Spis treści:
- Obiela wielkokwiatowa - śnieżnobiały wodospad w majowym ogrodzie
- Ciekawe odmiany obieli - którą wybrać do swojego ogrodu?
- Wymagania i uprawa obieli wielkokwiatowej
- Cięcie i rozmnażanie obieli
- Zastosowanie obieli w ogrodzie
Obiela wielkokwiatowa - śnieżnobiały wodospad w majowym ogrodzie
Obiela wielkokwiatowa (Exochorda racemosa) to krzew z rodziny różowatych, pochodzący ze wschodnich Chin. W polskich ogrodach dorasta zwykle do około 3 metrów wysokości i podobnej szerokości. Tworzy luźny, rozłożysty pokrój z łukowato wygiętymi pędami. Liście ma podłużne, jasnozielone, jesienią przebarwiające się na żółto.
Największym atutem obieli są jednak kwiaty. Pojawiają się w maju, czasem już od końca kwietnia, i utrzymują się przez około dwa, trzy tygodnie. Mają około 3-4 cm średnicy, pięć płatków i czysto biały kolor - kształtem przypominają drobne kwiaty jabłoni. Zebrane są w długie grona po sześć do dziesięciu sztuk i gęsto pokrywają pędy. Pod ich ciężarem gałązki wyginają się do dołu, dzięki czemu kwitnący krzew wygląda jak biały, pieniący się strumień.
Cechą, której obiela zawdzięcza angielską nazwę pearl bush ("krzew perłowy"), są właśnie pąki kwiatowe. Tuż przed rozwinięciem są okrągłe, gładkie i czysto białe - przypominają sznur drobnych pereł rozsypanych na zielonych gałązkach. Ten etap trwa zaledwie kilka dni i tylko wtedy można zobaczyć efekt, któremu roślina zawdzięcza swój urok.
Ciekawe odmiany obieli - którą wybrać do swojego ogrodu?
Pod nazwą "obiela" kryje się kilka gatunków i mieszańców, które różnią się przede wszystkim wielkością - od metrowych krzewinek po okazy dorastające do 4 metrów.
W ofercie szkółek najczęściej spotkasz obielę mieszańcową 'The Bride' - połączenie obieli wielkokwiatowej z obielą Korolkowa. Dorasta ona do 1,5-2 metrów wysokości i podobnej szerokości, a jej długie, łukowato wygięte pędy w pełni kwitnienia kładą się czasem na ziemi. Krzew przypomina wtedy welon panny młodej, czemu zawdzięcza nazwę odmiany.
Zobacz również:
Najmniejsza w tej grupie jest obiela wielkokwiatowa 'Niagara'. Ta karłowa odmiana powstała z krzyżówki obieli wielkokwiatowej z mieszańcem 'The Bride' i rzadko przekracza metr wysokości. Jej cienkie pędy uginają się pod ciężarem białych gron aż do ziemi i tworzą gęstą, kopulastą formę. Posadź ją w małym ogrodzie, na rabacie albo w dużej donicy na tarasie.
Do większych ogrodów sprawdzi się obiela piłkowana w odmianie 'Snow White'. Ma ona bardziej wyprostowany pokrój niż pozostałe obiele i dorasta nawet do 4 metrów. Kwitnie wyjątkowo obficie i najlepiej prezentuje się jako soliter na trawniku albo na tle ciemniejszych iglaków.
Wymagania i uprawa obieli wielkokwiatowej
Obiela ma niewielkie wymagania, ale zdecydowanie nie toleruje wapnia w glebie. Na podłożu wapiennym jej liście żółkną i krzew słabo kwitnie.
- Sadzenie. Najlepszy termin to kwiecień, maj, wrzesień i październik. Wykop dołek dwa razy szerszy i głębszy od bryły korzeniowej, a na dnie ułóż warstwę kompostu lub przefermentowanego obornika. Sadzonkę umieść na takiej głębokości, na jakiej rosła w pojemniku, zasyp ziemią, dociśnij i obficie podlej. Odstępy między krzewami dobierz do docelowej szerokości odmiany - dla gatunku zostaw 2,5-3 m, dla 'The Bride' około 1,5 m, dla karłowej 'Niagary' 80-100 cm.
- Ziemia. Podłoże musi być żyzne, próchnicze i przepuszczalne, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 5,5-7,0). Na cięższej glebie dodaj do dołka piasek lub żwir, na ubogiej - kompost.
- Stanowisko. Obiela najlepiej kwitnie w pełnym słońcu. Półcień toleruje, ale wtedy kwitnienie jest słabsze. Wybierz miejsce osłonięte od silnych wiatrów, które łamią cienkie, przewieszające się pędy.
- Podlewanie. Młodą sadzonkę podlewaj regularnie przez cały pierwszy sezon po posadzeniu, żeby zdążyła się ukorzenić. Dojrzałe krzewy znoszą okresowe susze, ale w dłuższe upały nawadniaj je raz na tydzień, lejąc ją pod podstawę krzewu.
- Nawożenie. Wczesną wiosną, w marcu lub na początku kwietnia, rozsyp wokół krzewu nawóz wieloskładnikowy przeznaczony dla roślin kwitnących i wmieszaj go w wierzchnią warstwę gleby. Jesienią rozłóż w obrębie korony 3-5 kg kompostu na mkw - wzbogaci on glebę w próchnicę i utrzyma lekko kwaśny odczyn.
Cięcie i rozmnażanie obieli
Cięcie obieli wykonaj zaraz po kwitnieniu, najpóźniej do końca czerwca. Skróć pędy, które kwitły, o jedną trzecią i wytnij gałązki krzyżujące się oraz uszkodzone. Obiela kwitnie na pędach z poprzedniego roku, dlatego nowe przyrosty wyrastające po cięciu zdążą do jesieni zawiązać pąki na kolejną wiosnę. Cięcie późniejsze, na przykład późnym latem albo wiosną, pozbawi cię kwiatów na nadchodzący sezon.
Obielę najłatwiej rozmnożysz przez sadzonki zielne pobierane z młodych przyrostów w maju lub czerwcu. Utnij kawałki długości około 10-15 cm, usuń dolne liście, zanurz podstawę w ukorzeniaczu i wsadź do skrzynki z mieszanką torfu i piasku w proporcji 1:1. Utrzymuj wilgoć i lekkie zacienienie. Ukorzenione sadzonki przesadź następnej wiosny do gruntu.
Zastosowanie obieli w ogrodzie
Obiela najefektowniej wygląda jako soliter na trawniku, gdzie nic nie zasłania jej rozłożystej sylwetki. Sprawdzi się też w grupie z innymi wiosennymi krzewami - komponuje się z lilakami, magnoliami, forsycjami i azaliami. Karłową 'Niagarę' możesz posadzić w dużej donicy o pojemności co najmniej 30 litrów i ustawić na tarasie. Niższe odmiany dobrze wyglądają na rabacie bylinowej w towarzystwie funkii i tawułek.
Obiela jest mrozoodporna w polskich warunkach i nie wymaga okrywania na zimę. Choroby i szkodniki praktycznie ją omijają - sporadycznie mogą pojawić się mszyce na młodych przyrostach. Wystarczy spłukać je strumieniem wody z węża albo zastosować roztwór szarego mydła. Na nadmiernie wilgotnej glebie zdarza się gnicie korzeni, dlatego przy sadzeniu zadbaj o drenaż.
Źródło: deccoria.pl
