Spis treści:
- Najczęstsze błędy w uprawie zamiokulkasa - od przelania po złą doniczkę
- Nawóz z soczewicy do zamiokulkasa - przepis i stosowanie
Najczęstsze błędy w uprawie zamiokulkasa - od przelania po złą doniczkę
Zamiokulkas za sprawą błyszczących, ciemnozielonych liści i mięsistych łodyg jest niebanalną ozdobą wnętrza. Ta łatwa w uprawie roślina doniczkowa, którą poleca się początkującym miłośnikom kwiatów domowych. Magazynuje wodę w kłączach oraz grubych pędach, dzięki czemu może przetrwać tygodnie bez podlewania.
Odporność na suszę jest z jednej strony siłą, a z drugiej słabością zamiokulkasa. Ze względu na to, że potrzebuje niewiele wody, bardzo łatwo go przelać. Nasze dobre chęci, czyli częste i obfite podlewanie, łatwo obracają się przeciwko roślinie. Z powodu wilgoci korzenie zaczynają gnić, łodygi miękną, a liście żółkną, otwiera się w nowym oknie.
Zamiokulkasa podlewa się dopiero wtedy, gdy ziemia w doniczce przeschnie na głębokość co najmniej 4-5 cm. Używajmy w tym celu miękkiej wody o temperaturze pokojowej - odstanej, przefiltrowanej w dzbanku lub przegotowanej i wystudzonej.
Częstym błędem w uprawie zamiokulkasa jest też źle dobrana doniczka. Pojemnik bez otworów na dnie szybko doprowadzi do zalegania wody w podłożu, co to z kolei spowoduje gnicie korzeni. Aby uniknąć problemów, musi mieć odpływ oraz drenaż na dnie. Taka warstwa jeszcze bardziej ułatwi odprowadzanie nadmiaru wody.
Nie bez znaczenia jest też rozmiar pojemnika - nie powinien być zbyt obszerny, bo zamiokulkas lubi rosnąć w ciasnych doniczkach. Podłoże dla niego nie może być ciężkie i zbite. Najlepiej sprawdza się w jego przypadku gotowa mieszanka do kaktusów i sukulentów albo samodzielnie przygotowany tzw. bigos do roślin, otwiera się w nowym oknie.
Na co jeszcze zwrócić uwagę? Rośliny nie powinno się stawiać blisko ciepłego grzejnika ani często uchylanego zimą okna, by nie narażać jej na nagłe zmiany temperatur. Nie będzie się dobrze czuła także w pełnym słońcu. Zamiokulkasa najlepiej umieścić w półcieniu z rozproszonym światłem, które będzie pobudzać go do wzrostu.
Błędem w uprawie zamiokulkasa jest również zaniedbywanie nawożenia. Zyskał miano gatunku, który niczego nie potrzebuje, ale to nieprawda. Nadal niezbędne są dla niego składniki odżywcze, dzięki którym ma energię na rozwijanie nowych liści. Poza gotowymi nawozami do roślin zielonych warto go zasilać naturalnymi odżywkami.
Nawóz z soczewicy do zamiokulkasa - przepis i stosowanie
Spośród wielu domowych sposobów nawożenia zamiokulkasa, otwiera się w nowym oknie wyróżnia się wyjątkowo prosta w przygotowaniu odżywka z soczewicy. Sprawdza się świetnie w przypadku roślin, które od miesięcy nie wytworzyły nowych liści. Delikatnie pobudza je do wzrostu, stopniowo uwalniając potrzebne im składniki pokarmowe. Można ją zrobić zarówno z czerwonej, jak i zielonej soczewicy, w zależności od tego, jaką mamy akurat pod ręką.
Do wykorzystania jako nawóz nadają się tylko suche strączki, nie te z puszki. Choć konserwowe mają zwykle krótki skład, zawierają sól i inne dodatki, które zaszkodzą roślinom.
Jak zrobić nawóz z soczewicy do zamiokulkasa?
- Wsypujemy do miski 3 łyżki suchej soczewicy.
- Zalewamy 1 l letniej, przegotowanej wody i odstawiamy do namoczenia na 4-5 godzin.
- Cedzimy przez sito, zachowując płyn.
Część otrzymanego roztworu wlewamy do doniczki z zamiokulkasem. Zwilżamy nią wyłącznie podłoże, a nie liście i pędy. Ze względu na to, że roślina nie lubi nadmiaru wilgoci, odżywką zastępujemy jedno podlewanie, nie traktując jej jak dodatkowej porcji płynu. W okresie wegetacji stosujemy raz w miesiącu, a jesienią i zimą maksymalnie co 2 miesiące. Za każdym razem przygotowujemy świeżą porcję nawozu, bo nie nadaje się on do tak długiego przechowywania.
Źródło: deccoria.pl














