
Pelargonia angielska wyróżnia się dużymi, efektownymi kwiatami i eleganckimi liśćmi. Jest popularną ozdobą balkonów, tarasów oraz jasnych wnętrz. Sprawdź, jakie stanowisko lubi, jak ją podlewać i co zrobić, aby długo i obficie kwitła.

Pelargonia angielska, określana również jako pelargonia wielkokwiatowa, tworzy okazałe kwiaty w wielu odcieniach bieli, różu, czerwieni i fioletu. W porównaniu z popularnymi pelargoniami rabatowymi jest zwykle bardziej wrażliwa na niekorzystne warunki pogodowe, dlatego wymaga staranniejszego doboru stanowiska. Doskonale prezentuje się w donicach, skrzynkach i na osłoniętych balkonach. Najlepiej kupować zdrowe egzemplarze o jędrnych liściach, bez plam i oznak obecności szkodników. Roślina potrzebuje miejsca jasnego, lecz nie zawsze dobrze znosi długotrwałe, palące słońce i intensywne opady. Odpowiednie warunki pomagają utrzymać dekoracyjny wygląd liści i sprzyjają zawiązywaniu kolejnych pąków.
Pelargonia angielska najlepiej rośnie w jasnym miejscu, osłoniętym od silnego wiatru i ulewnego deszczu. W okresie letnim można ustawić ją na balkonie lub tarasie, gdy minie ryzyko przymrozków. Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne i dobrze odprowadzać nadmiar wody. Roślinę podlewa się regularnie, gdy wierzchnia warstwa ziemi zaczyna przesychać. Nie należy jednak dopuszczać do stałego zalegania wody w osłonce, ponieważ może to prowadzić do gnicia korzeni. Podczas upałów trzeba częściej kontrolować wilgotność podłoża, a w chłodniejsze dni podlewać ostrożniej. Najlepiej kierować strumień wody na ziemię, unikając długotrwałego moczenia kwiatów.
W czasie intensywnego wzrostu i kwitnienia pelargonia potrzebuje regularnego dostarczania składników pokarmowych. Można stosować nawóz przeznaczony do pelargonii lub innych roślin kwitnących, przestrzegając dawek producenta. Nadmierne nawożenie nie jest korzystne i może zaszkodzić korzeniom. Warto systematycznie usuwać przekwitłe kwiatostany i zaschnięte liście, co poprawia wygląd rośliny oraz ułatwia kontrolę jej kondycji. Trzeba jednak robić to delikatnie, by nie uszkadzać młodych pąków. Jeśli roślina rozwija dużo liści, ale ma niewiele kwiatów, należy sprawdzić ilość światła, sposób nawożenia i stan korzeni.
Przyczyną słabego kwitnienia może być zbyt ciemne stanowisko, nadmierne nawożenie azotem, przesuszenie albo przelanie podłoża. Roślina może również reagować na gwałtowne zmiany temperatury i długotrwałe opady. Warto obejrzeć liście pod kątem mszyc, mączlików i innych szkodników. Pelargonia angielska nie jest odporna na mróz, dlatego przed nadejściem chłodów trzeba przenieść ją do jasnego, chłodnego pomieszczenia. Zimą ogranicza się podlewanie, a nawożenie zwykle wstrzymuje do czasu wznowienia wzrostu. Wiosną można przyciąć nadmiernie wydłużone pędy i stopniowo przyzwyczajać roślinę do warunków zewnętrznych. Prawidłowe zimowanie zwiększa szansę na ponowne kwitnienie w kolejnym sezonie.