Wierzba płacząca (Salix x sepulcralis ‘Chrysocoma’)

Wierzba płacząca (Salix x sepulcralis ‘Chrysocoma’), czyli nagrobna, to bardzo malownicze drzewo liściaste, obejmujące swym zasięgiem cały kontynent europejski. Uznaje się ją za mieszańca wierzby babilońskiej (S. babylonica) oraz wierzby białej (S. alba Vitelina). Często zdobi parki, osiedla oraz tereny wokół zbiorników wodnych, ale jej efektowny pokrój doceniają również właściciele dużych, przydomowych ogrodów.

Drzewo dorasta do 15-20 m wysokości i 20-25 m szerokości, w związku z czym potrzebuje sporo wolnego miejsca wokół siebie. Rośnie szybko. Jeśli chodzi o tempo wzrostu wierzby płaczącej, przyrost w jednym sezonie wynosi do 90 cm.

Jest to jedno z tych drzew, których nie sposób pomylić z żadnym innym. Cechą charakterystyczną wierzby płaczącej są długie (nawet do 6 m), giętkie i cienkie gałęzie, które kaskadowo zwisają. Efektownego obrazu dopełniają długie liście o wąskim, lancetowatym kształcie. Niektórzy dopatrują się w tym symboliki żałobnej, innym „płaczka” kojarzy się z życiową mądrością, odrodzeniem i romantyzmem.

Jak wygląda wierzba płacząca? Długi pień pokrywa szarobrązowa, spękana kora, natomiast pędy są złocistożółte (dlatego drzewo wygląda efektownie również w okresie bezlistnym). Zdarza się, że roślina wypuszcza 2 lub 3 pnie. Wiosną, zazwyczaj w kwietniu, na gałązkach pojawiają się męskie i żeńskie kwiaty, zwane potocznie baziami lub kotkami.

Drzewo toleruje przeciętne gleby ogrodowe, jednak najlepiej rośnie na podłożach urodzajnych, zasobnych w próchnicę oraz wilgotnych. Mimo że wierzba o „płaczącym” pokroju kojarzy się raczej z listopadową słotą, to trzeba jej zapewnić słoneczne stanowisko. Roślina toleruje zarówno suszę, jak i okresowe podtopienia.

Jeśli chcesz uprawiać wierzbę płaczącą, pielęgnacja tego drzewa nie powinna sprawić Ci problemu. Drzewo jest w pełni mrozoodporne (pięknie wygląda pokryte pierzyną śniegu i soplami) i nie wymaga przycinania. Jeśli zechcesz skorygować pokrój korony, niewielkie cięcie gałązek (kilka centymetrów) przeprowadzaj maksymalnie do lipca. Niestety, wierzba jest podatna na choroby grzybowe, które najbardziej szkodzą młodym okazom.

Drzewo pięknie prezentuje się jako soliter, czyli pojedynczy okaz na otwartym terenie dużego ogrodu. Ze względu na upodobanie wierzby do wilgoci warto posadzić ją nad stawem, jeziorem czy choćby oczkiem wodnym. Jeśli chodzi o sadzenie wierzby płaczącej, sadzonki w większości powstają poprzez szczepienie, rzadko z nasion. Sięgaj po sadzonki 3 lub 4-letnie, ponieważ te najlepiej się przyjmują. Podczas sadzenia warto wsypać do dołka trochę kompostu.

Drzewo to może zostać porażone mączniakiem prawdziwym, parchem wierzby, bakteryjną plamistością liści i pędów, antraknozą oraz rdzą. Bywa również atakowane przez takie szkodniki jak przędziorek wierzbowiec, krytoryjek olchowiec, pienik wierzbowy, rynnica olszowa, mszyca wierzbowa pospolita, brzęczak wierzbowy i naroślarz jabłuszkowiec.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: roślina tolerancyjna
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 15-20m
• Pokrój: przewisający
• Termin kwitnienia: kwiecień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście