Spis treści:
- Tuberoza wonna – charakterystyka
- Uprawa tuberozy wonnej
- Jak uprawiać tuberozę w doniczce?
- Czego nie lubi tuberoza?
Tuberoza wonna – charakterystyka
Tuberoza wonna jest kwitnącą rośliną cebulową, którą wyróżnia bardzo intensywny i słodki zapach kwiatów. Pochodzi ona z Meksyku i określana jest jedną z najdłużej uprawianych roślin. W Indiach nazywana jest również „królową nocy”, natomiast w Tajlandii określa się ją jako „strażniczkę zapachu”. Kwiat najczęściej można spotkać w Chinach, we Francji, w Indiach oraz na Hawajach, gdzie uprawiany jest na szeroką skalę nie tylko w formie ozdobnej rośliny ogrodowej.
Aktualnie tuberoza wonnanajczęściej uprawiana jest na kwiaty cięte oraz dla przemysłu perfumeryjnego. Roślina może dorastać do 65 cm wysokości i tworzy gęste rozety ciemnozielonych liści. Tuberoza wonna zakwita od czerwca do września i w tym okresie pojawiają się na niej lejkowate, gęste i kremowe kwiaty. Wieczorową porą roślina wydaje bardzo intensywną i przyjemną woń.
Znanych jest kilkanaście gatunków tuberozy, ale w uprawie znaczenie ma głównie jeden z nich, pochodząca z Meksyku, tuberoza bulwiasta. To roślina dorastająca do 50-100 cm wysokości i tworząca podziemną bulwę, z której wiosną wyrastają mieczowate, wąskie, zielone, skórzaste liście. Latem w okresie od lipca do sierpnia, pojawia się na niej wzniesiony, gruby oraz sztywny pęd, który zwieńczony jest kwiatostanem, złożonym z kilkunastu lejkowatych kwiatów.
Uprawa tuberozy wonnej
Uprawa tuberozy wonnej jest dość trudna w naszym klimacie. Jeżeli chcemy, aby roślina zakwitła, musimy starannie zadbać o jej odpowiednią pielęgnację.
Cebule tuberozy wonnej początkowo sadzi się do pojemników, które umieszcza się w słonecznym, a także ciepłym pomieszczeniu. Można to zrobić już w marcu, a ziemię w pojemnikach z cebulami tuberozy należy regularnie podlewać. Istotne jest także to, że cebule nie powinny być umieszczane zbyt głęboko w podłożu, ponieważ w związku z ich powolnym kiełkowaniem może to sprawić, że roślina nie zdąży wydać kwiatów jeszcze przed pierwszymi jesiennymi mrozami.
Do gruntu sadzonki możemy przenieść dopiero w maju, gdy będziemy mieć pewność, że przymrozki już się nie pojawią. Tuberoza wonna wymaga stanowiska, które ma bezpośredni dostęp do promieni słonecznych, jednak równocześnie nie powinna być umieszczana w miejscach mocno nasłonecznionych, ponieważ mogłoby dojść do poparzenia liści oraz szybkiego zniszczenia i wysuszenia kwiatów.
Tuberoza lubi glebę próchniczną, żyzną oraz umiarkowanie wilgotną. Z tego powodu potrzebuje ona systematycznego, ale niezbyt obfitego podlewania. Warto tego dopilnować, ponieważ podmokła ziemia, może być niebezpieczna dla rośliny, tak samo jak zbyt suche podłoże. Ziemia powinna być także przepuszczalna, aby nie tworzyły się zastoje wody. W przypadku gliniastej gleby musimy spulchnić ją dodatkiem piasku, kory, żwiru i kompostu. Nie powinien on być świeży, ponieważ zawiera on często bakterie. Natomiast kwaśne gleby powinniśmy nawozić dolomitem lub wapnem.
W początkowym okresie wzrostu tuberoza wonna nie wymaga nawożenia. Jest to konieczne dopiero, gdy na roślinie pojawią się pierwsze pąki kwiatowe. Wtedy możemy ją delikatnie zasilić np. za pomocą nawozu do kwiatów, który podajemy podczas podlewania. W momencie, gdy roślina rozwinie kwiaty, dawkę nawozu można zwiększyć.
Co prawda, tuberoza rzadko bywa zaatakowana przez gąsienice, ślimaki albo mszycę, jednak w przypadku, gdyby szkodniki się pojawiły na roślinie, to najlepiej zwalczać je poprzez oprysk roślinnymi preparatami. Jeśli chodzi o choroby, to na tuberozie może pojawić się choroba grzybowa roślin podczas wilgotnego lata. Zaatakowane fragmenty rośliny powinniśmy usunąć i regularnie sprawdzać, czy choroba nie postępuje.
Tuberoza nie może w Polsce zimować na zewnątrz, dlatego przed nadejściem pierwszych przymrozków należy bulwy ostrożnie wykopać i oczyścić je z ziemi. Bulwy przechowuje się w suchym miejscu w temperaturze od 6°C do 12°C i można ułożyć je w woreczku z trocinami.
Jak uprawiać tuberozę w doniczce?
Tuberozę można też uprawiać w donicy na parapecie w domu, jednak najlepiej będzie czuła się na balkonie albo tarasie. W celu takiej uprawy, bulwy musimy sadzić wczesną wiosną w marcu lub w kwietniu do wypełnionego ziemią kwiatową pojemnika z dobrym drenażem na dnie i przykryć 2-3 cm warstwy ziemi. Bulw nie należy sadzić zbyt głęboko.
Na dno doniczki dajemy drenaż, bo roślina nie może być zbyt mokra, ale równocześnie potrzebuje ziemi cały czas wilgotnej. Jednak z podlewaniem musimy poczekać aż do momentu ukazania się pierwszego kiełka nad ziemią. Od tego czasu musimy roślinie zapewnić ciepłe podłoże i lekko wilgotną ziemię. Możemy również zasilać tuberozę tak samo, jak tą uprawianą w ogrodzie. Warto również od początku wybrać doniczkę dla tuberozy wonnej na tyle dużą, aby przez co najmniej 3 lata nie musieć jej przesadzać i narażać na stres.
Czego nie lubi tuberoza?
Podczas uprawy rośliny zarówno w ogrodzie, jak i doniczce musimy mieć świadomość, czego nie lubi tuberoza:
- Sadzenia w miejscach mocno nasłonecznionych. Tuberoza lubi słońce rozproszone, ale nie lubi stanowisk zbyt oświetlonych, ponieważ często dochodzi do poparzenia liści i wysychania kwiatów.
- Zbyt dużej ilości wody. Z tego powodu warto kontrolować wilgotność podłoża i w razie potrzeby wylewać nadmiar wody z podstawki. W przypadku uprawy tuberozy w doniczce powinniśmy zawsze na jej dno dawać drenaż.
- Zbyt niskiej temperatury podłoża. Tuberoza najlepiej będzie rosła w ciepłym podłożu, dlatego powinna być podlewana letnią wodą, która nie zmieni temperatury na niższą.
- Mocnego wiatru, dlatego powinno wybierać się osłonięte stanowisko dla tuberozy, który nie narazi jej na mocne podmuchy.
