Spis treści:
- Starzec Rowleya — charakterystyka
- Starzec Rowleya — uprawa
- Błędy w uprawie starca Rowleya
Starzec Rowleya — charakterystyka
Starzec Rowleya (Senecio rowleyanus) znany także pod nazwami starzec zwisający oraz sznur pereł to niezwykły wieloletni sukulent należący do rodziny astrowatych. Nazwa rośliny została nadana na cześć Gordona Douglasa Rowleya, brytyjskiego botanika specjalizującego się w sukulentach i kaktusach.
Obecnie sukulent znany i uprawiany jest jako roślina doniczkowa na całym świecie. Natomiast jej naturalnym środowiskiem są suche i półpustynne obszary Afryki, gdzie porasta skaliste i żwirowe tereny.
Cechą charakterystyczną starca Rowleya są cienkie łodygi osiągające długość nawet 1 m, które gęsto porastają maleńkie liście przypominające groszek lub koraliki. Stąd też wzięła się potoczna nazwa rośliny — sznur pereł, ponieważ kuliste liście wyrastające na zwisających łodygach z wdziękiem rozlewają się po bokach donic i wiszących koszach.
Okrągły kształt liści starca Rowleya pozwala na lepsze magazynowanie wody, co sprawia, że roślina jest łatwa w uprawie i nie wymaga częstego podlewania. Z drugiej jednak strony, liście te mają niewielką powierzchni ę do pochłaniania światła, co oznacza ograniczoną zdolność do fotosyntezy. Na szczęście natura wyposażyła każdy liść w wąski przezroczysty pasek, który ułatwia przenikanie promieni słonecznych.
Oprócz wyjątkowych kulistych liści, sznur pereł rosnący w środowisku naturalnym wytwarza wiosną białe kwiaty o przyjemnym cynamonowym zapachu. Niestety kwitnienie roślin uprawianych w domach zdarza się niezwykle rzadko.
Uprawiając starca Rowleya w domu warto mieć na uwadze, że wszystkie części rośliny są lekko toksyczne w przypadku połknięcia, dlatego należy trzymać je z dala od dzieci i zwierząt domowych.
Starzec Rowleya — uprawa
Pochodzące z terenów afrykańskich starce Rowleya mają wykształconą wysoką zdolność przystosowywania się do trudnych warunków atmosferycznych występujących na terenach półpustynnych, czyli między innymi suszy i wysokich temperatur. Dlatego uprawiane w warunkach domowych nie sprawiają większych problemów, a wręcz przeciwnie — są odporne na różnego rodzaju zaniedbania np. rzadkie podlewanie.
Poznaj 7 zasad uprawy starca Rowleya, dzięki którym twój sznur pereł będzie rósł pięknie i zdrowo:
- 1. Stanowisko
W uprawie starca Rowleya najlepiej sprawdzają się stanowiska ciepłe i słoneczne. Zbyt mała ilość światła sprawia, że liście tracą jędrność i stają się mniejsze. Z kolei długotrwała ekspozycja sukulenta na działanie ostrego słońca może doprowadzić do uszkodzenia liści. Dlatego najlepszym rozwiązaniem będzie trzymanie starca w jasnym pomieszczeniu w pobliżu okna.
- 2. Podłoże
Starce Rowleya dobrze rosną w podłożach zasobnych w składniki odżywcze. Ziemia dla nich powinna być lekka oraz przepuszczalna. Dobrym wyborem dla tych sukulentów jest mieszanka doniczkowa dla kaktusów.
Warto wiedzieć, że rośliny te są podatne na gnicie korzeni, dlatego należy sadzić je w pojemnikach z dużą ilością otworów drenażowych, które odprowadzą nadmiaru wilgoci z gleby.
Przesadzanie starca Rowleya wykonuje się wiosną, ale nie częściej niż raz na kilka lat, ponieważ rośliny te mają płytki system korzeniowy i nie wymagają częstego przesadzania do większych doniczek.
- 3. Podlewanie
Okrągłe groszkowate liście starca Rowleya magazynują dużo wody, dlatego te wieloletnie sukulenty nie wymagają częstego podlewania. Co więcej, n admierne podlewanie może prowadzić do gnicia korzeni i spowodować pękanie "pereł".
Dlatego podlewanie rośliny powinno być bardzo umiarkowane. Najlepiej utrzymywać glebę rośliny lekko wilgotną podczas sezonu wegetacyjnego wiosną i latem, a następnie zmniejszać ilość wody w miesiącach zimowych. Jeśli liście zaczną się spłaszczać, to będzie to oznaczało, że roślina potrzebuje więcej wody.
Optymalne będzie podlewanie rośliny co 7-14 dni, ale zawsze przed nawodnieniem sukulenta należy sprawdzić palcem, czy ziemia w doniczce przeschła. Jeśli tak, to znaczy, że starzec Rowleya potrzebuje wody. Aby uniknąć przelania, można też zastosować metodę namaczania doniczki z kwiatem i po chwili przełożenia jej do suchej osłonki.
- 4. Nawożenie
W okresie wegetacji, czyli wiosną i latem warto nawozić starce Rowleya raz w miesiącu preparatem wieloskładnikowym rozcieńczonym z wodą. Natomiast w okresie zimowego spoczynku najlepiej całkowicie zaprzestać nawożenia lub dodać odrobinę nawozu do wody podczas podlewania, ale nie częściej niż raz na dwa miesiące.
- 5. Rozmnażanie
Rozmnażanie starca Rowleya to bardzo łatwe zadanie, z którym każdy sobie poradzi. Wystarczy ostrym nożem odciąć kawałek łodygi np. o długości 10 cm i pozostawić go na kilka dni (1-3) aż wyschnie i się zagoi. Następnie należy umieścić łodyżkę w przepuszczalnej glebie dla sukulentów i kaktusów oraz zraszać co kilka dni, aby podłoże nie wysychało. Młoda sadzonka powinna łatwo się przyjąć.
Warto wiedzieć, że pojedyncza roślina odpowiednio pielęgnowana przetrwa około pięciu lat. Jeśli natomiast będziemy rozmnażać nowe rośliny z sadzonek łodyg, możemy utrzymywać je przy życiu praktycznie w nieskończoność.
- 6. Pielęgnacja starca Rowleya zimą
Zwisający starzec zimą przechodzi w stan spoczynku, dlatego należy wtedy inaczej o niego zadbać. Przede wszystkim należy przenieść go do chłodniejszego, ale jasnego pomieszczenia np. na klatkę chodową czy korytarz. Optymalna temperatura dla starca Rowleya w zimie wynosi 13-16 stopni Celsjusza. W tym czasie należy też ograniczyć podlewanie i nawożenie rośliny. Wraz z nadejściem wiosny można z powrotem przenieść sukulent do pomieszczenia o temperaturze pokojowej i częściej podlewać oraz nawozić.
- 7. Choroby i szkodniki
Starzec Rowleya jest dosyć odporny na choroby i szkodniki. Sporadycznie bywa atakowany przez mączliki i wełnowce. Czasem dochodzi u niego do rozwoju grzyba mączniaka. Gdy zauważymy, że roślina zaczyna chorować, należy sięgnąć po chemiczne lub naturalne preparaty zwalczające choroby i szkodniki.
Błędy w uprawie starca Rowleya
Zastanawiasz się, dlaczego starzec Rowleya usycha? Głównym powodem pogorszenia się wyglądu tego pięknego sukulenta jest nadmierne przelanie lub przesuszenie podłoża.
Jakie jeszcze problemy często pojawiają się w uprawie sznura pereł?
- Pomarszczone koraliki — często wynika to z braku wody,
- Gubienie perełek — roślina prawdopodobnie jest umieszczona w zbyt chłodnym pomieszczeniu,
- Żółte, brązowe lub miękkie kulki — powodem jest przelanie. Chcąc uratować roślinę, p ozwól, aby podłoże dokładnie przeschło, usuń uszkodzone części rośliny i podlewaj ją co 14 dni.
Sznur pereł to piękny sukulent o nietypowych liściach w kształcie kulek, który idealne do ozdabiania wnętrza. Do tego ma niewielkie wymagania, a dzięki łatwemu rozmnażaniu można go uprawiać praktycznie bez końca!
