Oczar wirginijski (Hamamelis virginiana)

Oczar wirginijski jest wolno rosnącym i długowiecznym krzewem, który może osiągnąć nawet do 4 metrów wysokości. Jak sama nazwa wskazuje, przywędrował do Europy z Ameryki Północnej. W Polsce występują także pokrewne oczarowi wirginijskiemu gatunki, takie jak oczar omszony, pośredni i japoński. Krzew zadomowił się dobrze na naszych terenach i możemy natknąć się również na inne jego nazwy, takie jak leszczyna czarownicy lub czarnoksięski orzech. Istotną dla naszego regionu zaletą jest to, że oczar wirginijski jest w pełni mrozoodporny.

Oczar wirginijski posiada wiele zalet. Ceniony jest zarówno za łatwość w uprawie, jak i możliwość wielostronnego wykorzystywania oczaru w postaci surowca leczniczego oraz kosmetologicznego.

Kwiaty oczaru wirginijskiego pojawiają się dopiero jesienią i cieszą oko przez cały okres jesienno-zimowy. Kwiat składa się z ciemnożółtych płatków oraz krwistoczerwonego kielicha, które w połączeniu tworzą bardzo ozdobną aranżację. Niektóre okazy mogą się poszczycić kwiatami o delikatnej woni.

Ciekawostka! Zdarza się, że niektóre oczary zakwitają także w okresie przedwiośnia.

Ten czarujący krzew ma średnie wymagania uprawowe i nie powinien stanowić problemów nawet dla początkujących ogrodniczek i ogrodników. Oczar wirginijski dla zadowalającego wzrostu i kwitnienia potrzebuje:

• żyznej, wilgotnej i próchniczej gleby;
• podłoża o pH około 4,5-6,5, choć oczar wirginijski jest gatunkiem, który poradzi sobie również w ziemi z odczynem zasadowym;
• stanowiska słonecznego lub półcienistego;
• osłonięcia od wiatru;
• stałego poziomu wilgotności gleby.

Oczary wirginijskie stanowią wspaniałą ozdobę, dlatego aranżując ogród, zapewnijmy mu reprezentatywne miejsce.

Podstawą pielęgnacyjną oczaru wirginijskiego jest dbałość o wysoki i stały poziom nawilżenia. Szczególnie podczas letnich upałów należy pamiętać o obfitym i regularnym podlewaniu rośliny.

Oczar wirginijski źle znosi przycinanie, należy więc ograniczyć się jedynie do cięć sanitarnych, czyli usunięcia starych lub słabych gałęzi. Cięcie powinno być przeprowadzane w ostateczności. Kwiaty oczaru pojawiają się na pędach dwuletnich, a także starszych, więc podcinanie powinno obejmować wyłącznie chore lub suche gałęzie.

Oczar wirginijski choruje dość rzadko, ale może zostać zaatakowany przez takie choroby grzybowe, jak mączniak prawdziwy i rdza. Wśród szkodników największe zagrożenie stanowią mszyce. W tym przypadku pomocne mogą okazać się opryski domowe, m.in. z szarego mydła, czosnku, tytoniu czy ostrej papryki.

Oczar wirginijski jest nie tylko rośliną ozdobną, części krzewu stanowią niezawodny składnik wielu preparatów leczniczych. Do cennych właściwości oczaru wirginijskiego zaliczamy:

• łagodzenie wszelkich stanów zapalnych i opuchlizny,
• działanie ściągające,
• pozytywne oddziaływanie na cerę problematyczną (naczynkową, trądzikową).

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: obfite
• Wysokość: 2-3m
• Pokrój: wzniesiony
• Termin kwitnienia: wrzesień, październik, listopad
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty