Spis treści:
- Paprotka — charakterystyka
- Paprotka — odmiany
- Paprotka — wymagania
- Domowe sposoby na nawożenie paprotki
Paprotka — charakterystyka
Paprotka (Polypodium) to roślina należąca do rodziny paprotkowatych. Gatunki te uznawane są za najstarsze rośliny na świecie. Wyróżnia się kilka tysięcy gatunków paproci. Niektóre z nich rosną na drzewach, podobnie jak np. storczyki, pozostałe mają formę naziemną.
Cechą charakterystyczną paproci są długie zielone liście, gęsto ułożone na pojedynczych łodygach, karbowane i zwężające się na końcach.
Paprocie występują niemal na całym świecie, natomiast największe ich skupiska znajdują się w strefie międzyzwrotnikowej. Tam też można spotkać się z największą różnorodnością tych roślin.
Co ciekawe, niektóre gatunki paproci były wykorzystywane przez Indian jako rośliny lecznicze oraz jadalne. Do dzisiaj paprotki są bardzo cenionymi roślinami między innymi ze względu na swoją zdolność oczyszczania powietrza z toksyn.
Paprotka — odmiany
Niektóre gatunki paproci uprawiane są jako rośliny ozdobne. W naszych domach najczęściej pojawiają się takie odmiany paprotek jak:
- Niekropień (Adiantum) - tworzy luźne kępy pierzastych liści, złożonych z drobnych listków ząbkowanych na brzegach. Roślina ta ma dość duże wymagania, szczególnie jeśli chodzi o wilgotność powietrza. Jest niezwykle dekoracyjna, dzięki swej delikatności. Nie lubi przestawiania. Niekropień najlepiej rośnie, gdy ma ciasną doniczkę.
- Flebodium (Phlebodium) - ma liście pokryte woskowym nalotem, który daje mu szaro-niebieskie ubarwienie. Ta odmiana wymaga wysokich temperatur latem i niskich (około 14 stopni) w zimie. Bardzo szybko się rozrasta i wymaga częstego przesadzania.
- Zanokcica (Asplenium) - czyli inaczej języcznik lub asplenium. Pochodzi z Azji, a w naturze rośnie w wilgotnych, cienistych lasach, zarówno w ich poszyciu, jak również na gałęziach drzew. Wytwarza liczne, dość sztywne liście tworzące rozetę. Najlepiej rośnie, gdy korzenie mają ciasną doniczkę.
- Humata (Humata tyermannii) - ta odmiana ma zupełnie inne liście. Są one ciemnozielone i pierzaste. Jej cechą charakterystyczną są także jasne, futrzaste kłącza wystające z doniczki, a w naturze płożące się po powierzchni ziemi. Roślina ta pochodzi z Wysp Kanaryjskich i też jest dość wymagająca w uprawie.
Paprotka — wymagania
Większość odmian paprotek uprawianych w domach ma podobne wymagania. Poznajcie je, aby prawidłowo dbać o te piękne rośliny:
- Stanowisko
Paprotki lubią światło rozproszone, nie należy ich wystawiać na bezpośredni kontakt z promieniami słonecznymi. Paprocie najlepiej czują się na stanowisku półcienistym, ale nie cienistym. Brak słońca powoduje żółknięcie i opadanie listków. Nie należy stawiać ich bezpośrednio nad kaloryferem. Polecamy półki pokojowe i miejsca obok okna osłoniętego firanką.
- Podłoże
Podłoże dla paprotek powinno być stale wilgotne, ale rośliny te nie mogą stać w wodzie. Paprocie nie lubią przeciągów i suchego powietrza, dlatego zalecane jest ich systematyczne zraszanie.
- Temperatura
Temperatura powinna być umiarkowana, a pomieszczenie często wietrzone. Pamiętajmy, że paprocie nie znoszą suchego powietrza, dlatego też należy je zraszać letnim prysznicem lub rozpylać wokół nich mgłę. Możemy również ustawić rośliny w sąsiedztwie nawilżacza powietrza (stwarza on idealny mikroklimat dla paproci).
- Podlewanie
Do podlewania używajmy „odstanej” wody z kranu. Jedną ze sprawdzonych metod podlewania paprotki, jest dostarczenie jej dużej ilości wody na raz, a po kilku minutach, usunięcie jej nadmiaru z podstawki. Ziemię podlewamy ponownie, gdy odrobinę przeschnie.
- Przesadzanie
Jeżeli będziemy chcieli przesadzić naszą paprotkę, pamiętajmy, że tego zabiegu nie można dokonywać zbyt często. Paprotki mają upodobania do ciasnych doniczek, wtedy rosną najlepiej. Na przesadzanie przychodzi czas dopiero, gdy korzenia zaczną wychodzić z doniczki. Najlepszym okresem na przesadzanie paprotek jest wiosna. Róbmy to delikatnie, aby nie naruszyć korzeni.
- Choroby i szkodniki
Paprocie mogą zostać zaatakowane przez choroby grzybowe i szkodniki, do których możemy zaliczyć m.in. tarczniki, wełnowce i mszyce. Najczęściej jednak obserwujemy brązowienie i usychanie liści spowodowane nieprawidłowymi warunkami uprawy. Zwykle za pogorszenie wyglądu paproci odpowiada nadmierne przesuszenie lub przelanie roślin.
Domowe sposoby na nawożenie paprotki
W okresie wzrostu, czyli od wiosny do jesieni, paprocie warto nawozić średnio co 2-3 tygodnie. Do zasilania roślin można używać płynnych nawozów do roślin doniczkowych z dużą zawartością azotu, dostępnych w sklepach ogrodniczych.
Do nawożenia paprotek również dobrze sprawdzą się domowe mikstury, które można przygotować z odpadków czy resztek dostępnych w każdym domu. Do naturalnego zasilania paprotek nadaje się:
- Herbata - fusy i napary z herbaty odkażają ziemię, zapobiegając przy tym rozwojowi bakterii, a dodatkowo sprawiają, że roślina bujniej rośnie. Wystarczy raz na miesiąc podlać paprotkę ostudzoną i nieposłodzoną herbatą, by wzmocnić wzrost rośliny. Najlepiej używać herbat ziołowych z pokrzywy, szałwii, rumianku czy skrzypu polnego. Do nawożenia sprawdzą się również fusy z herbaty, które zwiększą zdolność rośliny do magazynowania wody. Można dodawać je do ziemi podczas przesadzania paprotek. Z kolei ułożone na dnie doniczki torebki z herbaty zadziałają jak drenaż i pochłoną nadmiar wody.
- Mleko z wodą - mleko poprawia koloryt liści roślin, więc jeśli chcemy, by liście naszej paprotki stały się soczyście zielone, raz na miesiąc podlejmy ją mlekiem rozcieńczonym z wodą. Dodatkowo mleko sprawi, że liście nie będą opadały ani żółkły.
