Spis treści:
- Choroby grzybiczne paproci
- Choroby fizjologiczne paproci
- Szkodniki paproci
- Jak uratować chorą paprotkę i minimalizować ryzyko chorób?
Paprotki nie bez powodu są jednymi z najczęściej wybieranych roślin do mieszkań. Ich charakterystyczne liście, przywodzące na myśl koronkowe wzory, dodają wnętrzom subtelnej elegancji. Wygląd to jednak nie wszystko: oprócz funkcji dekoracyjnej, rośliny te mają także zdolność oczyszczania powietrza, a więc wspierają zdrowy mikroklimat w naszych domach. Wreszcie, paprotki nie wymagają intensywnej pielęgnacji. Wystarczy zapewnić im odpowiednią wilgotność powietrza i lekko nasłonecznione stanowisko, aby mogły rosnąć.
Mimo że paprotki są dość odporne, zdarza się, że zaczynają chorować. Im wcześniej dostrzeżemy wówczas problem i szybciej zareagujemy, tym większe są szanse na uratowanie naszej rośliny. Co powinno nas zaniepokoić?
Choroby grzybiczne paproci
Jednym z najczęstszych problemów są choroby grzybiczne. To choćby plamistość liści, która objawia się brązowymi lub czarnymi plamami. Plamy stopniowo się powiększają i osłabiają całą roślinę. Aby zwalczyć tę chorobę, należy usunąć zakażone liście, a następnie spryskać paprotkę środkiem grzybobójczym. Częstą przypadłością paproci jest również tzw. fytoftoroza, atakująca korzenie i nasadę łodygi rośliny. Ta zaczyna wówczas więdnąć, a ratunkiem zwykle okazuje się przesadzenie paprotki do świeżego podłoża.
Innym kłopotem pozostaje szara pleśń. Trudno jej nie zauważyć – to charakterystyczny szary nalot na liściach, będący wynikiem nadmiernej wilgoci i słabej cyrkulacji powietrza wokół rośliny. Tutaj z kolei w pierwszej kolejności warto poprawić warunki, w których znajduje się paprotka, czyli po prostu zapewnić jej lepszą wentylację i ograniczyć podlewanie. Jeśli to nie pomoże i infekcja wciąż będzie postępować, konieczne będzie zastosowanie specjalistycznych preparatów ochronnych.
Choroby fizjologiczne paproci
Paprotki są niezwykle wrażliwe na zmiany warunków otoczenia. Kluczową kwestią jest zatem dokładne kontrolowanie poziomu wilgotności podłoża oraz unikanie sytuacji, w której korzenie stale są zanurzone w wodzie. Jeśli o tym zapomnimy, wystąpić może żółknięcie liści, skutkujące utratą zdrowego wyglądu.
Prawidłowa wilgotność podłoża to jednak nie wszystko. Równie ważna pozostaje wilgotność powietrza, która nie może być zbyt niska. Dlaczego? Ponieważ paprotki uwielbiają wilgotne środowisko, a kluczem do ich zdrowia jest odpowiednia cyrkulacja. Jeśli zauważymy, że roślina zaczyna wyglądać na osłabioną, upewnijmy się, że nie stoi zbyt blisko grzejnika lub kaloryfera bądź też w przeciągu.
Szkodniki paproci
Paprotki, podobnie jak inne rośliny doniczkowe, bywają atakowane przez szkodniki, zwłaszcza przędziorki. To małe roztocza, które tworzą delikatną pajęczynkę na spodzie liści, a następnie żywią się sokami rośliny i osłabiają ją. Jak się ich pozbyć? Zacząć warto od ekologicznych metod i przecierać liście wodą z dodatkiem mydła potasowego. Jeśli to nie pomoże, należy sięgnąć po specjalistyczne preparaty. Innym zagrożeniem są wciornastki. Te owady z kolei pozostawiają srebrzyste ślady na liściach, a walka z nimi wymaga zastosowania preparatów owadobójczych.
Jak uratować chorą paprotkę i minimalizować ryzyko chorób?
Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia chorób paprotek, należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach pielęgnacji. To przede wszystkim regularne zraszanie liści, unikanie przelania i zapewnienie im odpowiedniego stanowiska. Paprotki uwielbiają stałe warunki, unikajmy więc częstego przestawiania ich z miejsca na miejsce.
Kiedy natomiast zauważymy, że paprotka zaczyna chorować, dokładnie przyjrzyjmy się roślinie i zidentyfikujmy problem. Następnie usuńmy wszystkie uszkodzone liście, zmieńmy podłoże (jeśli jest zbyt wilgotne) i zastosujmy odpowiednie preparaty ochronne.
Choć paprotki to dość wdzięczne rośliny, zmagają się z różnymi problemami. Właściwa pielęgnacja, a w razie konieczności szybka reakcja, mogą nie tylko uratować chorą roślinę, ale także przywrócić jej dawny blask.
Źródło: deccoria.pl
