Spis treści:
- Jak rośliny okrywowe odcinają chwastom światło i wodę?
- Rośliny okrywowe, które tłumią chwasty - 5 najlepszych
Jak rośliny okrywowe odcinają chwastom światło i wodę?
Rośliny okrywowe skutecznie tłumią chwasty, ponieważ stosunkowo szybko tworzą zwarty dywan z liści i pędów nad ziemią. Taka warstwa przechwytuje większość światła, zanim zdąży ono dotrzeć do powierzchni gleby. Wiele nasion chwastów potrzebuje bowiem bodźca świetlnego, aby rozpocząć kiełkowanie - w cieniu pozostają więc uśpione albo wschodzą znacznie słabiej. Najważniejsza jest wówczas ciągłość okrywy - każda wolna, dobrze oświetlona przestrzeń między roślinami staje się potencjalnym miejscem wzrostu chwastów.
Tłumienie niechcianych roślin przebiega na drodze silnej konkurencji także o inne zasoby, takie jak woda czy składniki pokarmowe w glebie. Rozrastające się poziomo pędy tworzą gęsty system korzeniowy, który zajmuje coraz więcej miejsca. Taka sieć skutecznie pobiera z podłoża cenną wodę i minerały, przez co kiełkujące siewki chwastów już na starcie mają utrudnione warunki. Dzięki temu zwykle rosną wolniej, są słabsze i tym samym łatwiejsze do usunięcia.
Zobacz również:
Gęsta okrywa roślinna także mocno zmienia mikroklimat tuż przy powierzchni ziemi. Zacienione podłoże:
- mniej się nagrzewa;
- wolniej wysycha;
- jest osłonięte przed uderzeniami deszczu;
- jest mniej podatne na erozję powietrzną i wodną.
Dla ogrodu jest to niezwykle korzystne, ponieważ gleba zachowuje stabilną wilgotność i strukturę oraz wolniej się wyjaławia. Natomiast dla wielu chwastów może oznaczać to mniej sprzyjające warunki do szybkiego wschodu i rozwoju. Warto jednak zaznaczyć, że rośliny okrywowe nie eliminują wszystkich chwastów.
Gęsta okrywa najskuteczniej ogranicza bowiem rozwój młodych siewek, natomiast wieloletnie chwasty należy usunąć przed sadzeniem. Ponadto po posadzeniu roślin okrywowych, przez kilka pierwszych sezonów należy systematycznie odchwaszczać wolne miejsca, aż okrywa całkowicie się zewrze.
Dbałość na wczesnym etapie uprawy przyniesie nam wymierne korzyści w przyszłości. To właśnie połączenie gęstego nasadzenia, odpowiedniego gatunku do stanowiska i dobrego startu daje trwały efekt na lata.
Rośliny okrywowe, które tłumią chwasty - 5 najlepszych
Przed sadzeniem musimy dokładnie oczyścić dane stanowisko, spulchnić glebę i najlepiej wzbogacić ją kompostem. Przedstawiamy 5 sprawdzonych roślin okrywowych dobranych do odmiennych stanowisk:
1. Barwinek pospolity (Vinca minor)
Niska zimozielona krzewinka o skórzastych liściach i długich, płożących pędach, które łatwo ukorzeniają się w ziemi. Wczesną wiosną pokrywa się niebiesko-fioletowymi, pięciopłatkowymi kwiatami, chociaż na rynku są także dostępne odmiany białe i różowe. Gatunek odporny na suszę i zanieczyszczenia powietrza. Najlepiej rośnie w półcieniu, chociaż znosi także ciemniejsze stanowiska.
- Rozstawa sadzenia: co 20-30 cm.
- Tempo zadarnienia: dość szybkie - na żyznym podłożu i przy regularnym podlewaniu zwarte pokrycie może powstać już 2 sezony po posadzeniu.
2. Runianka japońska (Pachysandra terminalis)
Tworzy bardzo równy, zimozielony kobierzec o wysokości 20-30 cm. Runianka ma błyszczące, ciemnozielone liście skupione przy końcach pędów. Wiosną pojawiają się tam drobne, białe kwiaty o słodkim zapachu. Roślina polecana na stanowiska cieniste i półcieniste o stałej, umiarkowanej wilgotności podłoża.
- Rozstawa sadzenia: co 20-25 cm.
- Tempo zadarnienia: umiarkowane - przy odpowiednich warunkach uprawy roślina potrzebuje mniej więcej 2-3 sezonów, aby utworzyć szczelną okrywę.
3. Kopytnik pospolity (Asarum europaeum)
Bardzo trwała roślina do zacienionych zakątków. Tworzy kępy zimozielonych liści w kształcie przypominającym lilie wodne lub końskie kopyta - stąd też po części wzięła się jego nazwa. Kwiaty są niewielkie, brązowoczerwone i ukryte nisko przy ziemi, więc główną ozdobą rośliny są błyszczące liście. Gatunek szczególnie polecany do cienia i stale lekko wilgotnej gleby.
- Rozstawa: co 15-20 cm.
- Tempo zadarnienia: wolne - przy właściwej pielęgnacji na zwartą powierzchnię trzeba czekać 3-4 sezony, zwłaszcza jeżeli sadzonki są małe.
4. Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum)
To niska, niezwykle aromatyczna bylina o drobnych, ciemnozielonych liściach i płożących pędach. Latem pokrywa się mnóstwem małych, różowo-fioletowych kwiatów, które przyciągają do ogrodu owady zapylające. Osiąga zaledwie 5-15 cm wysokości, ale za to szeroko rozrasta się na boki. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na lekkiej i przepuszczalnej glebie - dobrze znosi słabsze, mniej żyzne podłoża.
- Rozstawa: co 20-25 cm.
- Tempo zadarnienia: szybkie - roślinie zwykle wystarczą już 1-2 sezony w odpowiednich warunkach.
5. Rozchodnik ostry (Sedum acre)
To bardzo niski sukulent, osiągający zazwyczaj 5-10 cm wysokości. Tworzy zwarte, jaskrawozielone dywany złożone z drobnych, mięsistych listków. Latem roślina pokrywa się intensywnie żółtymi, gwiazdkowatymi kwiatami. Jak na sukulenty przystało, rozchodnik ostry ma niewielkie wymagania i dobrze radzi sobie tam, gdzie wiele innych roślin szybko przesycha - na pełnym słońcu i w ubogiej, piaszczystej ziemi.
- Rozstawa: co 15-20 cm.
- Tempo zadarnienia: szybkie - na odpowiednim, suchym stanowisku może wyraźnie wypełnić przestrzeń już w pierwszym lub drugim sezonie. Bywa nawet określany mianem ekspansywnego.
Źródło: deccoria.pl
