Spis treści:
- Dlaczego wiąz syberyjski jest nazywany "cudownym żywopłotem"?
- Sadzenie i uprawa wiązu syberyjskiego
- Cięcie żywopłotu z wiązu - jak zagęścić ścianę?
- Trapezowy kształt i walka z gołą podstawą
Dlaczego wiąz syberyjski jest nazywany "cudownym żywopłotem"?
Wiąz syberyjski (Ulmus pumila) pochodzi z surowych terenów Azji Środkowej, Mongolii, Syberii i Chin. Stąd jego wysoka odporność - dobrze znosi mrozy, suszę, słabe gleby, zanieczyszczenia powietrza i sól drogową. Wykazuje też wysoką tolerancję wobec holenderskiej choroby wiązu - patogenu, który dziesiątkuje rodzime wiązy szypułkowe i górskie.
Przydomek cudowny żywopłot wziął się od tempa wzrostu. Roczne przyrosty pędów sięgają 1,2-1,8 m - w sprzyjających warunkach nawet więcej. Dla porównania ligustr przyrasta zwykle 30-60 cm w sezonie. Dzięki temu docelowy żywopłot z wiązu masz po dwóch, trzech sezonach, a nie po pięciu latach.
Drugą zaletą jest gęstość ulistnienia. Drobne, eliptyczne liście (3-7 cm długości) wyrastają na pędach wiązu masowo i tworzą zwartą, ciemnozieloną ścianę, która tłumi hałas, zatrzymuje kurz i daje pełną osłonę. Wiąz nie jest zimozielony - jesienią liście przebarwiają się na żółto i opadają, ale gęsta siatka gałązek nadal stanowi wyraźną barierę wizualną.
Wiąz ma też wady, o których lepiej wiedzieć przed posadzeniem. Jego pędy mają tendencję do przewieszania się na boki, a roślina pozostawiona bez cięcia ogałaca się od dołu i z czasem przybiera nieestetyczny pokrój. System korzeniowy wiązu jest ekspansywny, więc nie sadź drzewek zbyt blisko fundamentów, kostki brukowej czy rur. Gatunek jest samosiewny - kontroluj siewki, jeśli nie chcesz, by rozprzestrzenił się poza zaplanowane miejsce.
Zobacz również:
Sadzenie i uprawa wiązu syberyjskiego
Uprawa wiązu syberyjskiego jest prosta, ale szybki wzrost i ekspansywny system korzeniowy rośliny wymagają paru przemyślanych decyzji na starcie.
- Sadzenie. Najlepszy termin to wczesna wiosna (marzec-kwiecień, przed rozwojem liści) lub jesień (październik-listopad) - wtedy w sklepach dostępne są tanie sadzonki z gołym korzeniem. Przed posadzeniem zanurz bryłę korzeniową w wodzie na kilkanaście godzin. Na żywopłot sadź sadzonki w odstępach 30-50 cm w jednym rzędzie, a dla wyjątkowo gęstej ściany - w dwóch rzędach, z odstępem 30-40 cm między rzędami. Dołki wykop na głębokość 30-40 cm.
- Ziemia. Wiąz syberyjski rośnie praktycznie na każdej glebie ogrodowej - lekkiej piaszczystej, ciężkiej gliniastej czy ubogiej. Najlepiej rozwija się na podłożu żyznym, przepuszczalnym i umiarkowanie wilgotnym, o pH od kwaśnego do lekko zasadowego (5,5-7,5). Przy sadzeniu dodaj do dołka garść kompostu. Jedyne, czego roślina nie znosi, to zalewanie prowadzące do gnicia korzeni.
- Stanowisko - najlepsze jest słoneczne, ale półcień też jest w porządku. W głębokim cieniu wiąz rośnie wolniej, słabiej się zagęszcza i traci zwartą formę. Wybierz miejsce osłonięte od najsilniejszych wiatrów - długie, łukowate pędy łatwo się przewieszają i tracą kształt przy silnych podmuchach.
- Podlewanie. Regularne nawadnianie ma znaczenie głównie w pierwszych dwóch-trzech latach po posadzeniu. Młode sadzonki są wrażliwe na suszę, a brak wody na starcie wyraźnie spowalnia wzrost. Przy długich, suchych okresach przyda się system kropelkowy. Dorosłe okazy radzą sobie ze suszą same.
- Nawożenie na przeciętnej glebie ogrodowej nie jest konieczne. Nadmiar składników pokarmowych pobudza jeszcze bujniejszy wzrost pędów, co oznacza konieczność częstszego przycinania. Młode rośliny w pierwszym sezonie możesz raz wczesną wiosną zasilić nawozem wieloskładnikowym, by pobudzić je do rozkrzewienia.
Cięcie żywopłotu z wiązu - jak zagęścić ścianę?
Wiąz syberyjski znakomicie znosi mocne przycinanie i reaguje na nie bujnym odbijaniem nowych pędów bocznych - to właśnie one budują gęstość żywopłotu.
Pierwsze cięcie wykonaj zaraz po posadzeniu. Przytnij sadzonki do wysokości 10-15 cm nad ziemią. Zabieg pobudza rozkrzewianie u nasady i decyduje o gęstości żywopłotu na lata. W pierwszym sezonie nie pozwól wiązom przekroczyć 1-1,5 m wysokości - skracaj wierzchołki, nawet jeśli wydaje się to drastyczne.
W kolejnych latach przycinaj żywopłot dwa do trzech razy w sezonie. Pierwsze cięcie wykonaj wczesną wiosną (marzec-kwiecień), zanim ruszy wegetacja, aby nadać mu formę. Drugie zaplanuj na koniec czerwca lub początek lipca. W razie potrzeby wykonaj trzecie cięcie we wrześniu - przygotuje to roślinę na zimę i utrzyma kompozycję do wiosny.
Trapezowy kształt i walka z gołą podstawą
Największą bolączką wiązu syberyjskiego jest tendencja do ogałacania się od dołu. Dolne partie tracą liście, gdy nie docierają do nich światło i powietrze. Rozwiązaniem jest nadanie żywopłotowi kształtu trapezu - z szerszą podstawą i węższym wierzchołkiem. Dzięki temu słońce dociera do dolnych gałęzi, które będą mogły zawiązać liście.
Tnij ostrymi nożycami lub sekatorem - dezynfekuj narzędzia przed użyciem, by nie przenosić patogenów. Tnij odważnie - więcej niż tylko wierzchołki pędów. Im mocniej je przytniesz, tym więcej bocznych odrostów wybije z miejsca cięcia.
Zaniedbany wiąz szybko "ucieka" w górę - w takiej sytuacji odzyskanie zwartej formy w dolnych partiach bywa trudne. Najlepsza strategia to systematyczność - krótkie, regularne cięcia trzy razy w roku zamiast jednej drastycznej operacji raz na dwa lata.
Źródło: Deccoria.pl
