Oman wielki (Inula helenium)

Endemicznym obszarem występowania omanu wielkiego jest Europa i Azji Środkowej. Oman wielki jest wysoką rośliną, która „wyciąga się” do słońca, osiągając niekiedy ponad dwa metry wysokości!

Łodyga rośliny jest gruba i pokryta drobnym, wełnistym meszkiem. Pokrój rośliny określany jest jako wzniesiony. Liście omanu wielkiego mają lancetowaty kształt, a ich wielkość jest proporcjonalnie duża wobec reszty. Pod ziemią tej astrowatej rośliny znajdują się bulwiaste kłącza, które były spożywane w starożytnym Rzymie w kandyzowanej postaci.

Dorodne kwiaty omanu wielkiego mają słoneczną, intensywnie żółtą barwę. Na kwiat składa się kilka koszyczków zebranych w tak zwaną wiechę (typ kwiatostanu) oraz cienkie, rureczkowate płatki kwiatowe. Kwitnienie omanu przypada na lipiec i sierpień.

Ciekawostka, łacińska nazwa omanu wielkiego, czyli Inula helenium, związana jest z legendą o pięknej Helenie Trojańskiej. Według podań roślina wyrosła z ziemi dzięki uronionym przez porwaną Helenę łez.

Ta ciekawa, wieloletnia roślina posiada kluczową dla niedoświadczonych ogrodników zaletę – nieduże wymagania środowiskowe. Oman wielki najlepiej czuje się w dość żyznej i wilgotnej glebie, warto zastosować tu mieszankę przeciętnej ziemi ogrodniczej z próchniczą oraz torfem.

Abyśmy mogli cieszyć się okazałymi kwiatami omanu wielkiego, wybierzmy dla niego dobrze oświetlone, słoneczne stanowisko. Roślina poradzi sobie co prawda w lekkim półcieniu, jednak dla zapewnienia obfitego kwitnienia warto postawić na dużą ilość światła.

Zabiegi pielęgnacyjne byliny nie wykraczają specjalnie poza podstawową opiekę ogrodniczą. Oman wielki jest rośliną mrozoodporną. Dobrze znosi również przejściowe susze. Jednak podczas przedłużających się upałów warto zadbać o częstsze podlewanie omanu.

Oman wielki możemy zarówno posadzić w swoim ogrodzie za pomocą sadzonek, jak i poprzez wysiew nasion. Pamiętajmy o zachowaniu odpowiedniej odległości podczas sadzenia, ponieważ oman wielki osiąga spore rozmiary i dotyczy to zarówno części nadziemnej, jak i podziemnej.

Kłącza rośliny są cenionym od lat surowcem leczniczym. Pozyskiwanie materiału roślinnego powinno odbywać się wczesną wiosną lub jesienią. Bulwy omanu wielkiego stosuje się do wytwarzania nalewek i syropów, które powstają ze świeżych zbiorów. Możemy również przygotować historyczny, rzymski rarytas, czyli kandyzowany korzeń omanu. Kłącza można suszyć – właśnie w takiej suszonej, a następnie sproszkowanej, formie są najczęściej spotykane w aptekach i sklepach zielarskich.

Oman wielki stosowany jest przy wielu dolegliwościach.

• W niestrawnościach żołądkowych polecane są nalewki i napary z kłącza oraz kwiatów;
• Można stosować go podczas antybiotykoterapii lub po prostu jako profilaktyczne wzbogacenie mikroflory jelitowej;
• Oman wielki pomoże w dolegliwościach górnych dróg oddechowych, w tym także chrypki.
• Roślina wspiera w walce z trądzikiem i innymi chorobami skóry.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 1-2m, 2-3m
• Pokrój: wzniesiony
• Termin kwitnienia: lipiec, sierpień
• Roślina ozdobna z: kwiaty