Szybkorosnąca roślina na taras i do ogrodu. Ma minimalne wymagania

Pod nazwą „wierzba ozdobna” kryją się różne gatunki i odmiany wierzb karłowatych lub szczepionych na podkładzie z pnia. Są to miniaturowe drzewka (dorastają przeważnie od 1 do 5 m), o niedużych wymaganiach, które łatwo uprawiać w ogrodzie lub na tarasie w pojemniku. Przykuwają uwagę urokliwymi, omszonymi liśćmi oraz przewisającym pokrojem z atrakcyjnie poskręcanymi pędami.

Najchętniej uprawiane gatunki i odmiany wierzb szczepionych na pniu to:

• Wierzba japońska – nazywana inaczej smoczą. Jest niewysokim krzewem o wielobarwnych liściach i czerwonobrązowych pędach.
• Wierzba purpurowa – jest rośliną pienną o purpurowych pędach. Świetnie nadaje się na żywopłot.
• Wierzba szara ‘Tricolor ’ – jak nazwa wskazuje, jej liście przebarwiają się na trzy kolory: zielony, biały i czerwony.
• Wierzba Iwa – ma kulisty pokrój i bardzo charakterystyczne liście: podłużne i zaostrzone na końcach.
• Wierzba Pendula – o parasolowatej koronie z czerwonawymi pędami.
• Wierzba mandżurska – tzw. wierzba ozdobna kręcona – potoczną nazwę zawdzięcza spiralnie poskręcanym pędom o żółtawo-oliwkowej barwie.
• Wierzba skandynawska — w karłowatej wersji nadaje się do uprawy w pojemnikach. Ma cienkie, silnie rozgałęzione pędy z kotkami o srebrzysto-różowym omszeniu.
• Wierzba dalekowschodnia – również nadaje się do uprawy w doniczce, odznacza się barwną, dekoracyjną korą.
• Wierzba szwajcarska – o owłosionych gałęziach i dużych puszystych baziach.

W sklepach ogrodniczych zakupić można również wierzby ozdobne plecione – są to wierzby, których pędy zostały specjalnie, dekoracyjnie zaplecione lub poskręcane.

Tempo przyrostu zależy od gatunku uprawianej wierzby ozdobnej oraz innych czynników zewnętrznych. Na ogół rośliny te rosną szybko i wymagają częstego przycinania. Wierzba skandynawska przyrasta ok. 30 cm w ciągu roku, wierzba japońska 70 cm, podobnie jak Iwa, z kolei Pendula przyrasta nawet 1,5 metra.

• Zastosowanie

Wierzby z reguły nie są wymagającymi roślinami i nie sprawiają większych problemów w uprawie. Odnajdują zastosowanie jako rośliny soliterowe lub w rosnące w grupach, tworzące żywopłoty i szpalery. Dobrze wyglądają także jako część kompozycji rabatowej.

• Stanowisko

Jako rośliny typowo nadrzeczne, wierzby preferują wilgotną ziemię, jednak okazy szczepione na pniu są mniej wrażliwe na brak nawadniania. Większość roślin z tej rodziny preferuje stanowiska słoneczne. Wyjątkiem jest wierzba mandżurska, która może rozwijać się także w półcieniu.

• Ziemia

Rośliny są tolerancyjne względem podłoża, ale chcąc zadbać o ich dobry wzrost, należy zapewnić im ziemię żyzną, o obojętnym pH.

• Nawożenie

Wierzby ozdobne szczepione na pniu można nawozić kompostem lub jednorazowo nawozem o przedłużonym działaniu, dostarczając im w ten sposób niezbędnych składników mineralnych.

• Podlewanie

Miniaturowe, ozdobne wierzby wymagają częstego, obfitego podlewania – rośliny te nie znoszą suszy. Niektóre gatunki, jak np. wierzba japońska, dobrze reagują na zraszanie liści i inne zabiegi podnoszące wilgotność powietrza w otoczeniu.

• Przycinanie i formowanie

Drzewka i krzewy bardzo dobrze znoszą przycinanie i formowanie koron – dzięki niemu zachowują atrakcyjny pokrój. Pędy zaleca się skracać po przekwitnięciu (zaniknięciu bazi), ale przed rozwojem liści.

• Sadzenie

Wierzby ozdobne szczepione na pniu sadzić można w dwóch terminach: jesienią oraz wiosną. W cieplejszej porze roku sadzi się rośliny z odkrytym systemem korzeniowym. W przypadku uprawy w pojemniku należy pamiętać o okresowym przesadzaniu.

Uprawiane w ogrodach ozdobne i miniaturowe gatunki wierzb mogą być atakowane przez choroby i szkodniki.

• Najczęściej występującym schorzeniem jest parch wierzby – infekcja grzybowa, którą poznać można po brązowych lub brunatnych plamach. Pojawiają się one wiosną na liściach i stopniowo zwiększają swoją powierzchnię (liście wyglądają, jakby były przypalane). Do zwalczania choroby używa się fungicydów.
• Wiosną na liściach roślin mogą uwidocznić się także żółte i jasnozielone przebarwiania, które z czasem czernieją — to objaw czerniaka wierzby. Na plamach wyraźnie dostrzec można grzybnię. Podobnie jak w przypadku parcha, należy użyć środków grzybobójczych.
• Jeśli pędy wierzby ozdobnej nieoczekiwanie zamierają, a na pniu rośliny pojawiają się brązowe plamy z widocznymi zarodnikami grzyba to objaw zgorzeli. Infekcję zwalcza się preparatami o właściwościach przeciwgrzybiczych.
• Chorobą często porażającą wierzby jest rdza, która objawia się żółtobrunatnymi plamami, wykwitającymi na dolnej stronie liści. Zainfekowane liście należy obrywać i palić, a rośliny traktować fungicydami.
• Wierzby ozdobne mogą być również atakowane przez mszyce, przędziorki oraz szpeciele (obrzęki).

Dobrze pielęgnowana, podlewana wierzba ozdobna może usychać z powodu ataku mszyc. Należy dokładnie skontrolować stan liści. Jeśli znajdziemy objawy żerowania szkodnika, zaleca się przeprowadzić oprysk preparatem mszycobójczym. Usychające końce szczytowych liści (oraz ich opadanie) może być objawem przelania rośliny.