Spis treści:
- Bylina o jadalnych cebulach i cudnych kwiatach
- Sadzenie i pielęgnacja kamasji
Bylina o jadalnych cebulach i cudnych kwiatach
Kamasja ( Camassia) to roślina cebulowa z rodziny szparagowatych. Naturalnie występuje głównie na wschodnich i zachodnich krańcach Ameryki Północnej. Tworzy rozetę liści, z których wyrastają nagie łodygi zakończone imponującym kwiatostanem. Zazwyczaj osiąga wysokość od 40–80 cm do nawet 1,4 m.
Liście kamasji są długie, wąskie i na pierwszy rzut oka przypominają trawę. Jednak prawdziwą ozdobą rośliny są jej kwiaty. Pojawiają się w maju i utrzymują się do czerwca. Jest ich sporo, mają gwiazdkowy kształt, sześć płatków i rosną w gronach. Najczęściej przyjmują niebieską barwę, chociaż to zależy od odmiany i gatunku. Zdarzają się też kwiaty fioletowe, białe lub różowe.
Kamasje wyrastają z cebul, które są jadalne i niegdyś stanowiły ważny element diety rdzennych Amerykanów. Teraz warto pamiętać, że bulwy niektórych gatunków są niesmaczne lub mogą być toksyczne dla zwierząt. Po przekwitnieniu liście kamasji zaczynają zamierać — to znak, że bylina wchodzi w stan spoczynku na resztę lata.
Wyróżnia się trzy główne gatunki kamasji, uprawiane w ogrodach:
- kamasja Kusika — kwitnie na jasnoniebiesko lub fioletowo, ma długie, rzemieniowate liście. Może urosnąć do 100 cm wysokości.
- kamasja Leichtlina — osiąga nawet 1 m wysokości. W zależności od odmiany wytwarza białe, niebieskie lub fioletowoniebieskie kwiaty.
- kamasja jadalna — jest niższa niż wcześniej wymienione gatunki, bo dorasta do 40 cm. Może być bladoniebieska, fioletowoniebieska, a czasem także biała.
Przeczytaj również
Sadzenie i pielęgnacja kamasji
Planując uprawę kamasji, na początek trzeba wybrać dla niej odpowiednie miejsce. Bylina lubi pełne słońce, ewentualnie lekki półcień. Gleba powinna być żyzna, próchniczna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie lekko kwaśnym. Naturalnie bylina rośnie na podmokłych łąkach, chociaż nie przepada za długotrwałymi zastojami wody. Dobrze zimuje w gruncie.
Cebule kamasji najlepiej sadzić jesienią, od września do listopada, zanim ziemia przemarznie. Trzeba wykopać dołek na głębokości 10–15 cm, w rozstawie 10–20 cm. Roślina wymaga podlewania, szczególnie wiosną, gdy zaczyna formować kwiatostany. Natomiast latem lepiej ograniczyć dodatkowe nawadnianie.
Gdy kamasje przekwitną, można usunąć ich stare kwiatostany. Liście lepiej pozostawić, by samoistnie uschły — to naturalny proces. Jeśli chodzi o nawożenie, bylina nie ma dużych wymagań, wystarczy podsypać ją kompostem na wiosnę.
Niektórzy zostawiają cebule kamasji w gruncie na zimę, inni wolą je wykopać. Po wykopaniu bulwy trzeba przechowywać w przewiewnym miejscu, w temperaturze ok. 15–20°C. Rozmnażanie rośliny również jest bardzo proste. Dzieli się wtedy cebule i część przenosi w nowe miejsce. Taki zabieg można wykonywać co kilka lat, gdy kamasje bardziej się rozrosną i zajmą większą część rabaty. Bylina powinna zacząć kwitnąć w nowym miejscu po 2–3 latach od przesadzenia.
Źródło: deccoria.pl
