Spis treści:
- Storczyki – podstawy uprawy
- Jakie choroby atakują storczyki?
- Szkodniki storczyków
Storczyki – podstawy uprawy
Storczyki to wymagające rośliny. W zależności od rodzaju i gatunku mają różne preferencje względem temperatury.
- Najpopularniejszy, często uprawiany w domach Phalaenopsis jest ciepłolubny – idealne dla niego warunki to 23-27 st. C w dzień i 18-20 st. C w nocy.
- Storczyki przepadają za stanowiskami jasnymi, dobrze oświetlonymi.
- Istotnym czynnikiem warunkującym powodzenie upraw tych roślin jest wilgotność powietrza – powinna być możliwie wysoka, przy zachowaniu dobrej cyrkulacji powietrza.
- Ponieważ większość z nich to epifity rosnące na drzewach, bez kontaktu z glebą, w domu wypada zapewnić im podobne warunki. Najlepiej w roli podłoża sprawdzi się mieszanka kory sosnowej, łupin orzecha kokosowego, keramzytu i torfu.
- Chociaż orchidee lubią wodę, podlewamy je dopiero wtedy, kiedy podłoże całkiem przeschnie, po poprzednim nawadnianiu.
Jakie choroby atakują storczyki?
- Choroby fizjologiczne storczyków
Problemy ze storczykami wynikają często z niezachowania wskazanej rutyny pielęgnacyjnej. Nieprawidłowe, nadmierne podlewanie storczyków doprowadzić może do gnicia ich korzeni. Rozpoznać je można po żółknięciu oraz stopniowym marszczeniu i opadaniu liści.
Uważa się, że storczyki lepiej przesuszyć, niż przelać, warto jednak wiedzieć, że również zbytnie wysuszenie nie służy tym roślinom. Ich liście zaczynają tracić jędrność, a kwiaty opadają. Storczyki są bardzo kapryśne — gubienie pąków nie musi być jedynie efektem przesuszenia. Czasem powoduje je także zbyt niska temperatura powietrza czy ekspozycja na przeciąg. Stan choroby fizjologicznej jest odwracalny. Wystarczy ograniczyć oddziaływanie szkodliwego czynnika. Im szybciej wdrożymy „leczenie”, tym większe szanse na powodzenie i przywrócenie rośliny do prawidłowej kondycji.
- Choroby grzybowe storczyków
Zagrożeniem dla storczyków są choroby grzybowe.
- Duże spustoszenie wyrządzić może szara pleśń, atakująca najczęściej rośliny uprawiane na zbyt wilgotnym stanowisku. Rozpoznamy ją po brązowawych plamach z szarymi kropeczkami widocznych na płatkach kwiatów. W leczeniu stosujemy środki przeciwgrzybicze.
- Kolejną chorobą jest fuzarioza. Objawia się stopniowym ciemnieniem podstaw pędu storczyka. Na pojawiającej się czarnej zgniliźnie uwidaczniają się pomarańczowe plamki. Najstarsze liście żółkną i zamierają. Zainfekowanego okazu najlepiej się pozbyć. Rośliny stojące w jego sąsiedztwie dobrze profilaktycznie opryskać fungicydem.
- Dla urokliwych storczyków groźna jest także antraknoza. Podatne są na nią okazy, na których przeprowadzono cięcie lub przypadkiem oberwano im liście. Leczenie zaczynamy od usunięcia zainfekowanych fragmentów. Następnie wykonujemy oprysk. Nie dopuścimy do rozwoju choroby, jeśli narzędzia wykorzystywane do prac pielęgnacyjnych będą czyste i nie będą miały wcześniej kontaktu z innymi roślinami.
- Fytoftoroza dotyka korzeni roślin – na ich powierzchni pojawia się czarny nalot, który szybko posuwa się w górę. Choroba powoduje oklapnięcie, zżółknienie i obumieranie liści. Aby ustrzec się przed nią odpowiednio wcześniej, warto uprawiać orchidee w przezroczystych doniczkach. Kiedy zauważymy pierwsze objawy porażenia, zainfekowane części rośliny odcinamy, a cały okaz przesadzamy.
- Choroby bakteryjne storczyków
Są trudne do zwalczenia – nie uleczy się ich z użyciem oprysku. W ramach profilaktyki oraz działań doraźnych zaleca się stosowanie środków z zawartością miedzi.
Do chorób bakteryjnych należy mokra zgnilizna, która okazy z rodzaju Phalenopsis jest w stanie zabić w ciągu 2-3 dni. Porażone patogenem liście stają się wodniste i miękkie, wydzielają zapach zgnilizny. W przypadku wystąpienia choroby dotknięte nią części roślin usuwamy z użyciem sterylnego narzędzia. Ranę zasypujemy węglem drzewnym. Storczyki zaatakować może też bakteryjna plamistość liści, która objawia się jasnymi przebarwieniami na liściach.
- Choroby wirusowe storczyków
Nie istnieją skuteczne środki przeciwdziałania chorobom wirusowym. Zazwyczaj przenoszone są one przez wciornastki, dlatego dobrze jest zapobiegać pojawianiu się tych szkodników.
Szkodniki storczyków
- Szkodniki storczyków: Tarczniki
Żerują po spodniej stronie liści storczyków, gdzie kryją się pod tarczkami – chitynowymi pancerzami. Zwalcza się je ręcznie, zeskrobując je z roślin i przemywając porażone miejsca spirytusem. Dobrze działa też oprysk mieszanką dowolnego oleju jadalnego i płynu do mycia naczyń. Po kilku dniach od zastosowania takiej kuracji roślinę trzeba opłukać z zastosowanego preparatu.
- Szkodniki storczyków: Przędziorki
Przędziorki to pajęczaki, które wysysają sok z liści storczyka. W miejscu ich obecności na powierzchni rośliny dostrzec można srebrzyste, drobne pajęczynki. Doprowadzają one do pożółknięcia i opadania liści. Ponieważ pasożyty te nie przepadają za dużą wilgotnością, porażoną roślinę dokładnie myjemy w wodzie i zapewniamy jej podwyższoną wilgotność powietrza.
- Szkodniki storczyków: Wełnowce
Jednym z najczęściej występujących szkodników storczyków są wełnowce. Gromadzą się zazwyczaj w kątach liści. Wyglądem przypominają kępki waty. Doprowadzają do marnienia rośliny, pobierając jej soki. Domowym sposobem można się ich pozbyć, przecierając liście rośliny spirytusem lub polewając je płynem do mycia naczyń — po kilku chwilach detergent należy opłukać np. pod prysznicem. Skuteczniejsze działanie zapewniają jednak specjalne opryski.
- Szkodniki storczyków: Wciornastki
To niewielkie uskrzydlone, żarłoczne owady, które tak jak przędziorki, wysysają sok z liści roślin. W miejscach, gdzie występują, pojawiają się niewielkie pęcherzyki powietrza, które sprawiają, że na roślinie widoczne są srebrzysto połyskujące obszary. Aby je zwalczyć, roślinę traktujemy ciepłym prysznicem i stosujemy specjalny oprysk przeciw szkodnikom.
Autor: Redakcja Deccoria.pl
