Jak przygotować miejsce pod szklarnię z poliwęglanu?
Zanim przystąpisz do montażu stelaża, musisz dokładnie sprawdzić ukształtowanie i nośność ziemi w ogrodzie. Odpowiednio wypoziomowany plac zapobiega powstawaniu naprężeń w płytach oraz gwarantuje stabilność szkieletu przez kolejne sezony. Nawet niewielki błąd popełniony podczas prac ziemnych utrudnia późniejsze domykanie skrzydeł drzwiowych. Wybrany obszar powinien także zapewniać roślinom swobodny dostęp do naturalnego światła przez cały dzień. Właściwa ocena warunków glebowych pozwala szybko dobrać bezpieczny sposób mocowania całej konstrukcji.
Gdzie najlepiej ustawić szklarnię w ogrodzie?
Wybór położenia szklarni w ogrodzie rzutuje na mikroklimat panujący wokół grządek oraz późniejsze tempo wzrostu sadzonek. Zwróć uwagę na nasłonecznienie i unikaj miejsc zacienianych przez budynki gospodarcze lub rozłożyste korony drzew. Zaplanuj dłuższą oś ścian na linii wschód-zachód, co ułatwi równomierne doświetlenie rzędów roślin. Zostaw przynajmniej metr wolnego pasa ziemi z każdej strony, aby bez przeszkód myć poliwęglan oraz wymieniać uszczelki. Wygodna odległość od kranu ogrodowego oszczędzi Ci z kolei męczącego noszenia ciężkich konewek w upalne dni.
Szeroka ścieżka do wejścia umożliwi bezproblemowy wjazd taczką ze świeżą ziemią, kompostem czy nawozami. Przed przystąpieniem do wykopów usuń z powierzchni chwasty, darń oraz tkwiące w ziemi kamienie. Dokładne wyrównanie terenu ogranicza ryzyko nierównego siadania profili pod naporem zalegającego śniegu. Równa płaszczyzna eliminuje także problem zbierania się wody opadowej tuż przy dolnej krawędzi ścian. Poświęcenie czasu na pomiary niwelatorem lub długą łatą murarską chroni przed pękaniem tworzywa podczas letnich upałów.
Kiedy wystarczy bezpośredni montaż konstrukcji na gruncie?
Mocowanie bezpośrednio w ziemi zdaje egzamin na posesjach osłoniętych szpalerami drzew oraz na działkach o zbitym podłożu. W takich warunkach szklarnia poliwęglanowa, otwiera się w nowym oknie trzyma się stabilnie dzięki stalowym kotwom wbijanym głęboko w glebę. Sporym atutem tego sposobu jest możliwość sprawnego rozebrania i przeniesienia szkieletu po wyjałowieniu ziemi.
Aby uniknąć wypaczenia profili podczas silniejszych podmuchów, wykonaj po kolei następujące czynności:
- Wytyczenie obrysu ścian za pomocą sznurka murarskiego oraz drewnianych palików.
- Zebranie humusu i wierzchniej warstwy trawy na głębokość kilkunastu centymetrów.
- Mechaniczne ubicie ziemi zagęszczarką lub ręcznym ubijakiem.
- Kontrola spadków poziomnicą przyłożoną do przekątnych wyznaczonego prostokąta.
Równe podłoże warunkuje poprawne działanie wszystkich zamontowanych zawiasów, rygli oraz uchylnych lufcików. Wszelkie odchyłki od pionu powodują natychmiastowe ocieranie profili konstrukcyjnych i blokowanie wywietrzników dachowych. Skrzywiony stelaż przenosi punktowe naciski na komory tworzywa, co przyspiesza zmęczenie materiału i prowadzi do rozszczelnień. Odpowiednio ubita ziemia nie osiada pod stopami, dzięki czemu konstrukcja zachowuje fabryczną geometrię. Przeprowadzenie tych prac przed skręceniem pierwszego pałąka zapobiega późniejszym przestojom w trakcie trwania sezonu.
Czym wyróżnia się stabilna podstawa i kiedy warto ją wykonać?
Na odsłoniętych parcelach narażonych na częste porywy wiatru montaż bezpośrednio w gruncie bywa zbyt ryzykowny. W takich rejonach trwała baza obwodowa stanowi jedyny rozsądny sposób na zabezpieczenie stelaża przed poderwaniem. Jako solidne oparcie sprawdzi się wylewka betonowa, pas z bloczków betonowych lub podstawa z elementów drewnianych. Każdy z tych wariantów izoluje metalowe profile od stałego kontaktu z wilgotną glebą. Dodatkowo takie wyniesienie dolnego wieńca tworzy barierę, która powstrzymuje krety oraz nornice przed podkopywaniem uprawianych warzyw.
Artykuł sponsorowany
