Spis treści:
- Śliwa japońska – wyjątkowe drzewo owocowe
- Najlepsze odmiany śliwy japońskiej do uprawy w Polsce
- Jak uprawiać śliwę japońską – kompleksowy przewodnik
- Kwitnienie i owocowanie śliwy japońskiej
- Przycinanie i rozmnażanie śliwy japońskiej
- Choroby i szkodniki śliwy japońskiej
Śliwa japońska – wyjątkowe drzewo owocowe
Śliwa japońska (Prunus salicina) to niewielkie drzewo owocowe osiągające zwykle 3–5 m wysokości. Jej smukła korona dodaje ogrodowi lekkości i elegancji. Choć popularnie nazywana jest japońską, faktycznie pochodzi z Chin, skąd rozprzestrzeniła się do Japonii, a później na cały świat.
Wczesną wiosną śliwa japońska tworzy spektakularne widowisko, obsypując się drobnymi kwiatami, które pojawiają się jeszcze przed rozwojem liści. Owoce dojrzewają od lipca do września i wyróżniają się soczystym, słodkim miąższem oraz intensywnym kolorem skórki – od żółtej, przez czerwoną, aż po ciemnofioletową.
Spektakularne kwitnienie, słodkie owoce i łatwość uprawy to niejedyne zalety śliwy japońskiej. Spożywanie jej owoców przynosi wiele korzyści zdrowotnych. Owoce śliwy mają właściwości antyoksydacyjne i przeciwzapalne, poprawiają trawienie oraz mają ochronny wpływ na układ sercowo naczyniowy. Są bogate w składniki mineralne (przede wszystkim potas i fosfor) oraz witaminy: A, C, E, B6 oraz K. Jednocześnie, mają niski indeks glikemiczny więc to wartościowa, słodka przekąska również dla cukrzyków.
Najlepsze odmiany śliwy japońskiej do uprawy w Polsce
Wybór odpowiedniej odmiany śliwy japońskiej ma kluczowe znaczenie dla sukcesu uprawy, szczególnie w polskich warunkach klimatycznych.
- Śliwa japońska 'Santa Rosa'
Ceniona jest za duże, purpurowoczerwone owoce o żółtym, słodkim miąższu. Dojrzewa w lipcu i charakteryzuje się dobrą odpornością na mróz (do -25°C). Drzewo wcześnie wchodzi w okres owocowania.
- Odmiana 'Shiro'
Wyróżnia się żółtymi, soczystymi owocami o miodowym smaku. Dojrzewa na przełomie lipca i sierpnia. Jest samopylna i wytrzymuje spadki temperatur do około -23°C.
- Śliwa japońska 'Burbank'
Ma czerwonofioletowe owoce z żółtym miąższem. Dojrzewa w sierpniu i dobrze znosi polskie zimy. Charakteryzuje się obfitym owocowaniem.
- Odmiany samopylne i zapylacze
Powyżej wymienione 'Santa Rosa', 'Shiro' i 'Burbank' należą do odmian samopylnych. Jeśli masz ograniczoną przestrzeń w ogrodzie, wybierz jedną z nich. Odmiany wymagające zapylaczy, jak 'Ozark Premier' czy 'Formosa', potrzebują w pobliżu innej śliwy japońskiej kwitnącej w tym samym czasie.
Jak uprawiać śliwę japońską – kompleksowy przewodnik
Uprawa śliwy japońskiej wymaga przestrzegania kilku podstawowych zasad.
- Sadzenie
Najlepiej przeprowadzić wczesną wiosną lub jesienią. Wykop dół o wymiarach około 60 x 60 cm i głębokości 50 cm. Umieść w nim drzewko tak, aby miejsce szczepienia znajdowało się około 10 cm nad powierzchnią gleby. Odstęp między drzewami powinien wynosić co najmniej 3–4 m.
- Gleba
Śliwa japońska preferuje żyzne, przepuszczalne gleby o lekko kwaśnym lub neutralnym odczynie (pH 6,0–7,0). Przed sadzeniem wzbogać glebę kompostem lub dobrze przegniłym obornikiem.
- Stanowisko
Drzewo najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku, osłoniętym od silnych wiatrów. Miejsce powinno zapewniać co najmniej 6–8 godzin światła dziennie. Niewystarczająca ilość słońca skutkuje słabszym kwitnieniem i owocowaniem.
- Podlewanie
Podlewanie jest szczególnie ważne w pierwszych dwóch latach po posadzeniu oraz w okresach suszy. Młode drzewka potrzebują około 10–15 litrów wody raz w tygodniu. Starsze okazy w okresie zawiązywania i dojrzewania owoców również wymagają dodatkowego nawadniania.
- Nawożenie
Nawożenie rozpocznij w drugim roku po posadzeniu. Wczesną wiosną zastosuj nawóz wieloskładnikowy dla drzew owocowych. W okresie kwitnienia i zawiązywania owoców stosuj nawozy z wyższą zawartością fosforu i potasu.
Kwitnienie i owocowanie śliwy japońskiej
Kwitnienie przypada zwykle na przełom marca i kwietnia. Kwiaty są wrażliwe na przymrozki, dlatego w chłodniejszych regionach warto wybierać odmiany o późniejszym terminie kwitnienia.
Owocowanie rozpoczyna się zwykle 2–3 lata po posadzeniu, przy czym pełnię plonowania drzewo osiąga w wieku 5–7 lat. Owoce dojrzewają od lipca do września, w zależności od odmiany. Śliwa japońska owocuje głównie na jednorocznych przyrostach.
Zbiór owoców najlepiej przeprowadzać w fazie pełnej dojrzałości, gdy skórka nabierze charakterystycznego koloru, a miąższ stanie się miękki, ale wciąż jędrny.
Przycinanie i rozmnażanie śliwy japońskiej
Przycinanie przeprowadza się późną zimą lub wczesną wiosną. Usuń uszkodzone, chorujące oraz krzyżujące się gałęzie. U młodych drzewek formuj koronę w kształt czaszy, usuwając pędy rosnące do wewnątrz.
Rozmnażanie najczęściej odbywa się przez szczepienie na podkładkach, takich jak śliwa ałycza lub czereśnia ptasia. Możliwe jest również rozmnażanie przez odkłady korzeniowe, ale metoda ta jest mniej skuteczna.
Choroby i szkodniki śliwy japońskiej
Najczęstsze choroby śliwy japońskiej to dziurkowatość liści, monilioza i parch. Zwalczaj je przez opryski preparatami miedziowymi wczesną wiosną oraz usuwanie porażonych części roślin.
Główne szkodniki to mszyce, owocówki i przędziorki. Można stosować na nie preparaty owadobójcze lub metody biologiczne już przy pierwszych objawach.
Warto również dbać o higienę sadu i usuwać opadłe liście i owoce, które mogą być źródłem infekcji. Regularne przeglądy drzew pozwolą wykryć problemy, zanim się rozprzestrzenią.
Źródło: Deccoria.pl
