Spis treści:
- Pachystachys lutea – roślina z Peru
- Jak uprawiać pachystachysa żółtego?
- Pachystachys – okres spoczynku
Pachystachys lutea – roślina z Peru
Pachystachys lutea, nazywany też pachystachysem żółtym, to interesująca roślina, która w naszym klimacie jest uprawiana jako doniczkowa. Choć nie należy do najpopularniejszych, z pewnością przyciągnie uwagę każdego miłośnika roślin. Pochodzi z Peru, gdzie przybiera postać luźnego i słabo rozgałęzionego półkrzewu. W naturze osiąga około 1 m wysokości, natomiast w warunkach domowych uzyskuje około 40-60 cm wysokości. Pędy rośliny początkowo są zielone, po czym drewnieją od dołu. Są one pokryte intensywnie zielonymi, owalnymi i ostro zakończonymi liśćmi z wyraźnie widocznym unerwieniem.
Największym atutem pachystachysa są bardzo dekoracyjne i pięknie wybarwione kwiatostany w kształcie kłosów, które mogą osiągać do 15 cm długości. Pojawiają się one na wierzchołkach pędów w okresie od kwietnia do października (w odpowiednich warunkach mogą utrzymywać się na roślinie przez cały rok). Ozdobą kwiatostanów są intensywnie żółte przykwiatki. Kwiaty właściwe są małe, niepozorne, białe i rurkowate, wyrastają spośród przylistków później i więdną już po 2-3 dniach. Co ciekawe, pachystachys lutea znany jest także pod nazwami złota świeca (Golden Candle), roślina krewetkowa (Shrimp plant) oraz lizak (Lollipop).
Jak uprawiać pachystachysa żółtego?
Z racji swojego pochodzenia pachystachys żółty należy do roślin wymagających, dlatego kluczowe jest zapewnienie odpowiednich warunków uprawowych. Jak dbać o roślinę, aby zachwycała swoim kwitnieniem przez cały rok?
- Stanowisko – dla pachystachysa żółtego należy przeznaczyć miejsce dobrze oświetlone, ale nie może ono być narażone na bezpośrednie promienie słoneczne. Optymalna temperatura dla rośliny to 18-24 st. C. W okresie letnim doniczkę można wystawiać na zewnątrz (np. na balkon lub taras), osłaniając roślinę przed mocnym słońcem.
- Ziemia – podłoże dla pachystachysa żółtego powinno być żyzne i przepuszczalne, o odczynie od kwaśnego do lekko kwaśnego (pH 5-6). Najlepiej czuje się w ziemi do roślin kwasolubnych. Jeśli odczyn gleby jest wysoki, roślina nie jest w stanie pobierać z niej minerałów, co może doprowadzić do żółknięcia i opadania liści.
- Podlewanie – pachystachys żółty wymaga stale lekko wilgotnego podłoża, dlatego latem wymaga regularnego, ale umiarkowanego podlewania (zbyt mokre podłoże może doprowadzić do gnicia korzeni). Do nawadniania najlepsza będzie woda letnia. Poza tym roślina lubi dużą wilgotność powietrza, szczególnie w okresie grzewczym, gdy powietrze w pomieszczeniu jest suche. Natomiast nie powinno się jej zraszać. W celu podniesienia wilgotności powietrza doniczkę z rośliną warto postawić na podstawce wypełnionej kamykami i woda. Dobrym pomysłem jest też użycie nawilżacza powietrza. Należy pamiętać, że suche powietrze jest powodem zasychania pędów i opadania kwiatów.
- Nawożenie – w okresie wegetacyjnym, czyli od marca do października, roślinę należy dokarmiać wieloskładnikowymi nawozami dla roślin kwitnących, dzięki czemu jej kwitnienie będzie długie i obfite. Nawożenie przeprowadzamy raz na 2 tygodnie.
- Przesadzanie – pachystachys lutea wymaga corocznego przesadzania. Robimy to wiosną, gdy roślina wznowi wegetację. Doniczka powinna być wypełniona ziemią żyzną, przepuszczalną i bogatą w składniki odżywcze. Na dno pojemnika wsypujemy warstwę drenażu (np. w postaci keramzytu), która sprawia, że woda jest lepiej odprowadzana z doniczki.
- Przycinanie – w czasie przesadzania roślinę warto też przyciąć, skracając jej pędy o około 1/3 długości. Taki zabieg jest niezbędny nie tylko do zachowania ładnego pokroju, ale również pobudza pachystachysa żółtego do lepszego rozkrzewiania się. W tym okresie warto również usunąć wszystkie pędy suche, chore lub uszkodzone. Przycinanie można również przeprowadzić po przekwitnięciu.
- Rozmnażanie – fragmenty roślin pozyskane podczas ich przycinania doskonale nadają się do rozmnażania. Poszczególne sadzonki powinny mieć 8-10 cm długości. Najniższe liście należy usunąć, a następnie ukorzenić fragmenty roślin w wodzie lub wilgotnym podłożu. Gdy zaczną wypuszczać młode liście i pędy, przesadzamy je do większych doniczek, po czym przycinamy nad 2-3 parą liści. Pomoże to roślinom lepiej się rozkrzewić.
- Choroby i szkodniki – odpowiednio zadbana roślina rzadko pada ofiarą chorób i szkodników. Mimo to może cierpieć na różne dolegliwości wynikające z niewłaściwej pielęgnacji. Blade liście pachystachysa żółtego świadczą o niedoborze składników odżywczych, z kolei opadanie kwiatów jest wynikiem zbyt niskiej wilgotności powietrza. Ponadto w takich warunkach roślina może zostać zaatakowana przez przędziorki.
Pachystachys – okres spoczynku
Gdy okres wegetacyjny dobiega końca, a pachystachys żółty przekwita, należy mu zapewnić okres spoczynku. W tym okresie zaprzestajemy nawożenia i ograniczamy podlewanie, dbając o to, aby ziemia w doniczce całkowicie nie przeschła, inaczej roślina zacznie więdnąć i zrzucać liście. Temperatura w pomieszczeniu powinna wynosić 18-20 st. C. Warto pamiętać, że zbyt niska temperatura może całkowicie zatrzymać wzrost pachystachysa żółtego. Należy mu zapewnić miejsce jasne, ale z dala od kaloryferów i innych źródeł ciepła. Obok rośliny warto ustawić nawilżacz powietrza lub umieścić doniczkę na tacy z mokrymi kamykami. Dodatkowo liście pachystachysa należy regularnie czyścić z kurzu, gdyż ogranicza on dostęp do światła i utrudnia fotosyntezę.
Źródło: deccoria.pl
