Żarnowiec miotlasty (Cytisus scoparius)

Ten intrygujący krzew zawdzięcza swą nazwę od nieco niewdzięcznego przedmiotu — dawniej z jego witek sporządzono miotły. Krzaki żarnowca mogą osiągnąć maksymalnie około 1,5-2 metrów. Roślina charakteryzuje się długimi, cienkimi pędami (idealne na miotły właśnie), drobnymi zielonymi listkami i motylkowymi, jaskrawożółtymi kwiatami. Kwitnienie żarnowca przypada na końcówkę maja i początek czerwca. Owocem krzewu jest mocno spłaszczony strąk, który po wyschnięciu głośno pęka, uwalniając nasiona.

Żarnowiec miotlasty to gatunek o cennych walorach użytkowych. Jest uprawiany jako roślina ozdobna dzięki przyciągającym wzrok kwiatom i nietypowemu pokrojowi. Natomiast zawarte w zielu żarnowca związki chemiczne znalazły zastosowanie w medycynie. Żarnowiec miotlasty posiada rozległy i mocny system korzeniowy, dzięki temu jest sadzony na wydmach, gdzie spełnia rolę umacniania wydm. Ostatnimi przykładami wykorzystania krzewu jest włóknodajność i zimowa pasza dla zwierząt leśnych.

Polska znajduje się we wschodniej granicy występowania gatunku. Stąd też w celu wyhodowania okazałego krzewu w przydomowym ogrodzie należy zapewnić roślinie odpowiednie warunki.

Żarnowiec miotlasty preferuje gleby piaszczyste, kwaśne i przepuszczalne. Najlepszym stanowiskiem dla tego rodzaju krzewu będzie miejsce słoneczne.

Krzew należy do relatywnie prostych w uprawie. Dobrze znosi suszę, jest jednak nieodporny na mróz. W okresie bezśnieżnych zim o siarczystych mrozach żarnowca miotlastego należy osłonić stroiszem lub agrowłókniną, a ziemię i pnie podsypać korą sosnową.

Żarnowiec miotlasty źle znosi przesadzanie. Ze względu na rozległy system korzeniowy podczas przesadzania występuje bardzo wysokie prawdopodobieństwo, że uszkodzimy roślinę. Krzew nie wymaga przycinania, ale należy usunąć przekwitłe kwiaty i w razie potrzeby zastosować cięcie sanitarne (usuwanie starych, słabych lub przemarzniętych pędów).

Krzew jest wyjątkowo odporny na choroby czy szkodniki. Jednak, jeśli rośnie w zbyt wilgotnym podłożu, mogą zaatakować go grzyby, które powodują:

• zamieranie pędów żarnowca – choroba, która objawia się owalnymi lub nieregularnymi plamami na szczytach pędów. Część rośliny ponad plamami staje się żółta i umiera.
• plamistość pędów żarnowca – choroba powoduje porażenie gałęzi krzewu. Liście żółkną i pokrywają się drobnymi skazami.

Na pędach żarnowca może pojawić się również pluskwiak – miodówka szczodrzeńca – który powoduje zaginanie się gałęzi żarnowca do ziemi. Szkodnik żeruje w okresie od maja do października.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche
• Podlewanie: skąpe
• Wysokość: 1-2m
• Pokrój: wyprostowany
• Termin kwitnienia: maj, czerwiec
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: owoce, kwiaty