Spis treści:
- Róża pustyni (adenium) – niezwykły sukulent
- Uprawa róży pustyni
- Co zrobić, żeby róża pustyni zakwitła?
Róża pustyni (adenium) – niezwykły sukulent
Róża pustyni ( Adenium obesum) jest jednym z najciekawszych sukulentów, które możemy uprawiać w domu. Pochodząca z Afryki i Półwyspu Arabskiego roślina wygląda nietypowo – najbardziej wyróżnia się jej zgrubiały, zdrewniały i często mocno poskręcany pęd. Jest to kaudeks, specjalnie wykształcony organ, który ma służyć do magazynowania wody. Szczególna budowa adenium to efekt przystosowania do trudnych, pustynnych warunków. Co ciekawe, roślina ta może rosnąć bez wody nawet przez kilka miesięcy! Pękata łodyga sprawia, że róża pustyni wygląda niczym niewielkie drzewko – miniaturowy baobab.
Sukulent ten, choć nazywany jest różą, botanicznie nie ma z tym gatunkiem nic wspólnego. Romantyczne określenie wskazuje wyłącznie urodę kwiatów adenium. Pojawiają się na pędach wiosną lub wczesnym latem, aby utrzymać się na nich nawet do pierwszych dni jesieni (zwykle od kwietnia do września). Róża pustyni wygląda atrakcyjnie przez wiele miesięcy w roku. Jej piękne kwiaty są pięciopłatkowe i dość okazałe – mogą mieć średnicę od 5 do 12 cm. Zgromadzone są w pęczkach, przypominają nieco kwiaty azalii i mogą występować w różnych kolorach. W zależności od odmiany adenium może być białe, różowe, czerwone lub nawet różnobarwne.
Ozdobą róży pustyni są nie tylko zjawiskowe kwiaty i charakterystyczny dla tego gatunku pęd, ale również intensywnie zielone, jajowate liście. Mają one skórzastą fakturę, są błyszczące i mięsiste. Ogromną zaletą adenium jest również możliwość formowania go jak drzewka bonsai, dzięki czemu staje się najpiękniejszą dekoracją. Ten efektowny sukulent o wolnym tempie wzrostu doda charakteru każdemu wnętrzu, niezależnie od stylu, w jakim jest utrzymane. Na dodatek róża pustyni jest na tyle wytrzymała i łatwa w uprawie, że może zdobić mieszkanie przez długie lata. W naturze ta piękna roślina może mieć 3 m wysokości, w warunkach domowych osiąga zazwyczaj nie więcej niż 150 cm.
Uprawa róży pustyni
Adenium to idealna roślina dla zapominalskich, ponieważ nie wymaga częstego podlewania. Nadmiar wody może jej nawet zaszkodzić, dlatego warto oszczędnie ją nawadniać. Uprawa róży pustyni w doniczce nie jest szczególnie wymagająca, więc poradzą z nią sobie nawet mało doświadczeni miłośnicy kwiatów domowych. Jeśli jednak zależy nam na zdrowiu rośliny i jej bujnym kwitnieniu, musimy pamiętać o kilku podstawowych zasadach pielęgnacji. Jak powinna wyglądać uprawa róży pustyni? Oto praktyczne wskazówki:
- Ziemia – róża pustyni, podobnie jak inne sukulenty, najlepiej czuje się w lekkim i przepuszczalnym podłożu. Możemy zdecydować się na mieszankę podłoża specjalnie do kaktusów i piasku (proporcja 3:1). Na dnie donicy musi znaleźć się warstwa drenażu, która będzie chronić korzenie przed zastojami wody. Nie możemy również zapominać, że wybrany pojemnik powinien mieć otwory odpływowe;
- Stanowisko – adenium to roślina pochodząca z gorącego klimatu, dlatego potrzebuje słonecznego, ciepłego stanowiska, aby zdrowo się rozwijać. Świetnie sprawdzą się południowe parapety, trzeba jednak chronić roślinę przed nadmierną ekspozycją na słońce latem. W dni, gdy promienie są silne i palące, schowajmy różę pustyni za firanką. Latem przy sprzyjającej pogodzie donicę z rośliną możemy wystawiać na kilka godzin na taras lub balkon. Miejsce powinno być zadaszone i zaciszne;
- Podlewanie – roślina ta należy do sukulentów, więc nie potrzebuje dużo wody. Powinniśmy ją podlewać wtedy, gdy ziemia w doniczce wyschnie. Wyjątkiem jest okres kwitnienia. Wtedy nie powinniśmy doprowadzać do całkowitego wysuszenia ziemi w doniczce, ponieważ adenium potrzebuje wody do wypuszczania kolejnych pąków. Równocześnie musimy pamiętać, że młode rośliny, które intensywnie rosną, trzeba podlewać nieco częściej niż wieloletnie egzemplarze. Starsze róże pustyni mają na tyle pękatą łodygę, że są w stanie zgromadzić spore zapasy wody, małe okazy jeszcze takiej zdolności nie mają, więc nie możemy nadmiernie ich przesuszyć;
- Nawożenie – w sezonie wegetacyjnym różę pustyni możemy zasilać w składniki odżywcze. Warto zacząć jeszcze przed kwitnieniem, w marcu, stosując specjalne nawozy dla sukulentów. Dokarmianie kończymy w sierpniu;
- Przycinanie – róże pustyni można przycinać co 2 lata, aby nadać jej oczekiwany pokrój i pobudzić do bujnego kwitnienia. Najlepszym terminem jest wczesna wiosna, gdy roślina przerywa okres spoczynku i na nowo rozpoczyna wzrost. Zanim jednak zabierzemy się do pracy, koniecznie załóżmy rękawiczki – sok znajdujący się w tkankach róży pustyni jest toksyczny;
- Przesadzanie – adenium rośnie wolno, więc nie wymaga częstego przesadzania. Zabieg okaże się konieczny dopiero wtedy, gdy korzenie zaczną przerastać przez otwory odpływowe w pojemniku. Młode rośliny warto uprawiać w głębokich, starsze zaś w szerokich i płaskich donicach;
- Zimowanie – uprawiając adenium, nie można zapominać, że w okresie jesienno-zimowym przechodzi ono w okres spoczynku. Nie powinniśmy zakłócać tego procesu, jeśli zależy nam na zdrowiu rośliny i jej bujnym kwitnieniu. Dlatego podczas zimowania różę pustyni rzadziej podlewamy i już nie nawozimy. Donicę ustawiamy w widnym pomieszczeniu, w którym panuje temperatura 12-15°C.
Co zrobić, żeby róża pustyni zakwitła?
Uprawiana w domu róża pustyni rzadko stwarza problemy, ale może się zdarzyć, że nie chce zakwitnąć. Najczęściej wynika to z błędów w pielęgnacji, przede wszystkim nadmiernego podlewania. Jeśli chcemy, aby adenium wypuściło pąki, musimy podlewać je rzadziej. Brak kwiatów może być również wynikiem niedoboru słońca. Róża pustyni nie zakwitnie, jeśli będzie stała w całkowitym cieniu. Ważne jest także regularne przycinanie jej pędów, które stymuluje roślinę do zawiązywania pąków. Nie zapominajmy też o zapewnieniu adenium okresu spoczynku.
Źródło: deccoria.pl
