Spis treści:
- Jaka ziemia do bylin cieniolubnych jest najlepsza?
- Jak pielęgnować byliny cieniolubne?
- Byliny cieniolubne – najlepsze gatunki
Jaka ziemia do bylin cieniolubnych jest najlepsza?
Zastanawia cię, jaka ziemia do bylin cieniolubnych sprawdza się najlepiej? Rośliny te wywodzą się z leśnego środowiska, czyli w przewadze można je spotkać w lasach liściastych, co sprawia, że sprzyjającym podłożem jest dla nich urodzajna i przepuszczalna gleba o dużej zawartości próchnicy. W naturze tego typu podłoże powstaje przez wiele lat dzięki opadającym liściom, które rozkładają się i zamieniają w żyzną ziemię, której wyróżnikiem jest duża chłonność i zdolność do magazynowania wody. Naturalne podłoże dla bylin rosnących w lasach liściastych to wilgotna gleba odznaczająca się przewiewnością i pulchnością.
Jaka ziemia do bylin cieniolubnych pomoże odtworzyć naturalne podłoże? Aby uzyskać efekt przybliżony do warunków panujących w lesie, należy przekopać ziemię, usunąć chwasty i wzbogacić ją nawozem organicznym. Świetnym rozwiązaniem okażą się kompost, odkwaszony substrat torfowy lub kora po procesie kompostowania. Nawóz należy wymieszać z podłożem i zastosować przynajmniej 5-centymetrową jego warstwę (jeśli ziemia jest nieurodzajna, wtedy warto dać go więcej). Jesienią świetnie sprawdzi się również stary obornik w formie nawozu.
Jak pielęgnować byliny cieniolubne?
Chcesz wiedzieć, jak pielęgnować byliny cieniolubne? Podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest podlewanie – jak można się domyślić, rośliny naturalnie występujące na terenach leśnych nie przepadają za suszą. Istotna jest jednak pora podlewania – sprawdzi się wczesny poranek lub popołudnie. Lepiej zrezygnować z wieczornego podlewania, bo rośliny powinny przeschnąć przed nocą. Wilgoć jest pożywką dla ślimaków, które chętnie podjadają byliny cieniolubne.
O czym jeszcze pamiętać i jak pielęgnować byliny cieniolubne poza podlewaniem? Istotnym zabiegiem jest również nawożenie, najlepiej za pomocą nawozów organicznych. Świetnie sprawdzi się kompost, który zwiększy zawartość próchnicy w glebie. Wystarczy układać 2–3-centymetrową warstwę wiosną lub jesienią.
W trakcie sezonu sprawdzi się także naturalny biohumusowy lub mineralny nawóz. To nawozy rozpuszczalne w wodzie dostarczające składniki potrzebne roślinom w postaci łatwo przyswajalnej. Jeśli na twojej działce rosną drzewa, to możesz zrobić użytek także z liści. Umieszczając je jesienią na rabatach, ochronisz rośliny przed mrozem. Liście mogą też zasilić kompost, a powstała dzięki nim ziemia liściowa przypomina tę, która tworzy się samoistnie w lesie.
Byliny cieniolubne – najlepsze gatunki
Wybierając najlepsze gatunki bylin cieniolubnych, warto zwrócić uwagę na te, które kwitną długo i obficie. Byliny cieniolubne długo kwitnące wniosą do twojego ogrodu wiele koloru i radości. Okres ich kwitnienia może trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy.
- Ciekawym przykładem byliny cieniolubnej długo kwitnącej jest brunera wielkolistna ( Brunnera Macrophylla), nazywana także niezapominajką kaukaską. Jest to długowieczna bylina, której liście osiągają nawet 40 cm wysokości. Kwiaty są drobne, o niebieskiej lub białej barwie. Roślina kwitnie od kwietnia do czerwca, jest mrozoodporna i najlepiej czuje się na żyznych oraz lekko wilgotnych glebach próchniczych;Brunera wielkolistna kwitnie na biało lub niebiesko. Fot. CanvaPro
- Ciemiernik biały ( Helleborus Niger) to kolejna bylina cieniolubna, która dorasta do 40 cm. Wyróżnikiem tej rośliny są śnieżnobiałe kwiaty z żółtym środkiem o pięciu płatkach. Bylina bardzo długo kwitnie – kwiaty utrzymują się na niej nawet 3 miesiące. Ciemiernik biały doskonale odnajduje się na żyznej, próchniczej i lekko wilgotnej glebie. Jest w stanie wytrzymać suszę oraz zimne wiatry, a także mróz;
- Ciekawym gatunkiem jest również kroplik miedziany ( Mimulus Cupreus), czyli niewysoka bylina pochodząca z Chile. Charakteryzuje się małymi, ząbkowanymi liśćmi z wyraźnym unerwieniem i silnie rozgałęzionymi łodygami. Atutem tej byliny są kwiaty w odcieniu miedzi. Doskonałym podłożem będzie dla niego kwaśna, próchnicza i wilgotna gleba;Kosmatka śnieżna ma lekkie, białe kwiatostany. Fot. CanvaPro
- Jeszcze jednym interesującym przykładem byliny cieniolubnej jest dąbrówka rozłogowa ( Ajuga Reptans). Bylina ta cechuje się dekoracyjnymi i gęsto osadzonymi liśćmi o zielonej lub purpurowej barwie. Dąbrówka rozłogowa kwitnie od maja do sierpnia i nie jest zbyt wymagająca pod względem podłoża, ale najlepiej rośnie na tym żyznym i lekko wilgotnym;
- Dobrym rozwiązaniem do zacienionych ogrodów okaże się również kosmatka śnieżna ( Luzula Nivea), czyli bylina, która z wyglądu przypomina trawę o wydłużonych, lekko owłosionych liściach. Kwitnie od czerwca do sierpnia i zachwyca drobnymi kwiatami o białym odcieniu, które zbierają się w puszyste kwiatostany.
Byliny cieniolubne to najlepsza propozycja dla tych wielbicieli roślin, których ogrody nie są dobrze nasłonecznione. Do wyboru mamy wiele interesujących gatunków, które rozświetlą ciemne zakątki pięknymi liśćmi i wyjątkowej urody kwiatami.
Źródło: deccoria.pl
