Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica)

Rdestowiec ostrokończysty to bylina z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), wywodząca się z krajów azjatyckich – Japonii, Tajwanu, Korei oraz północnych Chin. Roślina pojawiła się w Europie w pierwszej połowie XIX wieku, obecnie rośnie dziko także w Polsce. Ze względu na swoją ekspansywność należy do najwyższej, IV kategorii roślin inwazyjnych i w Polsce jego uprawa jest zakazana.

Jak przystało na gatunek inwazyjny, rdestowiec ostrokończysty bardzo szybko się rozrasta, wypierając inne rośliny rosnące w jego otoczeniu. Jest to zasługa podziemnego kłącza dorastającego do 5 metrów długości, które jest w stanie przebić się nawet przez betonowe mury i podłoża.

W przypadku części naziemnej rdestowca ostrokończystego wysokość jest nieco mniej imponująca. Łodygi rośliny osiągają do 2-3 metrów wysokości, przy czym na zimę opadają i na wiosnę wyrastają nowe.

Choć dzisiaj większość osób szuka rad, jak pozbyć się rdestowca ostrokończystego, to nie zawsze tak było. Roślinę sprowadzono do Europy ze względu na walory estetyczne: duże, jasnozielone liście o szerokoeliptycznym kształcie oraz białe, drobne kwiaty zebrane w wiechy. Ozdobą rośliny są również puste łodygi pokryte fioletowymi kropkami.

Bylina zachowuje się jak chwast i, podobnie jak chwast, ma niewybredne wymagania co do stanowiska i gleby. Lubi miejsca słoneczne, wilgotne i średnio wilgotne. Może rosnąć w glebie kamienistej i żwirowej, choć preferuje podłoża żyzne, zasobne w humus. Występuje na terenie całej Polski, tworząc rozległe skupiska przy drogach, rzekach, torach kolejowych oraz siedliskach znacznie zmienionych przez działalność człowieka.

Rdestowiec ostrokończysty wykazuje dużą odporność na występowanie chorób i szkodników. Bardzo rzadko może występować plamistość liści.

Mimo natury chwasta rdestowiec ostrokończysty ma wiele zalet. Dzięki swej ekspansywności doskonale sprawdza się w uprawach energetycznych. Z kolei zdolność rośliny do akumulacji metali ciężkich wykorzystuje się do oczyszczania skażonych gleb. Ponadto jest to roślina miododajna i lecznicza, stosowana m.in. w medycynie chińskiej i do produkcji suplementów.

Niestety mimo to gatunek nie nadaje się do uprawy przydomowej. Wystarczy już niewielki fragment kłącza, aby roślina ukorzeniła się i zaczęła szybko rozrastać. Ze względu na swoją ekspansywność rdestowiec ostrokończysty powoduje wiele szkód, m.in.:

• wypiera inne rośliny, co prowadzi do zubożenia gatunkowego flory;
• niszczy drogi, budynki, zapory przeciwpowodziowe;
• ogranicza widoczność i dostęp do zbiorników wodnych;
• przyczynia się do zmniejszenia populacji drobnych zwierząt zamieszkujących glebę;
• zajmuje pola uprawne, czym zagraża rolnictwu.

Ze względu na wyżej wymienione skutki sadzenie rdestowca ostrokończystego w ogrodzie jest zabronione. Mimo to roślina może niezaproszona wkroczyć na twoją posesję. Co możesz zrobić, aby nie dopuścić do zachwaszczenia ogrodu?

Małe sadzonki rdestowca ostrokończystego można usunąć, choć potrzeba do tego cierpliwości i trochę pracy. Jeśli po pierwszym skoszeniu roślina znów się pojawi, należy wycinać do skutku odrastające pędy i kłącza lub wykopać kawałek ziemi, w której rośnie.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 2-3m
• Pokrój: wzniesiony
• Termin kwitnienia: sierpień, wrzesień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście