Spis treści:
- Dlaczego obiela nazywana jest "perłowym krzewem"?
- Sadzenie i uprawa obieli - stanowisko, gleba, podlewanie
- Cięcie obieli - jedyny zabieg, o którym musisz pamiętać
- Choroby, szkodniki i rozmnażanie obieli
Dlaczego obiela nazywana jest "perłowym krzewem"?
Obiela wielkokwiatowa (Exochorda racemosa) należy do rodziny różowatych, podobnie jak jabłoń. Podobne są też jej kwiaty - pięciopłatkowe, śnieżnobiałe, o średnicy 3-4 cm, zebrane po 6-10 w wyprostowanych gronach. Krzew pochodzi z Chin i środkowej Azji, gdzie w naturze rośnie na zboczach, w zaroślach i na obrzeżach lasów. W polskich ogrodach spotykany jest rzadziej niż jaśminowiec czy lilak, choć jest od nich mniej wymagający i prawie nie choruje.
W uprawie spotkasz głównie trzy formy. Obiela wielkokwiatowa dorasta do 3 m wysokości i ma luźny, lekko płaczący pokrój. Jej odmiana 'Niagara' tworzy długie, przewieszające się pędy, które podczas kwitnienia przypominają spieniony wodospad. Najbardziej zwartą sylwetkę ma obiela mieszańcowa odmiany 'The Bride' - to kopulasty krzew o wysokości 1,5-2 m, z łukowato wygiętymi gałęziami, które uginają się tak nisko, że niemal pokładają się na ziemi.
Kwitnienie wypada w drugiej połowie maja i na początku czerwca, trwa 2-3 tygodnie. Po przekwitnięciu na pędach pojawiają się gwiazdkowate, drewniejące torebki nasienne. Jesienią liście przebarwiają się na żółto, a zimą dekorację stanowią purpurowobrązowe pędy.
Sadzenie i uprawa obieli - stanowisko, gleba, podlewanie
Obiela jest mało wymagającym krzewem, ale na zbitym, podmokłym podłożu rośnie wolno i częściej traci pędy w mroźne zimy. Decydujące dla obfitego kwitnienia są stanowisko, struktura gleby i odpowiedni termin sadzenia - pozostałe zabiegi sprowadzają się do podlewania w okresach suszy i jednego nawożenia w sezonie.
- Sadzenie
Najlepszy termin to październik i pierwsza połowa listopada - do pierwszych mrozów - albo wczesna wiosna, zanim ruszy wegetacja. Sadzonki z pojemnika możesz sadzić przez cały sezon wegetacyjny, pod warunkiem regularnego podlewania w pierwszych tygodniach. Wykop dół dwa razy szerszy niż bryła korzeniowa i tak głęboki, by szyjka korzeniowa znalazła się na poziomie gruntu. Przy sadzeniu w grupie zachowaj odstęp 1,5-2 m między krzewami obieli wielkokwiatowej i 1,2-1,5 m dla niższych odmian, takich jak 'The Bride'.
- Ziemia
Obiela preferuje glebę żyzną, próchniczną i przepuszczalną, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6,0-7,0). Na glebach silnie wapiennych liście mogą wykazywać objawy chlorozy, czyli żółknięcia między nerwami. Jeśli twoja ziemia jest zbita lub gliniasta, na dno dołu wsyp warstwę żwiru lub gruboziarnistego piasku, a wybraną ziemię wymieszaj z kompostem i odrobiną torfu kwaśnego.
Zobacz również:
- Stanowisko
Najobfitsze kwitnienie uzyskasz na stanowisku słonecznym lub lekko zacienionym. W pełnym, południowym słońcu okres kwitnienia skraca się podczas upałów, dlatego dla odmiany 'The Bride' lepsza jest wystawa wschodnia lub zachodnia. Miejsce powinno być osłonięte od silnych wiatrów, które łamią giętkie pędy.
- Podlewanie
Młode sadzonki przez pierwsze dwa sezony wymagają regularnego podlewania - ziemia wokół bryły korzeniowej powinna być wilgotna, ale nie mokra. Dorosłe krzewy są odporne na suszę i potrzebują podlewania tylko podczas kilkutygodniowych upałów.
- Nawożenie
Na uboższych glebach wczesną wiosną zasil krzew nawozem wieloskładnikowym dla roślin kwitnących, w dawce zalecanej przez producenta. Możesz też rozłożyć wokół krzewu warstwę kompostu o grubości 3-5 cm - ogranicza on rozwój chwastów i powoli wzbogaca glebę.
Cięcie obieli - jedyny zabieg, o którym musisz pamiętać
Najczęstszą przyczyną braku kwitnienia obieli jest niewłaściwie wykonane cięcie. Krzew zawiązuje pąki na pędach ubiegłorocznych - tych, które wyrosły w poprzednim sezonie. Jeśli przytniesz go wczesną wiosną, usuniesz wraz z gałązkami pąki kwiatowe i w danym roku nie zobaczysz białej kaskady albo będzie ona bardzo skromna.
Właściwy termin to okres bezpośrednio po przekwitnięciu, czyli druga połowa czerwca. Wtedy krzew zdąży jeszcze wytworzyć nowe pędy, na których w przyszłym roku zawiążą się pąki kwiatowe. Tegoroczne pędy skróć o około jedną trzecią długości - krzew zagęści się, a w kolejnym sezonie zakwitnie obficiej. Przy okazji wytnij u podstawy 2-3 najstarsze, słabnące pędy oraz wszystkie suche i krzyżujące się gałązki.
Co kilka lat możesz przeprowadzić silne cięcie odmładzające, skracając wszystkie pędy nisko nad ziemią - obiela dobrze regeneruje się po takim zabiegu, ale w roku, w którym je wykonasz, krzew nie zakwitnie. Po cięciu zasil krzew niewielką dawką nawozu wieloskładnikowego i obficie podlej.
Choroby, szkodniki i rozmnażanie obieli
Obiela należy do najmniej kłopotliwych krzewów ozdobnych. Nie atakują jej typowe szkodniki ogrodowe, nie jest też podatna na choroby grzybowe. Sporadycznie zdarza się porażenie opieńką miodową, która atakuje osłabione krzewy. Najczęstszą przyczyną osłabienia obieli jest źle dobrane stanowisko - na ciężkich, podmokłych glebach krzew traci wigor. Dobry drenaż i unikanie zalewanych miejsc rozwiązują problem u źródła.
Najprostszą metodą rozmnażania obieli jest pobranie sadzonek zielnych pod koniec maja lub w czerwcu, z młodych, jeszcze niezdrewniałych pędów. Wytnij fragmenty długości 8-12 cm, usuń dolne liście i wsadź do skrzynki wypełnionej mieszanką piasku z torfem. Skrzynkę przykryj folią lub szybką i ustaw w półcieniu. Podłoże musi być przez cały czas wilgotne. Po 4-6 tygodniach większość sadzonek wytwarza korzenie.
Obielę można też rozmnażać przez odkłady - niskie pędy przygnij do ziemi i przysyp kompostem, a po roku ukorzenione fragmenty oddziel sekatorem od krzewu matecznego.
Źródło: Deccoria.pl
