Spis treści:
- Stoßlüften - niemiecka metoda wietrzenia pomieszczeń
- Zalety i wady wentylacji szokowej
Stoßlüften - niemiecka metoda wietrzenia pomieszczeń
Metoda Stoßlüften ma swoje korzenie w krajach niemieckojęzycznych, gdzie kładzie się duży nacisk zarówno na zapobieganie zawilgoceniu budynków, jak i racjonalne gospodarowanie ciepłem. To tzw. wentylacja szokowa, której podstawą jest niezwykle intensywne wietrzenie pomieszczeń - zamiast zostawiać uchylone okno na długo, szeroko otwiera się je na kilka minut, a następnie szczelnie zamyka.
Chodzi tutaj o szybkie usunięcie nadmiaru wilgoci, zapachów oraz nagromadzonego dwutlenku węgla i ich sprawną wymianę na świeże powietrze. Zimą zwykle wystarcza już 5-10 minut, choć przy dużym mrozie lub wietrze wymiana powietrza może nastąpić znacznie szybciej. Wiosną i latem wietrzy się nieco dłużej, w zależności od temperatury i siły wiatru. Można też otworzyć okna i drzwi po przeciwnych stronach mieszkania, aby powstał przeciąg, który przyspiesza wymianę powietrza.
Dlaczego niemiecka metoda wietrzenia pomieszczeń zimą sprawdza się lepiej niż uchylone czy rozszczelnione okna? Ciągła wymiana powietrza przez szczelinę okienną jest niewielka, a jednocześnie z pomieszczenia ucieka dużo ciepła. To z kolei wymusza intensywną pracę instalacji grzewczej, otwiera się w nowym oknie, co może odbić się na rachunkach. Na dodatek tworzące się na takich oknach mostki termiczne sprzyjają skraplaniu się wilgoci, co na dłuższą metę prowadzi do rozwoju pleśni.
Pomieszczenia warto wietrzyć, gdy przybywa w nich pary wodnej - rano po wstaniu i wieczorem po całym dniu, a dodatkowo po gotowaniu czy kąpieli. Jednak podczas wyboru samej pory dnia, dobrze jest uwzględnić jakość powietrza na zewnątrz - w mieście najlepiej wybierać tę z możliwie najmniejszym zanieczyszczeniem. W sezonie jesienno-zimowym zaleca się godziny południowe i wczesnopopołudniowe, mniej więcej między 11:00 a 15:00.
Zalety i wady wentylacji szokowej
Niewątpliwą zaletą wentylacji szokowej jest szybka wymiana powietrza i usunięcie nadmiaru wilgoci bez znacznego wychładzania ścian oraz wyposażenia. W sezonie grzewczym przekłada się to na mniejsze straty energii niż przy długotrwałym pozostawianiu uchylonego okna. Nie oznacza to jednak ich całkowitego braku, ale po zamknięciu okien łatwiej przywrócić komfortową temperaturę. Regularnie stosowana metoda poprawia jakość powietrza i pomaga ograniczyć warunki sprzyjające pleśni, otwiera się w nowym oknie, a przy tym nie wymaga zakupu specjalistycznych urządzeń.
Wadą natomiast jest konieczność regularnego otwierania okien i dostosowywania czasu wietrzenia do pogody oraz ilości wilgoci w mieszkaniu. To działanie okresowe, a nie stały dopływ świeżego powietrza - przy intensywnym użytkowaniu pomieszczeń 2-3 krótkie sesje w ciągu dnia mogą nie wystarczyć. Dodatkowo intensywne wietrzenie może też być problematyczne dla domowników w przypadku kataru siennego czy alergii.

Metoda ma również ograniczenia sezonowe i budowlane. Latem wpuszczanie ciepłego powietrza do chłodnej piwnicy może powodować skraplanie wilgoci na ścianach. Aby temu zapobiec, takie pomieszczenia lepiej wietrzyć w chłodniejszych porach roku. Natomiast gdy wewnątrz i na zewnątrz panuje podobna temperatura, wymiana powietrza może zachodzić wolniej. Z kolei nadmiernie intensywne wietrzenie zimą może przesuszać powietrze.
Sama wentylacja szokowa nie poprawi też warunków w sytuacji przecieku czy innych wad izolacji, które są źródłem nadmiernej wilgotności powietrza. Dlatego warto traktować je jako sposób regulowania wilgotności i poprawy jakości powietrza w mieszkaniu, a nie jedyny sposób na zapobieganie wykwitom pleśni.
Źródło: deccoria.pl












