Spis treści:
- Fotergilla — charakterystyka
- Fotergilla — gatunki i odmiany
- Fotergilla — uprawa
- Fotergilla — zastosowanie w ogrodzie
- Fotergilla — ciekawostki
Fotergilla — charakterystyka
Fotergilla, łac. "Fothergilla", to krzew z rodziny oczarowatych. Rośnie dość powoli, dzięki czemu dobrze sprawdza się w niewielkich ogrodach i na wąskich rabatach. Osiąga maksymalne wymiary po ok. 10-20 latach uprawy.
Roślina ma dość nieregularny, krzaczasty pokrój. Tworzy proste, wzniesione pędy, które z czasem drewnieją. Wzdłuż nich wyrastają sztywne liście podobne do tych na olchach. Na wierzchu są zielone, a pod spodem lekko niebieskie. Pod koniec września przebarwiają się na złocisty lub czerwony kolor, aby wraz z nadejściem zimy opaść na ziemię.
Jednak najbardziej dekoracyjnym elementem fotergilli są jej kwiatostany. Mają niebanalną formę — przypominają małe szczotki do mycia butelek. Kwiaty, zamiast płatków, mają długie, białe pręciki i są zebrane w kłosy o długości 2-5 cm. Ich zaletą jest miodowy, słodki zapach, który przyciąga zapylacze.
Fotergilla — gatunki i odmiany
Wyróżnia się dwa gatunki fotergilli:
- większą, łac. "major " — dorasta nawet do 2,5 m wysokości;
- olszolistną, łac. "gardenia " — maksymalnie osiąga 80 cm wysokości.
Poza różnicami w wielkości, krzewy są do siebie bardzo podobne.
Pośród tych gatunków można znaleźć kilka ciekawych odmian, które urozmaicą niejedną rabatę. Na uwagę zasługują m.in.:
- fotergilla gardena blue mist, która ma niebieskie liście,
- fotergilla harold, której młode listki mają intensywny, rubinowy kolor. Wspaniale wyróżniają się na tle starszych, szarych liści.
U większości odmian tego krzewu kwiaty wyglądają bardzo podobnie.
Fotergilla — uprawa
Fotergilla jest nieco wymagająca. Jeśli posadzisz ją na nieodpowiednim stanowisku, może uschnąć latem lub przemarznąć zimą. Ponadto niewłaściwa pielęgnacja może mieć wpływ na niezadowalającą ilość kwiatów, a także na jesienne nasycenie barw. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jak powinna wyglądać uprawa tego krzewu.
- Sadzenie — fotergillę, jak pozostałe krzewy, najlepiej sadzić jesienią. Dzięki temu będzie miała dużo czasu na to, żeby ukorzenić się przed rozpoczęciem wegetacji. Roślinę można umieścić w gruncie również wiosną czy latem. Należy jednak pamiętać, że o tych porach roku gleba bardzo szybko wysycha. Dlatego fotergillę trzeba będzie regularnie podlewać.
- Kwitnienie — na kwiaty krzewu nie trzeba długo czekać. Pojawiają się w maju, dzięki czemu stanowią wspaniałą ozdobę wiosennej rabaty.
- Owocowanie — jesienią w miejscu kwiatów pojawiają się owoce w postaci torebek z czarnymi nasionami. Gdy dojrzeją, pękają, dzięki czemu ich nasiona rozsiewają się wokół.
- Ziemia — ten krzew lubi żyzną glebę o lekko kwaśnym pH. Zatem najlepiej sadzić go w towarzystwie iglaków, których igły lekko obniżają odczyn podłoża. Ponadto fotergilla lubi, gdy ziemia jest stale nieco wilgotna. To sprzyja rozwojowi korzeni.
- Stanowisko — krzew dobrze rośnie w słońcu, jak i w półcieniu. Zatem możesz bez obaw posadzić go na zachodniej czy na południowej rabacie, a także pod koronami wysokich drzew.
- Podlewanie — dorosłe okazy fotergilli dość dobrze znoszą krótkie okresy suszy. Jednak jeśli upały trwają zbyt długo, warto je podlać. Na niedobór wody szczególnie wrażliwe są młode sadzonki. Dlatego należy je systematycznie nawadniać, najlepiej co kilka dni. Konieczność podlewania można ograniczyć, jeśli wyściółkujesz dokładnie glebę. Gruba warstwa ściółki, np. kory ozdobnej, zabezpieczy ziemię przed działaniem promieni słonecznych. Dzięki temu podłoże nie będzie szybko wysychać, a rośliny nie będą narażone na suszę.
- Nawożenie — jeśli chcesz pobudzić fotergillę do rozwoju dużej ilości kwiatów, dokarmiaj ją dwa razy w sezonie. Pierwszą porcję nawozu najlepiej dodać do gleby na początku okresu wegetacji. Wtedy wiele osób sięga po preparaty o lekko kwaśnym pH, np. torf. Pomaga obniżyć odczyn ziemi, co sprzyja rozwojowi korzeni rośliny. Można również wymieszać podłoże z ziemią bagienną. Zawiera wiele cennych minerałów, a przy okazji może pełnić funkcję ściółki. Drugie nawożenie najlepiej przeprowadzić zimą. Wtedy postaw na preparaty z fosforem i potasem, które wzmocnią roślinę przed nadejściem mrozów.
- Rozmnażanie — fotergillę można rozmnażać z nasion. Jednak znacznie szybciej uzyskasz gotowe rośliny z sadzonek zielnych. W tym celu wystarczy obciąć wierzchołek młodego pędu, usunąć z niego liście, zanurzyć w ukorzeniaczu i włożyć do doniczki z wilgotnym piaskiem. Gałązki puszczą korzenie i po kilku miesiącach będzie można przesadzić nową fotergillę na stałe miejsce.
- Przycinanie — ten krzew przypadnie do gustu leniwym ogrodnikom, ponieważ nie wymaga regularnego cięcia. Wystarczy tylko usuwać krzyżujące się, słabe lub uszkodzone pędy. Można również skracać starsze gałązki, aby utrzymać elegancki pokrój rośliny. Cięcie najlepiej przeprowadzać, gdy fotergilla wejdzie w stan spoczynku, czyli w okresie od późnej zimy do wczesnej wiosny.
- Choroby i szkodniki — krzew nie choruje ani nie jest atakowany przez żadne szkodniki. Dzięki temu nie sprawia większych kłopotów w uprawie.
Fotergilla jest mrozoodporna w polskich warunkach. Jednak warto okrywać bryłę korzeniową młodych okazów, np. gałązkami iglaków lub suchymi liśćmi. Dzięki temu gleba nie będzie się tak szybko wychładzać i wysychać zimą.
Fotergilla — zastosowanie w ogrodzie
Zastanawiasz się nad zastosowaniem w ogrodzie fotergilli? Ten krzew wspaniale urozmaica wiosenne rabaty. Jego pierzaste, delikatne, białe kwiatostany ciekawie kontrastują z kwiatami cebulowymi w intensywnych barwach. Jednak to nie jedyne zastosowanie tej rośliny w ogrodzie. Fotergillę:
- warto łączyć z innymi krzewami o barwnych liściach. Świetnie będzie pasować np. do róż, świdośliwy, krzewuszki cudownej, trzmieliny, a także śnieguliczki czy jaśminowca;
- można posadzić w towarzystwie traw ozdobnych. Jesienią ciemnoczerwone liście tego krzewu pięknie będą kontrastować z delikatnymi pióropuszami wspomnianych roślin.
Unikaj sadzenia fotergilli w formie żywopłotów. Krzew rośnie bardzo powoli. Zanim stworzy osłonę, która zapewni Ci poczucie prywatności, może minąć do 20 lat.
Fotergilla — ciekawostki
Fotergilla pochodzi z Ameryki, a do Europy trafiła dopiero w XVIII wieku. Swoją nazwę zawdzięcza angielskiemu lekarzowi dr Fothergillowi. To właśnie on zaczął ją uprawiać w ogrodzie w Upton w Essex.
W Ameryce fotergilla jest znana także jako "Granny Gray-Beard". Dlatego można ją spotkać w polskich sklepach także pod nazwą „siwobroda babcia”.
Znajdź ulubioną odmianę fotergilli i wprowadź na swoje rabaty nieco puszystości!
