Spis treści:
- Dlaczego warto sadzić ognioodporne rośliny okrywowe wokół posesji?
- Najlepsze gatunki roślin okrywowych odpornych na pożary i suszę
- Jak zaplanować bezpieczną "strefę buforową" z roślin wokół domu?
- Pielęgnacja ogrodu w rejonach zagrożonych suszą
Sukulenty okrywowe są naturalną i niezwykle skuteczną zaporą ogniową dla domu. Dzięki zdolności do magazynowania wody w liściach skutecznie spowalniają rozprzestrzenianie się płomieni, tworząc bezpieczną strefę wokół posesji, garażu czy ścieżek. Są przy tym niemal bezobsługowe, a połączone z innymi odpornymi roślinami pozwalają stworzyć piękny, a zarazem bezpieczny ogród.
Dlaczego warto sadzić ognioodporne rośliny okrywowe wokół posesji?
W obszarach wysokiego ryzyka wystąpienia pożaru pierwsza linia obrony przed płomieniami znajduje się tuż przy posesji. Strażacy często podkreślają, że to najbliższe otoczenie budynku rozstrzyga o skali zagrożenia. Sucha trawa czy żywiczne iglaki tworzą prostą drogę dla ognia, ale całkowite wykarczowanie terenu nie jest jedynym rozwiązaniem. Wiele osób nie chce pozostawiać pustej przestrzeni, który wygląda mało estetycznie, dlatego też warto rozważyć trudnopalne rośliny okrywowe.
Takie gatunki tworzą gęstą powłokę, która bardzo dobrze się prezentuje, a jednocześnie stanowi barierę dla płomieni. Co więcej, wyłapują i zatrzymują niesiony wiatrem iskry, które odpowiadają za większość zapłonów wokół budynków.
Najlepsze gatunki roślin okrywowych odpornych na pożary i suszę
Do wyboru jest kilka roślin okrywowych, które nie ulegają łatwo płomieniom, dzięki czemu można je swobodnie dopasować do aranżacji oraz wielkości ogrodu. Najpopularniejsze z nich to:
1. Rozchodnik (Sedum)
To klasyczny wybór na skalniaki i obrzeża posesji. Jego mięsiste liście magazynują duże zapasy wody - w kontakcie z ogniem roślina nie płonie dynamicznie, lecz powoli kurczy się i topi, hamując rozprzestrzenianie płomieni. Niski pokrój tworzą odmiany płożące, takie jak rozchodnik ostry, biały czy kaukaski. Dobrze znosi nawet bardzo mroźne polskie zimy w gruncie.
2. Rojnik (Sempervivum)
To niezwykle wytrzymała roślina rozetowa magazynująca wilgoć w grubych liściach. Tworzy zbite, trudnopalne skupiska, idealne na najsuchsze stanowiska i obrzeża ścieżek. Rojnik jest całkowicie odporny na silne mrozy, nie wymaga zimowego okrywania.
Wymienione rośliny wyróżniają się bardzo wysoką zawartością wody oraz brakiem zdrewniałych pędów. W przeciwieństwie do wielu ziół nie zawierają łatwopalnych olejków eterycznych, które uwalniają palne gazy podczas upałów. Jako dodatek można rozważyć posadzenie mrozoodpornych opuncji karłowatych, które dobrze znoszą polskie zimy, pod warunkiem zapewnienia im suchego podłoża.
3. Słonecznica (Delosperma)
Stanowi niezwykle dekoracyjną i odporną alternatywę dla rozchodnika (mają podobne właściwości). Słonecznica tworzy gęsty dywan liści, które działają jak gąbka zatrzymująca wodę. Dodatkowo wyróżnia się obfitym kwitnieniem w odcieniach różu, żółci i fuksji. Świetnie znosi upały oraz umiarkowane mrozy.
Wiele gatunków znosi spadki temperatur do ok. -15 st. C, ale wymaga zimą przepuszczalnego, suchego podłoża (grozi jej gnicie od nadmiaru wilgoci) oraz lekkiego okrycia.
Zobacz również:
Jak zaplanować bezpieczną "strefę buforową" z roślin wokół domu?
Najistotniejsze są pierwsze metry wokół budynków, tzn. obszar bezpośrednio wzdłuż ścian, pod oknami, wokół drewnianych tarasów i wzdłuż ścieżek. Właśnie tam gęsty dywan sukulentów w pełni spełnia swoją rolę, stanowiąc barierę dla ognia i latających iskier.
Sukulenty okrywowe nie mają dużych wymagań - świetnie czują się w glebie przepuszczalnej, a nawet ubogiej czy kamienistej i nie wymagają intensywnego nawożenia. Niemniej najlepiej zrezygnować z kory sosnowej, która łatwo zajmuje się ogniem. Zamiast niej można zastosować ściółkę mineralną np. żwir, grys lub skałę wulkaniczną.
Sadzenie najlepiej przeprowadzić wczesną jesienią, m.in. we wrześniu, gdy temperatury są już nieco niższe i częściej występują opady deszczu, co sprzyja szybkiemu ukorzenianiu się roślin. Pod koniec lata warto już zakupić sadzonki i powoli przygotowywać podłoże, pozbywając się chwastów i rozplanowując przestrzeń. Chcąc uzyskać zwarty, gęsty dywan chroniący glebę, należy posadzić ok. 6-9 roślin na metr kwadratowy.
Pielęgnacja ogrodu w rejonach zagrożonych suszą
Pielęgnacja ogrodu w okresach suszy, gdzie wysadzone są trudnopalne sukulenty sprowadza się do prostej - najważniejszy jest umiar. Wiosną wystarczy jedynie delikatnie usunąć niechciane chwasty, a po zakończeniu kwitnienia lekko przyciąć pędy sukulentów. Najważniejsze pozostaje jednak unikanie nadmiernego podlewania, ponieważ zastój wilgoci grozi gniciem korzeni znacznie bardziej niż długotrwała susza.
Zdolność tych roślin do bujnego wzrostu w ubogim podłożu czyni je niezastąpionym sprzymierzeńcem w okresach przedłużającej się suszy. Przy czym zielony dywan z sukulentów nie zastąpi całkowicie regularnego czyszczenia posesji z suchych gałęzi, tworzy trwałą barierę ochronną, która skutecznie zwiększa bezpieczeństwo domu.
Źródło: deccoria.pl
