Spis treści:
- Sukulenty i kaktusy
- Nawilżanie kwiatów w okresie grzewczym
- Nawilżanie powietrza dla kwiatów - jak to zrobić?
- Kaloryferowe pewniaki. Jakie kwiaty doniczkowe lubią ciepło?
Zazwyczaj, kiedy rozpoczyna się sezon grzewczy, nasze kwiaty mogą reagować zasychaniem końcówek i żółknięciem liści. Takie zjawisko wynika z nagłej zmiany warunków, w jakim przebywają rośliny. Szybka zmiana wilgotności powietrza czy mniejsza dawka światła słonecznego dla większości gatunków roślin doniczkowych stanowi ogromny szok. Na szczęście istnieją kwiaty doniczkowe, które lubią ciepło. Poznajmy je.
Sukulenty i kaktusy
Istnieją gatunki, które przetrwają niedogodne warunki, dobrze zniosą suche powietrze i nie będą wymagały zraszania. Są wyposażone przez naturę w odpowiednie mechanizmy zabezpieczające:
- zgrubiała skórka na liściach oraz zmniejszona ilość aparatów szparkowych pozwalają im ograniczyć straty,
- specjalnie zbudowane tkanki pędowe i liściowe umożliwiają jej magazynowanie wody,
- dodatkowy zapas wody może zostać zgromadzony również w zgrubiałych korzonkach.
Do grupy sukulentów zaliczamy:
- różne gatunki gruboszy,
- kalanchoe,
- agawy,
- gasterie,
- noline.
Kaktusy również przypisywane są do grupy sukulentów. Jednak wbrew pozorom one boją się kaloryferów najbardziej! To rośliny, które zimowy okres spoczynku powinny przechodzić w temperaturze poniżej 10 st.C. W domu możemy pozostawić tylko kaktusy epifityczne, do których należy epifyllum o zwisających pędach oraz szlumbergera, zwana grudnikiem. Pozostałe gatunki warto przenieść w chłodne miejsce lub wystawić na balkon.
Nawilżanie kwiatów w okresie grzewczym
Jeżeli jednak mamy w domu gatunki wrażliwe na działanie kaloryfera, warto jak najbardziej ograniczać i łagodzić niekorzystne skutki działania grzejnika. Wielu roślinom pomaga zraszanie wodą o temperaturze pokojowej. Pamiętajmy jednak, aby nie spryskiwać płatków kwiatów oraz gatunków takich jak: fiołki afrykańskie i syningie.
Nawilżanie powietrza dla kwiatów - jak to zrobić?
Warto również zwiększyć wilgotność powietrza poprzez zamontowanie nawilżaczy (ewentualnie, można kłaść na kaloryferze mokry ręcznik). Ustawiając rośliny w płaskim naczyniu z wysypaną na dnie warstwą kamyczków i odrobiną wody, zwiększymy powierzchnię parowania. Na mocno nagrzany parapet należy położyć korkowe lub tekturowe podkładki, które będą stanowiły izolację dla doniczek.
Kaloryferowe pewniaki. Jakie kwiaty doniczkowe lubią ciepło?
Czasami natura może nas zaskoczyć i gatunki, które z pozoru wydają się słabe i kruche, mogą okazać się prawdziwymi „twardzielami” w kontakcie z kaloryferem. Przykład stanowią tutaj:
- fiołek afrykański (jego liście chronione są przed wysychaniem przez kutner, czyli gęste włoski),
- aspidistra — nazywana żelaznym liściem (to roślina, która przetrwa wszystko, z wyjątkiem nadmiernego podlewania).
Inne kwiaty, które można stawiać przy kaloryferze, to:
- Agawa (Agava)
- Aloes (Aloe) to sukulent, wytrzymały na brak wody, roślina w sam raz dla zapracowanych i wiecznie zabieganych.
- Ananas (Ananas comosus)
- Aspidistra (Aspidistra elatior)
- Bilbergia (Billbergia nutans), jedna z najbardziej wytrzymałych roślin domowych, dobrze znosi niską wilgotność powietrza.
- Echmea(Aechmea), to epifit (w naturze rośnie na drzewach), dobrze znosi zimowe warunki w mieszkaniu, jeśli ma wilgotne podłoże.
- Eonium (Aeonium). Gruba skórka na liściach chroni je przed złym wpływem suchego powietrza.
- Eszeweria (Echeveria), potrafi długo wytrzymać bez podlewania; jej kwiaty są piękną jesienno-zimową ozdobą.
- Fiołek afrykański (Saintpaulia), przed utratą wody chroni go kutner, czyli gęste włoski na liściach.
- Gasteria (Gasteria), sukulent, dobrze znosi suszę.
- Grubosz (Crassula), sukulent; nadmiar wilgoci spowoduje opadanie liści.
- Haworsja (Haworthia), sukulent o mięsistych liściach tworzących rozetę — nie dość, że nie przeszkadza mu ciepło i przesuszone powietrze, to jeszcze kwitnie na przełomie lutego i marca.
- Juka (Yucca), kserofit (roślina z suchych, półpustynnych terenów) z liśćmi pokrytymi grubą skórką i warstwą woskowego nalotu, który chroni przed parowaniem wody.
- Kalanchoe (Kalanchoe), sukulent, najlepiej podlewać go wtedy, gdy podłoże jest przeschnięte (mniej więcej raz w tygodniu).
- Kluzja (Clusia), najlepiej rośnie w temperaturze ponad 20 st. C.
- Nolina (Nolina), pochodzi z pustyni, gromadzi wodę w grubym pniu.
- Pandan (Pandanus)
- Rozchodnik Morgana (S. morganianum)
- Sansewieria (Sansevieria), występuje w różnych barwnych odmianach. Nie choruje nawet w bliskim sąsiedztwie kaloryfera.
- Skrytokwiat (Cryptanthus)
- Szlumbergera (Schlumbergera)
- Starzec (Senecio herreianus i S. rowleyanus)
- Wilczomlecz (Euphorbia) - gatunki sukulentowe, zimą podlewajmy go umiarkowanie, tak by nie zasuszyć bryły korzeniowej.
- Zamiokulkas (Zamioculcas), żelazna roślina wytrzymała na niedostatek wody, światła i wilgoci w powietrzu, odporna na szkodniki.
- Zielistka (Chlorophytum), gromadzi wodę w bulwach korzeniowych (zaschnięte końce liści świadczą o tym, że jednak jest jej za ciepło).
