Spis treści:
- Iglaki płożące – charakterystyka
- Iglaki płożące – gatunki
- Iglaki płożące na taras
- Iglaki płożące – kolorystyka
- Iglaki płożące – zastosowanie
- Krzewy płożące – pielęgnacja
Iglaki płożące – charakterystyka
Iglaki płożące nie rosną ku górze, lecz rozrastają się szeroko na boki. Zazwyczaj są one niskie, ale istnieją także gatunki mierzące nawet 80 centymetrów wysokości. Jeśli chodzi o średnicę, krzew może osiągnąć 2 metry. Niektóre iglaki po zetknięciu z ziemią wytwarzają niewielkie korzenie, dzięki czemu powstaje gęsta darń. Z tego powodu takie rośliny są często wykorzystywane do zabezpieczania skarp. Chronią one wzniesienia przed wymywaniem ziemi podczas deszczu i jej osypywaniem się.
Iglaki płożące – gatunki
Gatunków iglaków płożących do ogrodu jest naprawdę wiele. Każdy z nich różni się dokładnymi wymiarami czy przeznaczeniem na konkretne stanowisko. Znaczenie ma również dokładny kolor czy wymagania glebowe. Wybrane gatunki sprawdzające się idealnie na rabatach i skalniakach to:
- jałowiec chiński – sięga około 30 cm wysokości i 1,5 m średnicy; nadaje się na stanowiska słoneczne; ma zielononiebieskie igły,
- jałowiec płożący Villa Maria – ma około 10 cm wysokości i maksymalnie 1,5 m szerokości; igły przyjmują kolor kremowo-zielony,
- jodła koreańska Green Carpet – wysokość 1 m, szerokość 1,5 m; ma igły zielone, nadaje się na słoneczne stanowiska,
- sosna pospolita Hillside Creeper – wysokość 30 cm, szerokość 1,5 m; nadaje się idealnie do pojemników i ogrodów skalnych,
- świerk pospolity Vermont Gold – wysokość 30 cm, szerokość 1 m; jego igły przyjmują intensywnie żółty kolor,
- świerk kłujący Glauca Procumbens – krzew z charakterystycznymi, niebieskimi igłami; wnętrze rośliny unosi się delikatnie ku górze; idealny na słoneczne stanowiska,
- jałowiec rozesłany – gęsty, zielony krzew; sprawdzi się dobrze na stanowiskach słonecznych, na dowolnej glebie,
- cis pospolity Repens Aurea – mierzy 60 cm wysokości i 1,2 m szerokości; w miejscach słonecznych jego igły przyjmują żółty kolor,
- mikrobiota syberyjska – wysokość 30 cm, szerokość do 2 metrów; idealny wybór do zacienionych i słonecznych miejsc; ma matowe, zielone igły, które jesienią stają się rude,
- jałowiec płożący – osiąga nawet 3 m szerokości, ale tylko 10 cm wysokości; igły mają kolor niebieskozielony; dobrze znosi mróz; sprawdzi się na stanowiskach nasłonecznionych,
- choina kanadyjska Cole’s Prostrate – mierzy 30 cm wysokości i 1 m szerokości; ma ciemnozielone igły; nadaje się na rabaty i skalniaki, zarówno w cieniu, jak i na słońcu,
- cis pospolity Repandens – mierzy 50 cm wysokości i 1,5 m szerokości; ma ciemnozielone igły; nadaje się zarówno do cienia, jak i na słoneczne stanowiska.
Wybierając konkretny gatunek iglaków płożących, należy zwrócić uwagę nie tylko na kolor, lecz także tempo wzrostu. Od tego zależy, ile egzemplarzy trzeba będzie umieścić na jednym metrze kwadratowym. Każdy rodzaj ma również nieco inną wysokość i strukturę. Iglaki powinny być odpowiednio skomponowane, by stworzyć estetyczną całość.
Iglaki płożące szybko rosnące sprawdzą się świetnie wszędzie tam, gdzie właścicielom ogrodu zależy na pokryciu dużej powierzchni. Są one więc dobrym wyborem np. w przypadku skarp. Im szybciej rosną rośliny, tym szybciej pokryją one całą powierzchnię wzniesienia i lepiej zabezpieczą je przed wypłukiwaniem gleby w trakcie deszczu.
Iglaki płożące na taras
Iglaki płożące są dobrym wyborem również na taras, jednak wówczas trzeba pamiętać o kilku kwestiach. Najlepiej sprawdzają się gatunki, które zwisają lekko do dołu i mają asymetryczną formę. Warto, by rosły one stosunkowo wolno. Po kilku latach konieczne może okazać się jednak wysadzenie ich do ogrodu. Dobrze, by takie rośliny były odporne na suszę oraz niskie temperatury. Dzięki temu nie trzeba będzie okrywać ich zimą.
Iglaki płożące – kolorystyka
Każdy rodzaj iglaka płożącego do ogrodu ma nieco inny kolor. Najczęściej można spotkać rośliny zielone, ale niektóre z nich wpadają także w nieco bardziej niebieską barwę. Zdarzają się też rośliny szare, a niekiedy również żółte. Warto o tym pamiętać podczas komponowania poszczególnych gatunków. Powinny być one połączone tak, by pasować do siebie pod względem koloru.
Zdarzają się także płożące iglaki, które zmieniają swój kolor w zależności od stanowiska czy pory roku. Istnieją bowiem krzewy przebarwiające się na rudo w trakcie jesieni. Inne stają się natomiast żółte w sytuacji, gdy są wystawione na działanie promieni słonecznych. Iglaki płożące szybko rosnące można łączyć w dowolne kompozycje, obejmujące te z błyszczącymi i matowymi igłami, zielone, szare czy nawet żółte.
Iglaki płożące – zastosowanie
Iglaki płożące znajdują swoje zastosowanie na różnego rodzaju rabatach, ale nie tylko. Wyglądają one niesamowicie na skalniakach i w specjalnych pojemnikach. Podobnie jak klasyczne tuje, można umieścić je również na tarasach. Niektóre gatunki pojawiają się też w przestrzeni miejskiej.
Płożące iglaki z powodzeniem mogą również zastąpić trawnik. Tworzą jednolitą połać w miejscach, w których trawa nie byłaby w stanie przetrwać zbyt długo. Sprawdzają się one na wszelkich wzniesieniach, gdzie źdźbła dość szybko wysychają. Iglaki mają jeszcze jedną przewagę – nie wymagają koszenia i kosztownej pielęgnacji. Nie zastąpią one, co prawda, trawnika w miejscach, w których planuje się rekreację, ale z powodzeniem spiszą się jako ozdobna część ogrodu przed domem czy na rabatach.
Krzewy płożące są oczywiście doskonałym wyborem w przypadku skarp. Zabezpieczają je przed osypywaniem, a jednocześnie prezentują się bardzo efektownie. Nie wymagają koszenia, co w przypadku stromych nasypów bywa bardzo problematyczne. Tworzą darń, dlatego utrzymują glebę i zapobiegają szybkiemu spływaniu wody wraz z piaskiem podczas deszczu. Doskonale komponują się też z kamieniami umieszczonymi na skarpie.
Płożące iglaki zachowują swój świetny wygląd również zimą, dlatego tak często są stosowane jako wypełnienie rabat. Dzięki nim po przekwitnięciu kwiatów wciąż można cieszyć się zielenią. Iglaki doskonale spajają również kompozycje, które składają się z innych, wyższych roślin.
Krzewy płożące – pielęgnacja
Iglaki płożące szybko rosnące nie wymagają specjalnej pielęgnacji. Dzięki temu sprawdzają się one świetnie wszędzie tam, gdzie dostęp jest dość ograniczony, a trawnik byłby bardzo niewygodny. Krzewy płożące warto jednak regularnie przycinać, szczególnie w sytuacji, gdy rosną one bardzo szybko. W ten sposób zagęszczą się i będą wyglądać znacznie lepiej.
Wśród gałązek krzewów płożących mogą również wyrastać chwasty. Warto pozbywać się ich regularnie, ponieważ pozostawione mogą ograniczać rozwój iglaków. Jest to szczególnie istotne w sytuacji, gdy zależy ci na szybkim przyroście gałązek. Chwasty hamują ich wzrost, dlatego krzewy płożą się znacznie wolniej i mija długi czas, zanim pokryją one skarpę czy płaski teren.
