Z jednej strony stanowi to zaletę, bo można je bez problemu rozpalić, ale z drugiej po około 1-2 godzinach trzeba dołożyć nowe polana. W porównaniu z twardszymi rodzajami drewna dostarcza ono mniej ciepła i szybciej się spala. Grab pali się wolno, ale daje mnóstwo ciepła, a buk wyróżnia się wysoką wartością opałową.
Brzoza ma przewagę nad innymi gatunkami pod kątem szybkości schnięcia, ponieważ niekiedy sezonuje się ją tylko przez kilka miesięcy. W przypadku innego drewna wysychanie często trwa nawet trzy lata. Do tego podczas spalania brzozy powstaje mało substancji smolistych, zatem przewody przy piecu i kominku rzadziej się brudzą.
Wykorzystanie brzozy jako głównego źródła ogrzewania może nie być najlepszym pomysłem. Drewno pali się szybko i daje nieco mniej ciepła w porównaniu z twardymi gatunkami. Jednak świetnie sprawdza się podczas krótszego palenia w kominku, otwiera się w nowym oknie. Wtedy większości osób zależy na szybkim rozpaleniu i przyjemnym, ciepłym płomieniu, tworzącym przytulny klimat.
Warto łączyć drewno brzozowe z innym drewnem o wyższej kaloryczności. Brzoza sprawi, że szybko rozpalisz piec, a grab lub buk pozwolą ogrzać cały dom i ciepło utrzyma się dłużej. Dobrą proporcją będzie 1:2, gdzie na jedną część brzozy dodasz dwie części twardszego drewna.
Źródło: deccoria.pl













