Spis treści:
- Kiedy najlepiej rozmnażać rośliny domowe - pora roku ma znaczenie
- Do rozmnażania nie potrzebujesz ukorzeniacza
Kiedy najlepiej rozmnażać rośliny domowe - pora roku ma znaczenie
Rozmnażanie roślin domowych wbrew pozorom również wiąże się z porami roku. Okazów hodowanych w doniczkach w naszych mieszkaniach również bowiem dotyczy pojęcie zimowania. Przed tym okresem nasze uprawy muszą zdążyć się dobrze ukorzenić i rozwinąć na tyle, żeby przetrwać czas poza wegetacyjny. Dlatego rośliny domowe najlepiej rozmnażać wiosną lub latem, nie później jednak niż do połowy września. Wiosną możemy to zrobić przy okazji przesadzania okazów do większych doniczek, latem zaś podczas skracania zbyt wybujałych pędów lub zagęszczania roślin. Oba terminy dają pewność, że nasza domowa dżungla powiększy się, nie ponosząc przy tym większych szkód.
Nie tylko pora roku ma znaczenie podczas pobierania sadzonek. W rozmnażaniu roślin domowych ważne jest to, by nie robić tego w trakcie kwitnienia. W tym czasie roślina skupiona jest na dostarczaniu składników odżywczych kwiatom, pobieranie sadzonek ją obciąży, co utrudni rozmnażanie i zaszkodzi roślinie matce. Najlepiej pobierać sadzonki dzień lub dwa po podlaniu ze zdrowych i pozbawionych szkodników egzemplarzy. Podczas wiosennego rozmnażania roślin domowych najlepiej robić to w trakcje przesadzania, a nie po. Zabieg przenoszenia do innego pojemnika stresuje roślinę, przez co pobrane z niej potem sadzonki będą się dłużej ukorzeniały.
Najlepsze sposoby na rozmnażanie roślin doniczkowych
Sposobów na rozmnażanie roślin doniczkowych jest multum. Niektóre z nich można dzielić na kilka sposobów, inne wymagają zastosowania jednej i konkretnej metody. Lato to czas, kiedy moment przesadzania jest już za nami, ale wciąż jeszcze możemy powiększyć naszą kolekcję zieleni, nie wydając na to ani grosza. Najlepsze sposoby na rozmnażanie roślin doniczkowych to:
- Podział sadzonek
To jeden z najprostszych sposobów rozmnażania roślin doniczkowych. Najlepiej wykonać go wiosną, podczas przesadzania. Polega on na podzieleniu wyjętej z doniczki rośliny wraz z bryłą korzeniową na dwie lub więcej części i posadzenie ich w oddzielnych pojemnikach. Dotyczy to roślin wielopędowych, takich jak skrzydłokwiat, paproć czy kalatea. W ten sposób nie tylko rozmnażamy rośliny, ale odmładzamy też roślinę mateczną.
- Rozmnażanie przez odrosty
Niektóre rośliny wytwarzają na specjalnych pędach swoje własne sadzonki. Znamy tę sytuację z wąsów u truskawek. Kiedy taka mała sadzonka wyrastająca na pędzie z rośliny matecznej ma już korzenie, można ją po prostu obciąć i wsadzić najpierw do wody, a potem do doniczki. Rozmnażanie przez odrosty dotyczy również korzeni, które wytwarzają pędy korzeniowe. W pewnym momencie wyrastają z nich nowe rośliny. Trzeba je wtedy oddzielić od macierzystego korzenia i przesadzić do innej doniczki. Dotyczy to sansewierii, pieniążka, zielistki, agawy, aloesu czy opuncji.
- Rozmnażanie przez rozłogi
Niektóre rośliny w poszukiwaniu lepszych warunków wypuszczają długie, często kilkumetrowe rozłogi. Można je pociąć na kawałki tak, aby każdy fragment zawierał oczko, które jest uśpionym pąkiem. Uzyskane w ten sposób sadzonki zielne ukorzeniamy w wodzie, przy czym najlepiej podzielić rozłogi tak, by w wodzie zanurzone były dwa uśpione pąki.
- Rozmnażanie przez sadzonki zielne
To popularna metoda, polegająca na obcinaniu zbyt długich pędów rośliny i ich ukorzenianiu w wodzie lub bezpośrednio w podłożu. Sadzonki zielne ucinamy w tym miejscu pędu, który jest stabilny i zanim zaczniemy ją ukorzeniać, czekamy, aż z ran przestaną lecieć soki.
- Rozmnażanie roślin doniczkowych z liści
Pojedynczy liść to również rodzaj sadzonki zielnej, ale nie każdą roślinę da się z niego ukorzenić. Uda się to w przypadku grubosza, begonii, zamiokulkasa, wężownicę czy fiołka afrykańskiego. Ta metoda jest dość drastyczna, wymaga uszkodzenia liści przez nacięcie lub pocięcie ich na kawałki. Tu również trzeba poczekać, aż rana przestanie puszczać soki. Fragmenty rośliny kładziemy na podłożu lub w nie wtykamy, w zależności od rodzaju. W miejscach nacięć sadzonki zaczną wypuszczać korzenie.
Do rozmnażania nie potrzebujesz ukorzeniacza
Rozmnażanie roślin nie jest skomplikowane i nie potrzeba tu używania żadnych kupnych ukorzeniaczy. Wystarczy trzymać się kilki prostych zasad:
- w przypadku pobierania sadzonek zielonych wierzchołkowych, pędowych lub z liści, ukorzenianie zaczynamy, kiedy rany po cięciu już wyschną. W innym przypadku może dojść do zakażenia i gnicia;
- sadzonki zielne roślin o grubszych pędach, takich jak epipremnum, filodendron czy monstera ukorzeniamy w wodzie. Ukorzenianie w podłożu dotyczy natomiast roślin o cieńszych łodygach i pędach, takich jak geranium, ginura czy begonia;
- odrosty korzeniowe odcinamy od macierzystej rośliny, kiedy osiągną co najmniej 1/3 jej wysokości. Staramy się odciąć jej korzenie jak najbliżej rośliny matczynej. Takie sadzonki mają już korzenie, nie potrzebują więc ukorzeniania w wodzie;
- sadzonki z naciętych liści po prostu kładziemy na podłożu, nie należy ich przysypywać ziemią;
- pobierając sadzonki zielne łodygowe, pędowe lub z odrostów zawsze lepiej uciąć je tak, by zachowały kilka segmentów rośliny;
- aby przyspieszyć ukorzenianie, możesz sadzonkę włożyć do wody z aspiryną (pół tabletki na pół szklanki wody), z octem jabłkowym (pół łyżeczki octu na dwie szklanki wody) lub z miodem (łyżeczka miodu na szklankę wody). To naturalne ukorzeniacze, które przy okazji zapobiegną gniciu sadzonek, co jest częstym problemem przy rozmnażaniu roślin.
W procesie rozmnażania roślin ważna jest jedna zasada: im szybciej sadzonki się ukorzenią, tym lepiej. Zapewnij im więc optymalne warunki: postaw w ciepłym i jasnym, ale nie całkowicie nasłonecznionym miejscu i codziennie obserwuj, czy wypuściły już korzenie.
Źródło: deccoria.pl
