Sosna karłowa (Pinus pumila)

Sosna karłowa cechuje się nieregularnym, krzaczastym i rozłożystym pokrojem. Bywa nazywana również kosolimbą. Jest to roślina niska, zarówno wysokość, jak i szerokość sosny karłowej wahają się pomiędzy 1 a 4 metrami.

Krótkopęd skupia po pięć igieł o zróżnicowanej długości od 3 do 5 centymetrów. Liście (igły) mają chłodny niebiesko-zielony odcień z dwoma pionowymi paskami na spodzie. Igły mają nieco niesforny wygląd, nie są typowo proste. Szyszki długości od 3 do 5 centymetrów początkowo przybierają kolor purpurowo-fioletowy, który z czasem brązowieje.

Szyszkojagody utrzymują się na gałęziach kilka lat, a ich nasiona są jadalne.

Sosna karłowa jest odpornym, tolerancyjnym wobec niesprzyjających warunków atmosferycznych gatunkiem. Dobrze radzi sobie zarówno z siarczystymi mrozami, jak i silnymi wiatami.

Optymalne siedlisko rozwoju dla sosny karłowej to: nasłonecznione miejsce, lekka, piaszczysta gleba.

Bardzo ładnie wkomponowuje się w ogrody różnego rodzaju, dzięki „krzaczastej” budowie będzie dobrym uzupełnieniem pomiędzy wysokimi drzewami.

Sosnę karłową wysadzamy do ziemi piaszczystej, lekkiej, odpowiednim terminem jest wiosna lub koniec lata. Początkowo należy skrupulatnie ją podlewać, do czasu aż bryła korzeniowa się zaklimatyzuje. Pamiętajmy o tym, że sosnowate są rodziną światłożądną.

Wybierając sadzonki, zwróćmy uwagę czy bryła korzeniowa jest zwarta, jeśli tak — przyjmie się stosunkowo szybko i dobrze. Należy uważać na sadzonki lekko przesuszone.

Sosna karłowa jest wyjątkowo bezproblemowym gatunkiem. Należy dbać o to, by miała lekką glebę i dostęp do sporych ilości promieni słonecznych, a także, by jej nie przelać.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche
• Podlewanie: skąpe
• Zimozielona: tak