Spis treści:
- Kiedy najlepiej przycinać wisterię?
- Przycinanie glicynii wiosną
Kiedy najlepiej przycinać wisterię?
Wisteria jest rośliną wzbudzającą zachwyt podczas kwitnienia, które trwa od późnej wiosny aż do pierwszych dni lata. Niestety zdarza się, że piękne kwiaty wcale się nie pojawiają lub jest ich niewiele, czego przyczyną może być zarówno młody wiek rośliny, jak i błędy w pielęgnacji. Jednym z największych zaniedbań jest pomijanie cięcia glicynii na wiosnę. Zabieg ten jest niezwykle ważny, ponieważ decyduje o jej dobrej kondycji i pobudza do bujnego kwitnienia w sezonie. Długie pędy wisterii powinniśmy skracać również latem, gdy roślina przekwitnie. Wtedy, od lipca do sierpnia, obcinamy jednoroczne pędy na długość 15-20 cm, co skłoni glicynię do zawiązania większej ilości pąków kwiatowych na następny rok.
Wiosną natomiast przycinamy wisterię wcześnie, jeszcze przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego. Najlepszym terminem jest marzec i kwiecień, zanim pąki na pędach będą nabrzmiałe. Wykonywane o tej porze roku cięcie sanitarne wzmacnia roślinę i odpowiednio przygotowuje ją do bujnego kwitnienia już w maju. Musi jednak być wykonane prawidłowo, ponieważ w innym razie, zamiast wesprzeć glicynię, poważnie jej zaszkodzimy. Wczesnowiosenny zabieg powtarzamy co roku, przy czym pierwszy raz należy go zrealizować po 2-3 latach od momentu posadzenia rośliny.
Przycinanie glicynii wiosną
Wisteria to przepiękna roślina, ale jej pielęgnacja niestety jest problematyczna. Ponieważ pnącze to intensywnie rośnie, trzeba je odpowiednio formować, aby nadać mu odpowiedni kształt. Ponadto przycinanie glicynii, nie tylko wiosną, ale również latem, pobudza ją do obfitego kwitnienia. Brak tego zabiegu lub niewłaściwie zrealizowane cięcie sprawia, że roślina traci walory dekoracyjne. Realizowane na przedwiośniu skracanie pędów jest mniej radykalne niż to, które wykonujemy latem.
Jak przycinać glicynię wiosną? Warto trzymać się poniższych zasad:
- Całkowicie pozbywamy się z rośliny pędów chorych, zaatakowanych przez szkodniki, przemarzniętych i połamanych;
- Usuwamy z wisterii pędy słabe, które najbardziej zagęszczają roślinę, zostawiamy najsilniejsze;
- Wycinamy wszystkie pędy wyrastające u nasady pnia, tzw. wilki;
- Boczne, rozgałęzione pędy, które skróciliśmy latem zeszłego roku, ścinamy na wysokości drugiego lub trzeciego pąka.
Cięcie będzie prawidłowe, jeśli zrealizujemy je ok. 5 mm od pąka. Powinno być lekko skośne i wykonane za pomocą dobrze naostrzonego, zdezynfekowanego narzędzia. Rany powstałe po zabiegu możemy zabezpieczyć za pomocą maści ogrodniczej.
Źródło: deccoria.pl
