Spis treści:
- Sansewieria – charakterystyka rośliny
- Jak dbać o sansewierię?
- Dlaczego sansewieria ma wiotkie liście?
- Sposoby na suche końcówki sansewierii
- Sansewieria – dlaczego opadają liście?
- Czego nie lubi sansewieria?
Sansewieria – charakterystyka rośliny
Sansewieria jest gatunkiem tropikalnym – wieloletnim sukulentem z rodziny agaw. Prezentuje grube, podłużne i ciemnozielone liście, które dodatkowo wyróżniają się wzorzystym ubarwieniem. Wygląd przypominający szable sprawia, że roślina jest doskonałym wyborem do nowoczesnych i współczesnych wnętrz.
Charakterystyka sansewierii dojrzałej obejmuje również kwiaty podobne do lilii, mające biały, kremowy lub zielonkawy kolor. Roślina jest odporna na przesuszenie, ponieważ może wytrzymać kilka miesięcy bez wody, którą magazynuje w mięsistych liściach. Dlatego zimą nie należy jej obficie podlewać.
Najbardziej popularnym gatunkiem jest sansewieria gwinejska, choć coraz chętniej uprawianą odmianą jest również sansewieria cylindryczna. Niektóre okazy dorastają do 1,5 m, ale można znaleźć także formy karłowe, nieprzekraczające 30–40 cm.
Jak dbać o sansewierię?
Roślina najlepiej czuje się na słonecznym lub lekko zacienionym stanowisku, w temperaturze pokojowej. Zimą minimalna wartość dla tego gatunku wynosi 10 o C. Sansewierie pochodzą z jałowych pustyń Afryki Zachodniej, dlatego nie wymagają dużo wody, zwłaszcza w chłodnych miesiącach – wystarczy nawadniać ją raz na 4 tygodnie. Wiosną i latem tolerują umiarkowane podlewanie co 2 tygodnie, jednak należy uważać, by nie nalewać wody do środka rozety liściowej, gdyż spowoduje to jej gnicie. Pomiędzy podlewaniami warto pozwolić przeschnąć górnej warstwie ziemi w doniczce.
Sansewierie najlepiej radzą sobie w ziemi do sukulentów i kaktusów, połączonej w stosunku 1:1 z podłożem dla roślin doniczkowych. Gdy mieszanka jest ciężka, dodaje się do niej garść perlitu lub keramzytu – wtedy roślina łatwiej usuwa nadmiar wody.
Sansewierię można nawozić od wiosny do jesieni, stosując raz w miesiącu preparat do roślin zielonych. Nie należy jej często przesadzać – ma liczne kłącza, ale lubi, kiedy korzenie są ściśnięte. Robi się to co 2–3 lata, a w przypadku wolno rosnących okazów co 4–5 lat. Liście rośliny oczyszcza się z kurzu wilgotną szmatką.
Rozmnażanie sansewierii odbywa się przez sadzonki w przypadku odmian o jednolitych liściach, natomiast gatunki z żółtymi obwódkami można rozmnażać jedynie przez podział. Wtedy roślinę dzieli się na kilka części, a uzyskane fragmenty sadzi w doniczkach po 2–3 dniach, gdy zagoją się uszkodzenia tkanek po cięciu.
Dlaczego sansewieria ma wiotkie liście?
Problemy w uprawie obejmują między innymi wiotczenie liści. Dzieje się tak, gdy sansewieria zostanie przelana lub zastosuje się wobec niej nadmierną ilość nawozu – wtedy liście stają się miękkie. Wówczas należy przesuszyć podłoże i zaprzestać nawożenia rośliny.
Przyczyną marszczenia się liści sansewierii może być również obecność szkodników, a w szczególności wełnowców. To białe owady, które mogą pojawić się na liściach po przelaniu, czego nie lubi sansewieria, lub być przyniesione z kwiatem ze sklepu. W ich zwalczaniu pomocne będą odpowiednie preparaty, choć przed ich zastosowaniem powinno się mechanicznie usunąć szkodniki.
Skuteczne może okazać się także użycie roztworu wody z dodatkiem mydła, płynu do naczyń lub alkoholu. W płynie należy zanurzyć patyczek higieniczny lub wacik i przecierać nim roślinę. Roztwór rozpuści woskową powłokę i pomoże w skutecznym usunięciu wełnowców.
Sposoby na suche końcówki sansewierii
Suche i zniekształcone liście sansewierii mogą być sygnałem, że umiera ona z powodu braku wody. Jeżeli podłoże mocno się przesuszy, trzeba roślinę obficie podlewać przez jakiś czas, aż liście wrócą do normy i przybiorą ładny kształt. Oczywiście nie należy jej przesadzać, natomiast warto uważać, by z kolei nie przelać wężownicy. Wtedy na liściach mogą pojawić się białe lub żółte plamy.
Kiedy liście schną, żółkną i brązowieją, to oznaka nie tylko suchego podłoża, ale także zbyt ciepłego pomieszczenia. Jeżeli temperatura w pokoju jest zbyt wysoka, należy przenieść sansewierię w chłodniejsze miejsce, mające około 18–20 st. C.
Sprawdzone sposoby na suche końcówki sansewierii to przede wszystkim zlikwidowanie uszkodzonych części liścia poprzez ich wycięcie. Usuwa się tylko zniszczone brzegi, ale nie wycina w całości, ponieważ przycinanie liści sansewierii spowoduje, że pędy więcej nie odrosną. Poza tym pozostaną brzydkie krawędzie, zabarwione na brązowo. Ponieważ roślina nie lubi zraszania, nie rozpylaj wody na suche końcówki sansewierii, tak jak się robi to w przypadku innych roślin doniczkowych.
Sansewieria – dlaczego opadają liście?
Jak dbać o sansewierię, kiedy gubi liście? Przyczyną tego stanu jest przede wszystkim przelanie podłoża, dlatego należy natychmiast przesadzić roślinę do nowego pojemnika, ze świeżą i przepuszczalną ziemią.
Dno doniczki powinno zawierać warstwę drenażową – jest ona niezbędna, kiedy przez przypadek zaaplikujemy sansewierii zbyt dużą dawkę wody. Wszystko zależy od kondycji liści, ale jeśli roślina stopniowo traci ładny wygląd, więdnie, a jej części zaczynają gnić, należy jak najszybciej reagować, by uratować cały okaz. Inną przyczyną opadania liści sansewierii może być jej przemarznięcie lub pojawienie się szkodników.
Czego nie lubi sansewieria?
Sansewieria nie toleruje zraszania. Nie należy także stosować nabłyszczacza do jej liści, ponieważ preparat często powoduje pojawienie się na nich brązowych lub rdzawych plam. To, czego nie lubi sansewieria, to przede wszystkim nadmiar wody. Po przelaniu na liściach również mogą pojawić się brązowobrunatne plamy, które zaczną gnić. Należy wtedy ograniczyć ilość wody, a nadgniłe liście wyciąć tuż przy kłączu.
Sansewieria, która latem stoi na okiennym parapecie w pełnym słońcu, jest narażona na poparzenia przez silne promienie słoneczne. Roślinie nie służy stykanie się z szybą. Nie tylko latem, kiedy szkło szybko się nagrzewa, ale także zimą – mróz może spowodować czernienie liści, które z czasem stają się wiotkie i miękkie.
Sansewierię zawsze należy odsunąć od okna i zapewnić jej temperaturę 15–18 st. C. Uszkodzone liście natychmiast usuwa się i wyrzuca. Roślina dobrze radzi sobie z niskim natężeniem światła, ale jego zbyt mała ilość powoduje słabsze wybarwianie się liści oraz zanikanie ozdobnych pasków i prążków.
