Spis treści:
- Aster nowoangielski – bylina na lata
- Najlepsze odmiany astra nowoangielskiego
- Jak uprawiać astra nowoangielskiego?
- Gdzie i z czym sadzić astry nowoangielskie?
Aster nowoangielski – bylina na lata
Aster nowoangielski ( Symphyotrichum novae-angliae) to okazała bylina z rodziny astrowatych. W naturalnym środowisku występuje na wilgotnych łąkach i obrzeżach lasów Ameryki Północnej. W przeciwieństwie do innych gatunków astrów roślina ta cechuje się wyjątkową trwałością – przy odpowiedniej pielęgnacji może zdobić twój ogród przez wiele lat, tworząc coraz bujniejsze kępy.
Aster nowoangielski osiąga wysokość od 80 do nawet 180 cm. Jego łodygi są sztywne, gęsto ulistnione, a liście lancetowate i lekko szorstkie w dotyku. Największą ozdobą są jednak kwiaty – drobne, gwiaździste, zebrane w efektowne kwiatostany. Roślina kwitnie późno, zazwyczaj od września do pierwszych przymrozków, tworząc w ogrodzie prawdziwą feerię barw, gdy inne byliny kończą już wegetację.
Największą zaletą astra nowoangielskiego jest jego długowieczność i minimalne wymagania pielęgnacyjne. Ta bylina nie wymaga częstego przesadzania ani specjalistycznych zabiegów. Z roku na rok tworzy coraz bardziej okazałe kępy, zachwycając swoim kwitnieniem w okresie jesiennym.
Najlepsze odmiany astra nowoangielskiego
Wybór odpowiedniej odmiany astra nowoangielskiego może być kluczowy dla stworzenia wymarzonych kompozycji ogrodowych. Wśród najlepszych odmian astra nowoangielskiego szczególnie warto zwrócić uwagę na:
- Aster nowoangielski „Andenken an Alma Pötschke” – jedna z najbardziej rozpoznawalnych odmian, o intensywnie różowo-czerwonych kwiatach i zwartym pokroju. Osiąga wysokość około 120 cm i tworzy spektakularne plamy koloru w jesiennym ogrodzie. Jest szczególnie ceniona za intensywność barwy, która nie blednie nawet pod koniec sezonu.
- Aster nowoangielski „Purple Dome” – kompaktowa odmiana dorastająca zaledwie do 50–60 cm, idealna do mniejszych ogrodów. Wyróżnia się intensywnie fioletowymi kwiatami i wyjątkowo zwartym pokrojem, który nie wymaga podpierania. Doskonale sprawdza się jako roślina obwódkowa lub w pojemnikach na tarasie.
- Aster nowoangielski „Barr's Blue” – odmiana o czystych, niebieskofioletowych kwiatach, dorastająca do około 120 cm. Wyróżnia się wyjątkowo długim okresem kwitnienia – aż do późnej jesieni. Jest niezawodna nawet w trudniejszych warunkach glebowych.
- Aster nowoangielski „Herbstschnee” – rzadziej spotykana odmiana o czystobiałych kwiatach, które stanowią doskonały kontrast dla ciemniejszych odmian. Osiąga wysokość około 120–150 cm i kwitnie obficie od września do października. Jej jasne kwiaty rozświetlają ogród o zmierzchu, tworząc magiczny efekt.
- Aster nowoangielski „Septemberrubin” – wyróżnia się rubinowo-czerwonymi kwiatami i silnym wzrostem do 150 cm wysokości. Jest wyjątkowo odporny na choroby i szkodniki, a jego intensywna barwa pozostaje niezmienna przez cały okres kwitnienia, nawet podczas deszczowej jesieni.
Jak uprawiać astra nowoangielskiego?
Uprawa astra nowoangielskiego nie jest skomplikowana, jednak znajomość podstawowych zasad pomoże ci osiągnąć spektakularne efekty.
- Najlepszym terminem sadzenia jest wiosna lub wczesna jesień, gdy rośliny mają czas na ukorzenianie się przed zimą. Sadzonki umieszczaj w odstępach 40–50 cm, pamiętając, że z czasem rozrosną się, tworząc okazałe kępy.
- Aster nowoangielski preferuje żyzne, próchnicze gleby o umiarkowanej wilgotności i odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego (pH 6,0–7,0). Przed posadzeniem warto wzbogacić podłoże kompostem lub dobrze przefermentowanym obornikiem.
- Najlepszym stanowiskiem dla astra nowoangielskiego jest miejsce słoneczne lub lekko półcieniste. W pełnym słońcu roślina kwitnie najobficiej i ma bardziej zwarty pokrój. Wybierz miejsce osłonięte od silnych wiatrów, które mogłyby połamać wysokie pędy.
- Regularne podlewanie jest kluczowe, szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu oraz podczas letnich upałów. Astry nowoangielskie nie tolerują suszy, która może prowadzić do żółknięcia dolnych liści i słabszego kwitnienia. Podlewaj obficie u podstawy roślin, najlepiej wczesnym rankiem.
- Nawożenie przeprowadzaj dwa razy w sezonie. Wczesną wiosną zastosuj nawóz wieloskładnikowy dla roślin kwitnących, a w czerwcu powtórz nawożenie, wybierając preparat z wyższą zawartością potasu, który wzmocni łodygi i poprawi kwitnienie. Unikaj późnego nawożenia azotowego, które mogłoby osłabić odporność roślin na mróz.
- Po pierwszych przymrozkach przytnij pędy na wysokość około 10 cm nad ziemią. W rejonach o surowych zimach warto okryć podstawy roślin warstwą kory lub liści. Co 3–4 lata, wczesną wiosną, dziel zbyt rozrośnięte kępy, aby odmłodzić rośliny i zapewnić im lepsze kwitnienie.
Gdzie i z czym sadzić astry nowoangielskie?
Astry nowoangielskie są wyjątkowo wszechstronne w zastosowaniu ogrodowym. Doskonale prezentują się na rabatach bylinowych, gdzie stanowią kolorowy akcent późnego sezonu. Ich znaczna wysokość sprawia, że tworzą efektowne tło dla niższych roślin.
Idealnymi towarzyszami dla astrów nowoangielskich są trawy ozdobne, których delikatne kwiatostany kontrastują z wyrazistymi kwiatami astrów. Szczególnie efektowne połączenie tworzą z rozplenicą japońską czy miskantem chińskim. Dobrze komponują się również z innymi bylinami późnego lata i jesieni, takimi jak rudbekie, jeżówki oraz rozchodniki okazałe.
W naturalistycznych ogrodach warto łączyć astry nowoangielskie z kwitnącymi jesienią krwawnikami, dzielżanami i nawłociami. Taka kompozycja nie tylko zachwyca kolorami, ale również przyciąga motyle i pszczoły.
Źródło: deccoria.pl
